ترجمه

با اعلام خروج نیرو های امریکایی، هند نگران شده است

      برگردان به فارسی – سیده مطهر       /          The National – Ruchi Kumar

 

 

اعلام رسمی خروج قریب الوقوع نیروهای امریکایی از افغانستان، هند را در معرض خطر قرار داده و این نگرانی را ایجاد کرده است که خلای قدرت می‌تواند منطقه را بی ثبات سازد.

روند صلح با طالبان به بن‌بست کشیده شده وعدم اطمینان فزایندهِ جیوپولیتیک در منطقه، زنگ های هشدار را در دهلی‌نو به صدا درآورده است، جایی که ثبات در افغانستان برای امنیت شبه قاره بسیارمهم تلقی می‌شود.

در میان تنش با پاکستان، حامی قاطع طالبان، ترس از خروج ارتش امریکا و شکوفایی افراط گرایی افزایش یافته است.

بیپین راوات، رییس ستاد دفاع هند، هفته گذشته در یک نشست امنیتی گفت: “نگرانی ما این است که خلای حاصل شده از خروج ایالات متحده و ناتو نباید فضایی برای اخلالگران ایجاد کند.”

جو بایدن، رییس جمهوری امریكا در این ماه اعلام كرد كه تمام نیروهای امریكایی تا 11 سپتامبر از افغانستان خارج می‌شوند. سایر نیروهای ناتو نیز این روند را دنبال كردند و قصد خود را برای خروج همراه با امریكا اعلام كردند.

این تصمیم به دنبال توافقی است که دولت قبلی امریكا سال گذشته با طالبان انجام داد، البته با تأخیر پنج ماهه در مهلت خروج، كه موجب ناراحتی رهبری طالبان شده و آنها را تشویق به خارج شدن كامل از روند صلح کرده است.

در پاسخ، طالبان تهدید کرده اند که اگر سربازان خارجی در مهلت که قبلاً توافق شده بود، بیرون نشوند، خشونت را تشدید خواهند داد.

آنها هم‌چنین اعلام کردند که در نشست استانبول که اواخر این ماه برقرار خواهد شد، شرکت نخواهند کرد و روند صلح را که به تأخیر افتاده است، به آیندهِ نامعلوم سوق
می‌دهند.

هند و پاکستان برای چندین دهه بر سر افغانستان تقسیم شده اند. پاکستان عمدتاً با حمایت از جنبش طالبان از طریق آژانس استخباراتی ترسناک خود، آی‌اس‌آی، در حالی که هند با حمایت خود از ائتلاف شمال، ائتلافی جنگ‌جویان ضد طالبان که در شمال افغانستان مستقر هستند.

حمایت هند از ائتلاف شمال خصوصاً در سال های حاکمیت طالبان، از سال 1996 تا 2001، هنگامی که اسلحه و تجهیزات را به این جناح عرضه می‌کرد، تا جنگ با طالبان را برای دفاع از سرزمین خود ادامه بدهند، بسیار شدید بود.

وزیر امور خارجه هند، جی‌شنکر، در انتقادی غیر مستقیم از اسلام‌آباد گفت که همسایه‌گان افغانستان “اغلب نقش منفی داشته اند. همسایه گان [افغانستان] هم‌چنین باید افغانستان را تنها بگذارند و به مردم افغانستان اجازه دهند آنچه را كه به نفع آنها است، انجام دهند.”

همراه با تغییر توازن قوا در افغانستان همزمان با آماده‌گی سربازان امریکایی برای بیرون شدن، برخی مقامات، ایالات متحده را متهم به کنار گذاشتن کشور جنگ زده کرده اند.

گوتام موکوپادیا، سفیر پیشین هند در افغانستان گفت:”به طور مؤثر، ایالات متحده نسلی از افغانستانی ها را كه جامعه بین المللی، از جمله هند، در طی 20 سال گذشته، کمک به رشد شان كرده اند، رها می‌كند.”

به گفته وی “طالبان انگیزه کمتری برای تقسیم قدرت خواهند داشت. بیشتر به این بستگی دارد که آیا طالبان با رهبران سیاسی افغانستان حاضر به مذاکره خواهند شد؟ و با آنها به توافق خواهند رسید؟ کسانی که [در این روند] کنار گذاشته می‌شوند می‌توانند به کانون مقاومت تبدیل شوند.”

آقای موکوپادیا از جمله اولین دیپلمات های خارجی بود که پس از سقوط رژیم طالبان در نوامبر 2001 به افغانستان آمد.

آقای موکوپادیا و هیأت هندی که در زمستان آن سال به پایگاه هوایی بگرام پرواز می‌کردند، امیدوار بودند که روابط کشور شان را با افغانستان که پس از تصرف کابل توسط طالبان متوقف شده بود، تجدید کنند.

افغانستان که او می ‌شناخت ویران شده و به عقب برگشته بود.

“من فکر نمی کنم ذهنیت طالبان تغییر کرده باشد. آنها هم‌چنان یک نیروی آتاویستی هستند که نمی‌توانند آرزوهای افغانستان جدید را برآورده کنند.”

از سال 2001، هند حدود 3 بیلیون دالر در بازسازی و توسعه افغانستان سرمایه گذاری کرده – بیشترین میزان کمک که به کشورخارجی کرده است.

اما تحلیل‌گران می‌ترسند كه با بیرون شدن نیروهای خارج طالبان دست بالا‌تر پیدا کنند و بیشتر این سرمایه از بین برود.

کریتی ماتور شاه، عضو همکار بنیاد تحقیقی یک اندیشکده مستقر در هند، گفت:”هند در برابر طالبان، همه چیز را برای از دست دادن دارد.”

وی گفت: “اگر طالبان شروع به تخریب اموال و زیرساخت های عمومی کنند، بسیاری از سرمایه های هند، در هر ولایت افغانستان، در معرض خطر است.”

وی با اشاره به شهری که مقر آن ارتش پاکستان است، افزود که طالبان با اعتماد به نفس روزافزون و حس پیروزی بر ایالات متحده که در حال خروج از کشور است، “به معنای یک راولپندی دلگرم و جسور است.” وی گفت این می‌تواند منجر به درگیری کشمیر شود.

طالبان در اختلافات هند و پاکستان بر سر کشمیر نقش نداشته اند و آن را “موضوع داخلی” هند خوانده اند.

اما خانم ماتور شاه هشدار داد که در صورت بر سر قدرت آمدن دوباره طالبان، این موضع می‌تواند تغییر کند.

در همین حال، هند به طور مداوم در این درگیری از یک قطع‌نامه سیاسی که شعار آن “به رهبری افغانستان، متعلق به افغانستان و تحت کنترل افغانستانی ها” است، حمایت کرده است.

سخن‌گوی وزارت امور خارجه هند، آریندام باگچی، گفت: “هرگونه توافق سیاسی باید فراگیر باشد و باید دستاوردهای اقتصادی – اجتماعی و سیاسی 19 سال گذشته را حفظ کند.”

سخن‌گوی افزود، هند از نزدیک روند صلح در افغانستان را زیر نظر دارد.

آقای موکوپادیا، سفیر پیشین گفت، حتا اگر هند ممکن است در ظاهر از یک دولت تقسیم قدرت با طالبان در افغانستان استقبال کند، اما مقامات [هندی] باز هم محتاطانه عمل می‌کنند.”

وی گفت: “اگر طالبان به عنوان بخشی از توافق‌نامه تقسیم قدرت فراگیر [به قدرت برسند]، هند می‌تواند روابط خود را حفظ كند، البته نه به همان راحتی و آرام. اگرچه، اکنون این کار بسیار دور به نظر می‌رسد.”

در عوض، وی گفت، هند ممکن است سیاستی مشابه آخرین باری که طالبان به قدرت رسیده اند را اتخاذ کند و منتظر فروپاشی حکومت آن باشد.

وی گفت: “با توجه به حضور یا فعالیت های القاعده، داعش، آی‌اس‌آی و ناراحتی منطقه‌یی از طالبان، ضمانت کمی وجود دارد که طالبان بتوانند ثبات را در افغانستان ایجاد کنند. به نظر می‌رسد فروپاشی سیستم های فعلی و جنگ داخلی میراث ویژه ترمپ و بایدن است.”

هند با وجود که چیزهای زیادی در معرض خطر دارد، تاکنون مشارکت خود در روند صلح را محدود کرده است.

برخی از کارشناسان گفتند که هند باید به دنبال نقش فعال‌تر باشد.

آقای موکوپادیا گفت: “تنها فرصت [برای هند] ایفای نقش خود در صلح است.”

وی گفت: “فراتر از آن، هند می‌تواند و باید منبع پناهنده گی، آسایش، ظرفیت سازی، آموزش و بازار افغانستان باشد.”

وی افزود: “جامعه بین الملل نباید چنان از افغانستان چشم پوشی كند كه گویی به این سیاره تعلق ندارد. باید درگیر [افغانستان] بماند. درغیر آن، دوباره آنها را آزار و اذیت خواهد کرد.”

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
رفتن به نوار ابزار