سرمقاله

!دزدان کلان هم مورد پیگرد قرار بگیرند

2017-Mar-28  || 

مقام های وزارت دفاع کشور دیروز در یک نشست خبری اعلام کردند که به تعداد 1394 تن از کارمندان آن وزارت به دلیل دست داشتن در فساد اداری و سوء استفاده از صلاحیت های وظیفوی بازداشت و برکنار شدند. معاون وزارت دفاع در  امور استخباراتی و استراتیژیک توضیح داد که به تعداد 946 تن از این افراد افسر، 230 تن معتمد و محاسب و به تعداد 209 تن آمرین بستن قراردادها هستند و تعدادی هم در بخش های لوژستیکی و شعبات تخنیکی مصروف کار بودند. این اقدام وزارت دفاع در حالی صورت می گیرد که اخیراً برخی از نهادها و مقامات امریکایی به وزارت دفاع کشور اتهام وارد کردند که فسادهای بسیار کلان اداری در این وزارت وجود دارد و اشاره آنها نسبت به برخی از جنرالان و مقام های بلند پایه وزارت دفاع بوده است. با توضیحاتی که دیروز مقامات وزارت دفاع در خصوص فساد در آن وزارت داشتند، بیشتر  کارمندان پایین رتبه به اتهام فساد برکنار و یا بازداشت شده اند و از دست داشتن جنرالان و بلند پایه گان وزارت دفاع در فساد چیزی نگفتند. در حالی که تا مقامات بلند پایه در فسادهای کلان به ویژه قراردادها دست نداشته باشند، کارمندان پایین رتبه و زیر دست، کاری را انجام داده نمی توانند. تجربه نشان داده است، در آن نهاد هایی که مقام های رهبری و بلند پایه گان در فساد های اداری ذیدخل نباشند بعید است که کارمندان عادی بتوانند مرتکب فسادهای کلان شوند. ممکن است در نهادهایی که مقامات رهبری پاک داشته باشند، کارمند


استیضاح وزیران یا استهزای نماینده گان؟

!انتقام رییس جمهور به کشور آسیب می رساند

!معارف کشور کاستی های فراوان دارد

!آرمان ملی 15 ساله شد



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

عبدالحفیظ منصور: اسلام گرایی آنقدر گسترده شده که در یک سو اردوغان و در سوی دیگر ابوبکر البغدادی جا گرفته است

چکیـــده

اسلام گرایی از مقوله هایی است، که به وسیلة اندیشمندان غربی وضع شده است، این مقوله نزد غربی ها بار معنایی منفی و در جوامع اسلامی به مقصد مثبت آن بکار می رود. اسلام  گرایی مجموعة از گرایش های اسلامی را احتوا می کند، که (1) اسلام را دین جامع و کامل دانسته، (2) مسلمانان را در امر سیاسی مسؤول می شمارند، (3) برای حراست از هویت اسلامی در برابر هویت های بیگانه جدی اند و (4) در مجموع خصلت واکنشی دارند.

اسلام گرایی چنان گسترده و فراخ است که در یکسویآن رجب طیب اردوغان و در گوشة دیگر آن ابوبکرالبغدادی جا گرفته اند. بدین ترتیب بر قرار کردن پیوند صد در صدی میان اسلام گرایی و خشونت بنیاد علمی نداردو از عهده چنین کاری تنها سیاسی اندیشان بر آمده می توانند.

واقعیت این است، که پاره‌ای از اسلام گراها، ره افراط پیش گرفته اند و در حال حاضر در چهار چوب طالبان، القاعده، داعش و بوکوحرام تنظیم یافته اند. وحشت آفرینی این گروه ها را زیر نام اسلام گرایی، همه اسلام گرایان را بدنام ساخته است. همة اسلام گرایان افراطی از رهگذر فکری از سلفیت سیراب می شوند. سیاست های توسعه طلبانه قدرت های غربی و رقابت های منطقوی ایران،عربستان و پاکستان در شکل دهی و تقویت آن ها نقش بارز داشته است.

یـاد آوری

پیشاپیش ذکر دو نکته لازمی به نظر می آید:

غرب در کنار تولید اسباب و وسایل جدید، به خلق مفاهیم و مقوله های تازه نیز می پردازد؛ مقوله هایی همچون اسلام سنتی، اسلام سیاسی، بنیادگرایی، اسلام گرایی و اسلام میانه رو و نظایر آن ها ساخته و پرداختة غرب اند.

مقوله ها، دارای بار معنایی خنثی نیستند، بلکه به درجات متفاوت به جانبی تمایل دارند، از آن میان "اسلام گرایی" نزد غربی ها بار معنایی منفی دارد؛ زیرا اسلام گرایی با غرب مناقشه دارد و این در حالی است، که در پاره‌ای از جوامع اسلامی، اسلام گرایی یک برتری و فضیلت پنداشته می شود.

مسأله

خشونت چیست؟ و اسلام گرایی به چه معناست؟ در فرجام چه نسبتی میان خشونت و اسلام گرایی وجود دارد؟

خشونت از کلماتی است، که کار برد دامنه داری دارد؛ به گونة که در حوزه های اندیشه، گفتگو و رفتار آدمی دخیل می باشد. این کلمه جلوگیری از رفتن دختران به مکتب، سخت گیری های خانواده‌گی، سخت گیری مدیران مدارس و ادارات، موضع گیری های مغایر با حقوق بشر را تحت پوشش قرار می دهد. توسل به اقدامات مسلحانه به منظور نیل به اهداف سیاسی و راه اندازی حملات انتحاری در حد کمال، معنی و مفهوم خشونت را می رساند. به همین منوال مقولة "اسلام گرایی" وضع بهتری از کلمة خشونت ندارد؛زیرا اسلام گرایی مجموعة از جنبش های اسلامی با گرایش های نرم و درشت را احتوا می کند. افزون بر آن "اسلام گرایی" از مفاهیم جدیدی است، که تا هنوز نزد همه پژوهشگران معنای مشخص خود را نیافته است، لذا گاهی جابجایی هاییدر این مورد صورت می گیرد. بدین معنی که کسانی اسلام گرایی را برابر با بنیاد گرایی شمرده اند، پاره‌ای هم، غرب ستیزی را اسلام گرایی تعبیر کرده اند. کسانی دیگر اسلام گرایی را با جنبش های تکفیری و تروریستی یکی پنداشته اند، گاهی هم اسلام گرایی با واپسگرایی همردیف دانسته شده است. زمانی معنای اسلام گرایی مغشوش می گردد، که عمومیت معنایی اسلام گرایی به سود یک گرایش خاص سلب می گردد. به سخن دیگر، کلیه جنبش هاییکه از وضعیت کنونی مسلمانان ناخشنود اند، و هر کدام می کوشند، تا به گونة این درمانده‌گی را مرفوع سازند، اسلام گرا اند. همة گروه های اسلام گرا، در پی تثبیت هویتی مستقل اند، تا از غرب و سایر قدرت های جهانی تفکیک گردند. اسلام را دین جامع و کامل دانسته، که دارای عقیده و شریعت و تعلیمات فردی و اجتماعی می باشد. در همه جای عالم، این گروه، "اسلام را راه حل می دانند" و بدین گونه راه خود را از مارکسیسم و لیبرالیسم سرمایه داری جدا می سازند.

فرقه های شامل جریان اسلام گرایی چنان متنوع و متعدد اند، که در یک گوشة آن حزب توسعه و عدالت قرار گرفته است و در رأس جانب دیگرش داعش؛ رجب طیب اردوغان بامشی سکولار، اهداف اسلام گرایی را دنبال می دارد، راشد غنوشی به دولت ائتلافی تن در می دهد، تا امنیت و ثبات در تونس بر قرار بماند، اخوان المسلمین مصر کودتای نظامیان را علیه دولت انتخابی –تاحدی- با مدارا تحمل کرد. روح الله خمینی بسیج عمومی علیه رژیم شاه ایران و امریکا را، راه اندازی کرد، مجاهدین افغانستان در برابر تجاوز شوروی رزمیدند، القاعده، داعش و بوکوحرام با سفاکانه ترین شیوه در پی تحقق اهداف و برنامه های اسلام گرایانة شان می باشند، همه این گروه ها زیر مجموعة اسلام گرایی را می سازند.

دسته بندی گروه های اسلام گرا نشان می دهد، آن هایی که میان اسلام گرایی و خشونت پیوند صددرصدی بر قرار می کنند، یا ساده لوح اند و یا مغرض! زیرا؛ (1) پیشتازان اسلام گرایی مانند، سید جمال الدین افغان، محمد عبده و حسن البنا و حتی سید قطب –در مرحلة نخست فکری اش- جنگ و کودتا را تجویز نداشته اند، (2) شماری از گروه های اسلام گرا همچون گروه تحت رهبری حسن الترابی، راشد غنوشی و نجم الدین اربکان با وجود تحمل مشقات فراوان از توسل به سلاح ابا ورزیدند و (3) دستة از اسلام گراها از روی ناگزیری دست به اقدام مسلحانه زدند، مانند نهضت اسلامی افغانستان که به منظور دفاع از سرزمین شان در برابر تجاوز شوروی به جنگ رو آوردند.

پرسش اصلی

پرسش اساسی این است که چه عوامل، پاره‌ای از اسلام گراها را به جنگ و خشونت کشانیده است؟

همة ادیان در مقام عقیده بی آزار اند، اما وقتی پای دین به جامعه کشیده می شود، بحث قدرت به میان می آید، کار به کش و گیر، بزن و ببند می رسد؛ مسیحیت چه جنگ ها و خون ریزی هایی را سامان نداده است، در آخرین مورد،جنایات صرب ها دربوسنی و جنگ های قومی میان توتوها و توتسی ها در افریقا فراموش ناشدنی است. هندو های افراطی بر سر مسالة مسجد بابری در هند، جنایات بودائی ها در میانمار و قساوت پیروان شئتو –جاچان- در جنگ دوم جهانی و آن چه که دولت یهود در فلسطین انجام می دهد، پرده از این حقیقت بر می دارد. این سخن بدین معناست که جنگیدن و سوزاندن ویژة افراطی های مسلمان نیست، بلکه گروه های متعلق به همه ادیان در برهه هایی دست به بیداد زده و جنایات هولناکی آفریده اند.

متون اسلامی مانند هر متن دیگری منبع قرائت هایی است، که پارة از آن قرائت ها خشونت زدا و شماری خشونت زا اند. اهلحدیث که بنـام سلفـی هـم یـاد می شوند، و در نص گرایی مشهور اند، بخاطر؛ (1) ظاهر گرایی از نصوص و غفلت از مقاصد متن، (2) تأکید بر اسناد حدیث و بی اعتنایی به متن آن، (3) پرهیز از علوم عقلی و طرد فلسفه و کلام در نصاب درسی و (4) وظیفه گرایی، از سایر گروه های اسلامی متمایز اند. این گروه تاریخ، را به عنوان یک جریان مستقل برای تفکر و تدبر نمی شناسند. از نظر ایشان تاریخ دارای حرکت کمانی است که از گمراهی و ضلالت آغاز گردیده، پیامبران الهی آن را به اوج رسانیده اند، که در عهد حضرت محمد(ص) درجة کمال خود را پیموده و از آن به بعد رو به زوال دارد، اهلحدیث الگوی زنده‌گی خویش را از عصر بعثت می گیرند. این دسته به جای آن که اصول اسلام را بر گیرند و زنده‌گی امروز خویش را بر اساس آن سامان بخشند، در مواردی می کوشند، امروز را به عصر بعثت بر گردانند. آن چه گروه طالبان در مورد تلویزیون و سینما بکار بستند، از همین نظریه حکایت
 می دارد.

اسلام گراها به فریضة جهاد علاقه و دلبستگی ویژة دارند، با این تفاوت که اسلام گراهای میانه رو جهاد را به معنای وسیع کلمه می گیرند و هر گونه تلاش سازنده مانند درس، تعلیم، روشنگری اذهان مردم، حمایت از حقوق محرومان و مستضعفان و عرصة خدمات اجتماعی را نیز شامل جهاد می شمارند، اما اسلام گراهای تندرو، جهاد در نظر شان تنها معنی قتال و مبارزة مسلحانه را دارد و همة مسلمانان از دید ایشان باید به نحوی در خدمت جهاد مسلحانه قرار گیرند ورنه جاهل و گمراه اند. از دید این فرقه جهاد از چنان جایگاهی برخوردار است، که ایمان بدون آن ماهیت خود را از دست می دهد و از اعتبار ساقط می گردد. ابومصعب زرقاوی مسلمان هاییرا که به جهاد نمی پردازند، خدمتگاری بیش در خدمت دشمنان اسلام نمی داند.

پیام اسلام گراهای افراطی از جاذبه نیرومندی برخوردار می باشد؛ زیرا پیام سادة دارند، که بر اساس آن بشریت در دو جبهة حق و باطل و سیاه و سفید قرار دارد و بیرون از آن جایگاهی وجود ندارد. فهم چنین پیامی برای عامة مردم و جوانان سهل و آسان است. آن ها ادعا دارند که پاسخ همه مسایل در قرآن و حدیث وجود دارد، و با این پیام، در واقع راه رسیدن به مطلوب را به جوانان کوتاه ساخته اند. ریشة همة بدبختی ها را این طایفه در عدم تطبیق شریعت اسلامی وانمود می سازند؛ دعا و تضرع، ادای عبادات را حلال همة مشکلات انگاشته می شود و به اینصورت ریشة همة مصائب در دوری از تطبیق شریعت –مورد نظرشان- محاسبه می گردد.

اهلحدیث، یک الگوی خوب و آماده هم در اختیار دارند و همیشه از آن سخن بمیان می آورند، که همانا قدرت و صلابت مسلمانان در سده های اولیة اسلام است. از دید آن ها این الگو، چنان از عظمت و درخشنده‌گی برخوردار می باشد، که اهلحدیث آیندة را از یاد برده و همیشه در حسرت بدست آوردن گذشته می کوشند.

این همه در خلأ شکل نگرفته است. ضعف و درمانده‌گی همه جانبة مسلمانان از یکسو اسلام گراها را بر آن داشته، تا به هر وسیلة دست یا زند و برای عزت و سرفرازی مسلمانان بکوشند و جوانان مسلمان را در این راستا ترغیب بدارند. جدی تر از آن، تجاوز و تعدی قوتهای غربی و اسرائیل در زنده‌گی مسلمانان چنان فضای مملو از کینه و عداوت را خلق کرده است، که گاهی دفاع مشروع به انتقام جویی وحشیانه بدل شده است.

اسلام گرایی در کلیت، جریان واکنشی است؛ سید جمال الدین افغانی با دیدن مظاهر استعمار مغرب زمین قد علم کرد و پرچم مبارزه را بر افراشت. با فروپاشی خلافت اسلامی در جنگ اول جهانی سازمان های اسلام گرای همچون اخوان المسلمین و حزب التحریر سربلند کردند. حملة اسرائیل بر اراضی اعراب نخستین جرقة بود، که اسلام گراها را به میدان جنگ کشاند. از آن روز تا کنون سیاست های غاصبانه و ضد بشری اسرائیل، اسلام گراهای فلسطینی را به انواع مبارزة مسلحانه سوق داده است؛ از حملات چریکی گرفته، تا بمب گذاری و حملات انتحاری.

تجاوز شوروی به افغانستان علاوه بر این که اسلام گراها را از مکتب و مدرسه به میدان های خونین نبرد کشاند، صد ها دانشجوی عرب را نیز به این معرکه سوق داد


صفحه فرهنگ وهنر

جلال نورانی دیگر طنز نمی نویسد!

2017-Mar-28 ||  پرتونادری

چه دردناک است که ناگهان نگاهایت روی سطرهای می دوند و در پایان در می یابی که دوستی خاموش شده و بعد قطره قطره لغزش داغ اشک هایی را روی گونه هایت احساس می کنی. روز دوشنبه  بیست و هفتم مارچ 2017 برابر باهفتم حمل 1396 خورشیدی نگاه های من همین گونه روی سطرهای خبر خاموشی طنز نویس، نمایشنامه نویس و پژوهشگر ادبی کشور جلال نورانی دوید، چنان کودکی پا برهنه یی که از خط قوغ آتش بگذرد! روانت شاد باد! چه نا به هنگام تکاور زنده گی به آن سوی دیوار شکستۀ مرگ جهاندی! چند سال پیش در پیوند به چگونه گی طنز نویسی افغانستان چیزی نوشته بودم و این سطرها در پیوند به جایگاه طنز نویسی نورانی  شکل گرفته بودند. *** نام جلال نورانی با طنز نویسی افغانستان چنان پیوندی دارد كه اساساً نمی شود بدون نام او بحث طنز نویسی در كشور را مطرح كرد. او را می توان یكی از پایه گذاران طنز نویسی به مفهوم امروزین آن در ...

فعل جمع یا مفرد

2017-Mar-26 ||  دوکتور استاد اسدالله حبی

نوشته اند که برای جانداران درحال یکی بودن، فعل مفرد نوشته می شود و درصورت چند تا بودن، فعل جمع باید بیاید و برای بیجان‌ها تنها فعل مفرد باید به کار برود. مانند:  دراین وادی‌ها دریاها آرام است .  درخت‌ها ازبی آبی خشک شده است .  درکنار این حکم‌ها می نویسند به استثنای آن که چیزی به جاندار تشبیه شده باشد، مانند :  ستارگان چشمک می زدند .  علف‌ها ضجه می کشیدند. مگردر متن‌های قدیم این قید وقاعده بارها شکسته است . قاضی گفت: بدان وقت که از بخارا لشکرهای ایلک باسباشی تگین بیامد ومردمان بلخ با ایشان جنگ کردند . ( تاریخ بیهقی ، رویة ۸۳۳)  لشکر اسم جمع است و لشکرها جمع آن ، مگر فعل، مفرد بکار رفته است . دو سه مثال از دانشنامة علایی ابن سینا می آورم تا دیده شود که با چه گونه اسم‌ها فعل جمع می آوردند و با چه گونه اسم‌ها فعل مفرد : ـ جسم‌ها که یک اندر...

به گرامیداشت از 74 سالگی استاد واصف باختری

2017-Mar-26 || 

«خراسان اینک از خورشید خالی می کند آغوش!» در هفته پایانی ماه حوت سال گدشته استاد واصف باختری از قله های بلند شعر فارسی- دری پا به هفتاد و چهار ساله‌گی گذاشت. ضمن تبریک این روز خجسته به جناب استاد بزرگوار و آرزوی سلامتی ایشان،  روزنامه آرمان ملی این روز را گرامی داشته دو سروده را از دو شاعر کشور به ایشان پیشکش می دارد: از این جابلقا  نثار آن تناور درختِ سرود و سخن، آن که برمن بسی مهربان بوده است و از سایة پربارش فیض بسیار برده ام، استاد همیشه در یادم، واصف باختری! (محمد افسر رهبین، تهران ـ اسفند 1391) جهان را یک قدم طی میکند پیرِ عصا بردوش چه پر کرده ست بر جامش مگر؟ این مرد دریانوش چنان افتاده رو بر خاک در برهوت تنهایی  که گویی دو رَکعت عشق میخواند چنین خاموش مگر از «نوبهار» آیینِ دیگر غیر دودش نیست! که تسخر میزند اینگونه بر تاریخ آتش پوش گما...

نوروز و سال نو شما مبارک

2017-Mar-19 ||  دوکتور محمد ظاهر عزیز

فرخی شاعر بزرگ دربار غزنه، دوستان و عزیزانش را در نوروز با این کلمات به بوستان  دعوت می نماید: (بیا در بوستان چونان که رسم باستان باشد                تو سروی و گلی و سرو و گل در بوستان باشد) تا جهان باقیست لطافت کلمات این شاعر و مرد بزرگ غزنه، جاویدان خواهد بود. با پیروی از کلام پر لطف شاعر بزرگ دیار ما، من هم آرزومندی نیکویم را به هموطنان عزیزم و مردمانی که نوروز و سال نو را با لذت و خوشحالی تجلیل می نمایند، با آرزومندی خوشی و سعادت  شان و نیک خواهی  معنوی و مادی و صحی برای همه، از جانب خودم و خانواده ام در روز مبارک نوروز و به مناسبت  حلول سال ۱۳۹۶خورشیدی،  با حرمت تقدیم می نمایم. آن عده از مردم شریف کشور که با فرهنگ و تأریخ خیلی قدیم وطن علاقه و وابستگی دارند، می پذیرند که تجلیل از نوروز که از روز اول سال آغاز می گ...

راجع‌ به تجلیل و تحریم نوروز در افغانستان

2017-Mar-19 || 

در افغانستان، جشن نوروز همواره و به ویژه در سالیان اخیر، با مناقشاتی همراه بوده است. بخشی از مردم به گرمی از آن استقبال می‌کنند و برخی حلقات مذهبی، به شدت با آن مخالفت نشان می‌دهند. دلایل مخالفین نوروز: مخالفان جشن نوروز که برخی جناح‌های سنتی و گروه‌های شبه سلفی اند، از موضعِ دینی به تحریم نوروز و هر گونه مراسم مربوط به آن حکم می‌دهند. آنان دلایلی برای این کار بر می شمارند، از جمله این که: ۱- برگزاری آیین‌های کهنی از این ...

ښاغلی قاضي باران د نوروز اړوند څه ښه ليکي: نوروز ته مطلق حرام ویل د دین په احکامو ناپوهي ده

2017-Mar-18 || 

نورې خبرې به نه کړو ځکه همدغه شرعي فقهي لیکنه البته کفایت کړي. کړنې ته هغه وخت حرام ویل کېږي چې صريح لفظ سره د دلیل په بنسټ ورڅخه منع راغلي وي. سمه ده چې د دوه اخترونو لمانځل زموږ په دین کې شته،لومړی کمکی اختر د قرآن او روژې بشپړتيا د شکر په مناسبت او دوهم،لوی اختر د حج مناسب لپاره چې دواړه دیني شرعي مناسبتونه دي. راغلو نوروز ته چې دیني مناسبت نه دی،بلکې یو ټولنیز عرف او رسم او رواج یا عادت دی.  د نوروز په ورځ له خوشحالۍ څخه منع نشته...

مفاهیم کلیدی در فلسفة میان فرهنگی از چاپ برآمد

2017-Mar-18 || 

مفاهیم کلیدی در فلسفة میان فرهنگی، عنوان کتابی است که اخیراً به کوشش مؤسسة علمی و فرهنگی تسامح از چاپ برآمده است. نویسندة این اثر سید حسین اشراق، استاد فلسفه است که در فلسفه و جامعه شناسی کارشناس و نظریه پرداز طراز اول کشور می باشد. این اثر گرانبهای آقای اشراق، حاوی 119 صفحه و شش فصل است که پیوند متقابل فلسفه و فرهنگ را به بررسی گرفته و تلاش کرده تا به توسل به بازخوانی ادبیات فلسفی در فرهنگ های متفاوت ما مسیر گفتگو و مدارا را فراهم کند و ...

!ادبیـات بـی مخاطـب ادبیـات مـرده اسـت

2017-Mar-11 ||  پرتو نادری

تا ادبیات بوده و تا ادبیات هست، ستیزۀ  همیشه‌گی اصالت ادبی و ابتذال ادبی ادامه دارد. حلقه بازی‌های ادبی گسترۀ بینش ادبی انسان را تنگ می سازد، گونه‌یی بیماری است که با دریغ از چندین سال به اینسو ادبیات و فرهنگ افغانستان از چنین حلقه بازی‌هایی رنج می برد! آن هم وقتی این حلقه‌های ادبی چنان مافیای ادبی عمل می کنند یاهم مهار خود را به دست این یا آن مافیای سیاسی – قومی  می دهند!  در روزگارما این حلقه بازی‌های ادبی گاهی همان قدر بیهوده و مبتذل است که حلقه بازی های سیاسی در کشور. آنانی که بر ادامۀ همه تجربه ها و ارزش های ادبی گذشته، پشت پا می زنند و می پندارند که گویا  به پیامبرزاده یی  بدل شده و به منبری رسیده اند، با دریغ در نمی یابند که تنها به جایی نرسیده اند، بل از پا مانده‌گانی بیش نیستند که در گودال توهم خود دست و پا می‌زنند. هرچند هیاه...

Previous   ||   Next