واشنگتن پست: عقب‌نشینی امریکا از افغانستان یعنی فاجعه

واشنگتن پست در تحلیلی با اشاره به اعلام خروج امریکا از افغانستان نوشته است: افغانستان، قبرستان امپراتوری‌هاست، قبرستانی که به شهروندان خودش هم روی خوش نشان نمی‌دهد.
ایشان تارور«تحلیل گر واشنگتن ‌پست گفته است: “افغانستان را همواره «قبرستان امپراتوری‌ها» نامیده‌اند. سرزمینی که نقشه‌های قدرت‌های بزرگ همیشه در آن نقش بر آب می‌شود. افغانستان شرایط جغرافیایی و تاریخچه عجیب و غریبی دارد، همواره در مسیر تاریخ، امواجی از متجاوزان پرغرور خارجی وارد این سرزمین کوهستانی ناهموار و سرزمین‌های خشک لم یزرع کشور شده اند و گرفتار زمین ناهموار و آب و هوای نامناسب و قبایل غیرقابل تسخیر آن شده اند و راه به جایی نبرده‌اند.»
در ادامه مطلب واشنگتن پست آمده: «جو بایدن رییس جمهوری امریکا اخیراً اعلام کرد که امریکا تا روز ۱۱ سپتامبر(۲۰ سنبله) بی قید و شرط نیروهایش را از افغانستان خارج می‌کند. یعنی دقیقاً ۲۰ سال پس از حوادث ۱۱ سپتامبر، حادثه‌ای که با حمله به دو برج در امریکا روی داد و «القاعده» آن را در خاک افغانستان طراحی کرده بود و منجر شد به تهاجم نظامی امریکا به افغانستان و سرانجام سرنگونی حکومت «طالبان» در افغانستان.»
تنبیه اول کارش را کرد و به نتیجه رسید. اما متعاقباً این تنبیه هدایت شد به طولانی ترین جنگ امریکا.
یک جنگ ناتمام در مبارزه با شورش‌گری و ساختن ملت-دولت که جان بیشتر از ۲۳۰۰ سرباز امریکایی را گرفت و بیشتر از ۲۰ هزار نفر از همین سربازان را مجروح کرد و ده‌ها هزار افغان را هم به کام مرگ کشاند.
این روزنامه در ادامه نوشته: بایدن در اعلام خبر عقب‌نشینی از امریکا گفته: «ما نمی‌توانیم بی امان به چرخه گسترش حضور نظامی خود در افغانستان ادامه بدهیم. ما امیدواریم با این عقب نشینی شرایط ایده آلی ایجاد شود و نتیجه‌ی دیگر حاصل شود. من چهارمین رییس جمهور امریکا هستم که حضور نیروهای امریکایی را در افغانستان ریاست می‌کنم. دو جمهوری خواه و دو دموکرات. من این مسوولیت را به نفر پنجم تحویل نخواهم داد».
بایدن اشاره کرد که همان موارد کلی توافقی که «دونالد ترمپ» پس از ماه‌ها مذاکره با طالبان به‌دست آورده بود را دنبال خواهد کرد. ترمپ البته تاریخ عقب نشینی را ۱ ماه می (۱۱ ثور) معین کرده بود. اما واقعیت بر روی زمین به گونه ای دیگر است.
واشنگتن پست افزوده: طالبان هنوز مناطقی از افغانستان را در تصرف خود دارند و ممکن است در هفته های آینده دست به یک حمله تازه در فصل بهار بزنند. این در حالیست که غربی‌ها و مقامات منطقه امیدوارند این روند آرام صلح میان شبه نظامیان و دولت افغانستان به نتیجه برسد.
واشنگتن پست در مطلب دیگری در مورد مسأله خروج امریکا از افغانستان نوشته: «عقب‌نشینی امریکا از افغانستان، یعنی فاجعه. یعنی تکرار یک دور تسلسل. یعنی حاکم شدن دوباره یک گروه شبه‌نظامی بر افغانستان، و مداخله نظامی دوباره امریکا بر افغانستان، این بار در سال ۲۰۲۱.»
رییس جمهوری امریکا از همان روز اولی که در مسند ریاست جمهوری امریکا نشست، با یک معمای دردآور روبه‌رو بوده است.
قبلاً هم ترمپ امریکا را متعهد کرده بود که تا ماه می همه نیروهای امریکایی را از افغانستان خارج می‌کند و تا ماه جنوری که رییس جمهور پیشین بر سر کار بود شمار این نیروها در افغانستان به حداقل ممکن رسید. البته عوامل «طالبان» در آن موقع هم به تعهدشان برای عقب نشینی که در توافق ذکر شده بود عمل نکرده بودند.
بایدن در مورد افغانستان دو انتخاب داشت:

1- یا سربازان امریکایی را در محل نگهدارد و ریسک کند و ترمپ را در معرض یک درگیری جدید با طالبان قرار بدهد.
۲-  یا طرح عقب نشینی را به پیش ببرد و کاری هم به این نداشته باشد که با این عقب نشینی، ارتش و دولت افغانستان از هم پاشیده خواهند شد.
البته قبل از این تصمیم گیری، یک دوره دیپلماسی که خیلی کوتاه بود و خیلی هم مورد رضایت طرفین نبود، برای حل مناقشه افغانستان به اجرا گذاشته شد. اما از آنجایی‌که این تلاش نیمه جان به نتیجه نرسید، بایدن تصمیم گرفت بی قید و شرط طرح عقب‌نشینی را اجرا کند.
صد البته که عقب نشینی جان و مال امریکایی ها را حفظ می کند، اما ۳۹ میلیون جمعیت افغانستان را در معرض یک فاجعه رها می کند و آینده ای تاریک را  به خصوص برای زنان افغانستان به تصویر می‌کشد.
با رفتن امریکا از افغانستان، تمام آن پیشرفت نیمه جان اما ملموس سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که به برکت حضور و کمک‌های امریکا در افغانستان ایجاد شده بود و امریکا دو دهه برای ساختن دولت – ملت در این کشور در راه آن جنگیده بود و بالای  ۲۰۰۰ سرباز امریکایی را در راه آن قربانی کرده بود و صدها میلیارد دالر برایش هزینه کرده بود، یک شبه بر باد فنا می‌رود.
طبق گزارش جامعه اطلاعاتی امریکا و همچنین براساس نتیجه یک کار مطالعاتی که به سفارش کانگرس انجام شده است، به محض خروج سربازان امریکایی از افغانستان، القاعده  این فرصت را پیدا می‌کند تا پایگاهش را در افغانستان مجددا برقرار کند. از مبداء همین پایگاه بود که القاعده حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را طراحی و اجرا کرد.
دولت ترمپ یک معامله ای با طالبان کرده بود و از او تعهد گرفته بود که هر رابطه ای با القاعده و با سایر گروه‌های تروریستی دارد را همین جا قطع کند.
طالبان، اما به گواه سازمان ملل و به گفته مقامات نظامی امریکا، مطلقاً به این تعهدش عمل نکرده اند.
واشنگتن پست در آخر این تحلیل نوشته، عقب نشینی امریکا از افغانستان، یعنی بروز یک فاجعه. یعنی رها کردن دولت اشرف غنی، یعنی رها کردن یک دولت منتخب در برابر یک گروه شورشی بد طینت که در بهترین حالت قابل تصور، این دولت باید برای نجات جانش در نبردی خونین مبارزه یک استراتیژی در تأیید عقب نشینی می‌گوید، امریکا با خروج خود در عوض، طالبان را وادار به مصالحه می‌کند. امریکا سال‌ها در افغانستان جنگید، اما نتوانست یک صلح پایدار را در این کشور برقرار کند.