سرمقاله

نتیجه گماشتن دختران کاوبای پوش؛ در مقام های امنیتی!

درگيري و جنگ در کشور شدت گرفته است و رسانه ها گزارش دادند که شبرغان و زرنج در تسلط طالبان در آمدند. در هلمند و هرات هم درگيري هاي شديد ادامه دارد و طالبان حمله هاي شان را به منظور تصرف، شهرهاي فيض آباد و تالقان نيز شدت بخشيدند ولي اين حمله ها با مقاومت نيروهاي امنيتي و خيزش مردمي مقابل گرديد و دفع شد. چرا به اين وضعيت رسيديم؟ يکي از دلايل اين است که رهبري حکومت و شخص آقاي غني جنرالان و افسران با تجربه نهادهاي امنيتي را خانه نشين کرد و به عوض افرادي وابسته به تيم خود را که نه جنگ ديده بودند و نه تجربه داشتند، در کرسي هاي اساس گماشت و دختران کاوباي پوش را براي نمايش به معينيت رساند و به انتقاد، نظر سالم و پيشنهاد هاي معقول هيچ توجه نکرد. امروز مديريت جنگ نيز بدست تعدادي از وابسته‌گان آقاي غني قرار دارد و با سقوط چند ولسوالي و دو ولايت، سيلي از انتقادها متوجه حکومت شده و از آن‌ها مي‌پرسند که چرا حکومت جنگ افزار در اختيار نيروهاي خيزش مردمي قرار نمي دهد و آن ها را همکاري و کمک نمي‌کند. ديروز مارشال دوستم در ديدارش با آقاي غني پيشنهاد داد که وضعيت کشور نظامي اعلام شود و سخنگوي مارشال به رسانه ها گفت که پيشنهاد هاي مارشال دوستم مورد پذيرش غني قرار گرفته است. حدود يک ماه پيش روزنامه آرمان ملي نيز پيشنهاد داد که قدرت بايد به يک شوراي نظامي انتقال يابد، اين پيشنهاد با واکنش هاي ضد و نقيض مواجه گرديد. اما جان گپ همين است که در اين شرايط جنگي که جان، مال و ناموس مردم افغانستان مورد تجاوز قرار گرفته است، رهبري حکومت نمي تواند جنگ را مديريت درست کند که بايد قدرت و تصميم به يک شوراي نظامي با ترکيب ملي و اعضاي خوش نام و با تجربه انتقال شود.  به همين گونه از فرماندهان مقاومت که تجربه جنگ در برابر طالبان را دارند بايد دعوت شود که سهم شان را بر ضد تجاوز لشکر جهل و مليشه هاي پاکستاني داشته باشند. اگر صداقت و دل سوزي وجود داشته باشد اين مأمول زود بر آورده مي‌شود و به آساني قابل اجرا است. جنگ رواني و تبليغاتي طالبان و حاميان شان نيز قابل درنگ است و به برنامه نياز دارد تا حال جنگ ضد تبليغ طالبان با برنامه نبوده و پراکنده‌گي در آن وجود دارد. در ميزهاي بحث رسانه هاي ديداري و کلپ هوس ها کساني شرکت مي‌کنند که نه معلومات ديني دارند و سوال هاي را مطرح مي کنند که ناآگاهانه به نفع طالبان تمام مي‌شود. تمام اين برنامه ها به مديريت ضرورت دارد و بايد از يک دست و يا گروه آگاه به مسايل اداره و مديريت شود. اگر مردم بسيج شوند و تبليغ و آگاهي دهي لازم صورت گيرد و امکانات لازم در دسترس فرماندهان ضد طالبان قرار گيرد، در اين شک نکنيم که طالبان به زودي زمين‌گير شده و شکست خواهند خورد.

 

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
رفتن به نوار ابزار