موسس، صاحب امتياز و مدير مسوَل

مير حيدر مطهر

شماره تماس: 0700282673

 

 


 

صفحه اصلی

اخبار

سرمقاله

مطالب سیاسی

گزارش ویژه

فرهنگ کده

نامه های وارده

تماس با ما

درباره ما

 
 
::: بازديدکننده گان
 
 

هفت وهشت ثور روز های آغاز ودوام حکایت رنج ها

نويسنده: احمد سعیدی


هفتم ثور سال 1357 و هشتم ثور سال 1371، دو رويداد متقابل ودر عین زمان مصیبت باردر تاريخ افغانستان است، اما از نظر پيامد، براي قربانيان و آسيب ديده گان اين جنگ ها، تفاوتي ندارد. هرچند این دو رویداد هنوز مدافعین خود را دارد.ولی اگر یکی آغاز فاجعه است دیگری کمـال آن پنداشته مي شود هردو برای ملت ما رنج ومصیبت، بحران وفاجعه به میراث گذاشتند.اگر با حامیان هشت ثور در مورد شکست روس ها منحیث افتخار ملی موافق باشم اما به نام پیامد جهاد اسلامی هرگز تن نخواهم داد چون هیچ نتیجه شایسته ارشادات اسلام بدست ملت ما نرسید واز نام جهاد واسلام به نفع کشور های دور ونزدیک از ملت ما قربانی گرفتند.

همه میدانند هفتم ثور که مصادف است با کودتاي رژيم خلقي عليه جمهوري داوود خان آغاز قتل هاي بيرحمانه دانسته مي شود و از هشتم ثور، سالروز پيروزي گروه مجاهدين، با وجود آن که به باور برخي ها تداوم هفت ثور خوانده مي شود، از سوي دولت افغانستان که از طرف فر ماندهان ورهبران به گرو گرفته شده طور تشریفاتی به عنوان روز پيروزي مجاهدين تجليل مي شود؛ اما از نظر قربانيان وملت افغانستان فرقي ميان اين دو رويداد وجود ندارد واین روز را مردم ما به هیچ صورت شایسته تجلیل وافتخار نمی دانند.

- بلی هفت ثور مردم مارا زیر چکمه های استبداد خورد وبر حریم آبرو وشرف متنفذ وروحانی وسیاستمدار تجاوز صورت گرفت وقتل های دسته جمعی در زندانها افتخار حکومت مردان آن وقت بود چنانچه در هشت ثور هم با به آتش کشیدن شهر کابل وویران ساختن خانه ها وبستن مکاتب ومدارس این سناریو را ادامه دادندبار دیگر مهاجرت٬ فرار٬ یتیمی، بیوه گی و صدها هزار کشته ارمغان دیگری بود که از طرف پیام آوران هشت ثور به مردم تحمیل کردند٬ هنوز این زخم التیام نیافته بود که گروه متحجر و وحشی ماقبل تاریخ، طالبان بر زخم های التیام نیافته این مردم نمک دیگری شد وباز ادامه همان تراژيدی، باز هم کشتن و به دار آویختن، زنده به گور کردن و کوچ اجباری و تجاوز کردن ها ادامه یافت و پنج سال تمام حکومت ناب محمدی به بدترین و وحشی ترین وجه ممکن بر سر این مردم تحمیل شد وسیمای اسلام را بشکل وحشتناکی به تصویر کشیدند.

- نمي دانم با کدام شعور و با کدام احساس روز هشت ثور را تجلیل میکنند. تجلیل هشت ثورو هفت ثور توهین به هزاران شهید ومعلول ومفقود کابل وولايت هاى کشور است. تجلیل از هشت ثور توهین به صدها هزار بیوه و اطفـال یتیم است که امروز از فقر به سوء تغذیه و بیماری های گوناگون مبتلا ودر سرک های کابل به دنبـال موتر های آخرين مدل رهبران بخاطر یک رویپه پرسه می زنند. تجلیل از هشت و هفت ثور توهین به ميليون ها افغانستانی مهاجر است که در کشور های ایران و پاکستان وتمام جهان با تمام تحقیر و توهین شدن ها زنده گی را در آن کشور ها ترجیح میدهند واما جرأت بر گشتن به کشور را ندارند٬ تجلیل از هشت و هفت ثور تجلیل از خشونت و درنده گی،گرامیداشت از کشتن وبستن سوختن وشکستن است و تجلیل از هشت و هفت ثور توهین به شریعت غرای محمدی است. بیائید به جای تجلیل از هشت و هفت ثور پیراهن سیاه برتن کنیم و عزادار باشیم چرا که این دو تاریخ ٬تاریخ و حادثه ی کربلای دیگریست در سرزمیني به نام افغانستان بیائید درین روز تمام شهدای کشور را بحساب بگیرم واز پیش روی ایتام رژه رویم.

هفتم وهشتم ثور اعتراف به گناه وعذر خواهی از ملت: بلی بالا ترین وپر ارزش ترین شهامت این است تا عاملین وجلو داران این دو حادثه نا میمون کشور درین دو روز تاریخی به گناه های متراکم خویش اعتراف واز ملت مظلوم افغانستان عذر خواهی کنند.همه به قیمت خون مردم وعزت افغانستان برای بیگانگان خدمت کردند.اگر به عوامل و انگيزه هاى تمام تحولات و انقلابات و بحران ها توجه نماييم، چنان درمى يابيم كه ريشه در بيرون كشور داشته و از وراى مرزها مصايب و مشكلات بذرافشانى شده و آبيارى گرديده است و اين دستان اجنبى بوده كه مدام در اين كشور بحران و تشنج آفريده و در اين سرزمين به گونه هاى مختلف به جولان پرداخته اندوازما افغان ها استفاده ابزارى كرده و به نفع سياسى، اقتصادى، نظامى و فكرى خود، ما را استعمـال نموده اند.شما شکوه وتکبر همسایه هارا از در بدری ما در مي یابید.

اگر خواسته باشيم كه ديگر ديده گان ما ويرانى كشور، كشتار مردم بيگناه، مشكلات و دشوارى هاى امنيتى، اقتصادى، سياسى و فرهنگى را مشاهده نكند، از حوادث و رويداد هاى گذشته واز اشتباهات و خطاهاى مرموز وغلط كارى هاى پيشين، چنان برمى آيد كه بار نخست چشم ما بايستى بيگانه را در كشورنبيند، فكر و انديشه ما آگنده به گند ديكته ها و تلقينات خارجى ها نباشد، شعور و حس ما از گرو بيگانه گرايى رهايى يابد و حس استقلال طلبى، خوداراديت جويى در وجود سياست مردان اين كشور بيدار گردد و روحيه ايثار و گذشت از منافع شخصى و حزبى، قومى و سمتى به منظور تحقق منافع جمعى و ملى در وجود هر فرد اين ملت زنده گردد.باید به حق اعتراف کنیم تجلیل از روز های مصیبت بار خیانت به میهن وملت وتدوام رنج های بیکران است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

    

All Right Reserve To Arman-e-Mili 2009 |Powered by Webmaster (APMC)