سرمقاله

!سرقوماندان اعلی نیز از مردم معذرت بخواهد

2017-Apr-25  || 

پس از فشارهاي زياد به ويژه کاربران شبکه هاي اجتماعي در رابطه به حادثه خونين قول اردوي شاهين در ولايت بلخ که تعداد زيادي از سربازان کشور شهيد و زخمي شدند، ديروز وزير دفاع و رييس ستاد ارتش ظاهراً استعفا دادند. اگر اين دو مقام وزارت دفاع کشور خود شان داوطلبانه استعفا داده باشند، کار با ارزشي کرده اند. زيرا در کشور ما افغانستان اساساً فرهنگ استعفا و کنار رفتن داوطلبانه رسم نيست در حالي که در برخي از کشورها، با کوچکترين حوادث ناگوار به ويژه مسايل امنيتي، مسؤولان کنار مي روند. اما در رخداد غم انگيز و مرگبار قول شاهين، نهادها و افراد ديگري هم مقصر اند که بايد استعفا بدهند و يا دست کم از مردم معذرت بخواهند و به کم کاري و ضعف شان اعتراف بدارند. رييس جمهوري کشور که همواره به سرقوماندان اعلي بودن خود افتخار مي کند بايد بپذيرد که در اين رخداد مقصر است. در روزهاي نخست همين وزير دفاع که از سوي رييس جمهور معرفي شد، در رسانه ها آگاهان نظر دادند که وي شايستگي وزارت دفاع را ندارد و نمي تواند جنگ را در کشور مديريت کند. اما رييس جمهور به اين نظريات سالم آگاهان توجه نکرد و وزير دفاع و رييس ستاد ارتش از سوي غني و عبدالله با ملاحظات سياسي و قومي گماشته شدند که نتايج آن را ديديم. به همين گونه مجلس نماينده گان، نهاد ديگري است که در قضيه قول اردوي شاهين و رخدادهاي غم انگيز و مرگبار ديگر مقصر شناخته مي شود. همين مجلس نماينده گان بود که به مسؤول


ضرورت قیام ملی در برابر طالبان!

!مسؤولان نهادهای کشفی مورد بازپرس جدی قرار بگیرند

!طرح اداره موقت واکنش در برابر انحصار قدرت

!پاکستان به عنوان کشور حامی تروریستان به جهان معرفی شود



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

مشکل افغانستان در کوتاه مدت حل نخواهد شد

گرچه از چندی به این سو جنرالان امریکایی مکرراً به سنای آن کشور می گویند جهت جلو گیری از بحران فراگیر در افغانستان ازدیاد قوت های نظامی خارجی در آن کشور یک ضرورت عینی است. به باور من در بهار سال آینده بر علاوه این که جنگ ها فروکش نخواهد کرد، بل بحران نا امنی ها فراگیر تر نیز خواهد شد، با در نظرداشت تجارب گذشته به خصوص زمانی که اضافه تر از 130 هزار قوت های خارجی در افغانستان وجود داشت جنگ ها هرگز فروکش نکرد، پس باید باور داشت که نمی‎توان از طریق حضور نیروهای خارجی امنیت سراسری را در افغانستان تأمین نمود  و یک کشور مدرن و دموکراتیک در این سرزمین ایجاد کرد.

افغانستان کشوری است که مردمانش به خاطر امور مذهبی و باور های دینی خود در برابر حملات خارجی ها بسیار حساس هستند. شاید زمانی حضور نیرو های خارجی ضرورت بوده باشد آن هم در کوتاه مدت، اما در درازمدت این راه حل خوبی نیست و نتیجه مثبت را از خود به جا نخواهد گذاشت، متأسفانه آنچه که از چندی به این سو می شنوم  درخواست ها برای افزایش نیروهای امریکایی در افغانستان در همه جا دیده و شنیده می‎شود. و مسؤولان کشور ما نیز ازدیاد قوت های خارجی را یگانه چاره در راه آوردن امنیت می دانند، اما به عقیدة من تعریف امریکا از نقشش در دنیای فعلی باید به طور خلاقانه با پیچیده گی های جدید جهان تطبیق پیدا کند که تا هنوز این درک کمتر وجود دارد. از سوی دیگر، متأسفانه روند بحران در منطقه نشان میدهد که بحران تروریستی و به هم ریختگی منطقه راه حل کوتاه مدت ندارد.

وقتی که من وضعیت تروریست را از دو دهه قبل در افغانستان تا فراگیری امروز بررسی و تحلیل میکنم، به نظر می رسد وضعیت فعلی طوری بوده که جریان به هم ریختگی و بحران منطقه در کوتاه مدت علاج مؤثری ندارد. به طرح های دراز مدت که باور های کشور های منطقه و فرا منطقه را با خود داشته باشد امکان پذیر است. نمی دانم چرا غفلت می شود باید زمامداران ما  برای امنیت کشور سهم قابل توجهی قائل شوند و جهت تجهیز نیرو های مسلح  کشور توجه جدی و همه جانبه ای در سطح ملی و بین المللی داشته باشند. افغانستان در دهه های قبل  سرزمین امنی بوده و این یک مزیت است و سرمایه گذاری بخاطر ایجاد کار برای ضرورتمندان یک امریست انکار نا پذیر در حالی که سرمایه داران بخاطر سرمایه گذاری در افغانستان تشویق و ترغیب می شوند، برعکس در فراهم آوری امنیت برای سرمایه گذاران گام های مؤثری برداشته نمی شود چنانچه متأسفانه طی یک سال گذشته در حدود 81 نفر از جمله سرمایه داران در کشور اختطاف شده اند که زیادتر آنها با امکانات شخصی از چنگ رباینده گان رهایی یافته اند.

در حالی که نسبت به افغانستان در صحنه بین المللی خوشبختانه پاکستان از وضعیتی بدتری برخوردار است؛ در قضایای بین المللی از چندی به این سو ثابت گردیده که نسبت به پاکستان افغانستان حال و احوال بهتری دارد حتا همه  کشور های منطقه به استثنای پاکستان درک کرده اند که افغانستان در مسائل منطقه‎ای و بین المللی پابند به گفتگوها بوده و این اعتبار درستی را برای افغانستان وجود آورده است. شما میدانید سیاست داخلی و خارجی در یک کشور لازم و ملزوم یکدیگر اند، بد بختانه مشکلات درونی حکومت ما نسبت به مشکلات بیرونی آن صد ها مرتبه زیادتر است، در حال حاضر از نظر سیاسی و مسائل خارجی مسأله مهمی نداریم، اما در سیاست های داخلی  به خصوص شقاق و نفاق که بین رهبران کشور وجود دارد ما را زمینگیر کرده است.

 اگر رهبران حکومت وحدت ملی  عقلانیت را در حوزه سیاست داخلی به طور جدی دنبال می کردند، فضا برای گام های بهتر در حوزه سیاسی،  اقتصادی، امنیتی و اجتماعی فراهم تر می شد . پشتیبانی مردم برای هر حکومتی خیلی ضروری است متأسفانه حاکمیت موجود پشتیبانی ملی را از دست داده که این موضوعی بسیار مهم است و باید از آن به نحو بهینه استفاده شود، ایجاد اعتماد ملی باید جزء اولویت‎های حکومت وحدت ملی می بود. من می دانم که جنگ در این سرزمین بسیار وسیع و فراگیر است و این جنگ نمی گذارد فضای تنفسی برای بخش عمرانی کشور ایجاد شود، از سوی دیگر جهت بازسازی طرح ها و برنامه های کمتری روی دست است. بعد از به روی کار آمدن حکومت وحدت ملی  سهم فربه شدن مسؤولین آن نیز  افزایش یافته و پول های زیادی عوض این که در راه عمران و بازسازی کشور مصرف شوند، متأسفانه حیف میل می گردند این وضعیت باید تغییر کند. گرچه پول های زیادی طی اضافه تر از 16 سال اخیر جهت آبادی روستاها تخصیص داده شد، متأسفانه این پول ها و امکانات بر علاوه این که کمکی به اقتصاد و آوردن امنیت در  روستاها نکرد و مانع مهاجرت ها هم نشد لذا نشان می دهد روستاها نیازمند کار های مؤثر تری اند که حکومت در این مورد توجه چندانی ندارد . اگر مسؤولان حکومت جهت حل مشکلات موجود علاقه مندی دارند شرایط در افغانستان چند مختصات ویژه دارد که از همه مهم تر بعد مسائل منطقه ای است و این که ما چه ارزیابی از مسائل منطقه ای داریم؛ آیا تلقی ما این است که در کوتاه مدت مسائل منطقه ای راه گشا باشد حرف جدا گانه ای است، از سوی دیگر، در حال حاضر اضافه تر از 70 درصد جوانان تحصیل یافته بیکار اند.

عدم استفاده از نیروی جوان و مدیریت نادرست کشور، مشکلات فراوان دیگر  را ایجاد کرده است. به باور من،  یکی از عوامل بیکاری جوانان این است که دولت برنامه‏هایش را به وقت معین آن عملی نمی‏کند و این یک مشکل عمده برای کاریابی در کشور است. این بی برنامه گی حکومت وحدت ملی کار برخی از مؤسسات را نیز ناامید کرده است.

مشکلات اساسی دیگری که در سال‏های اخیر زنان و مردان کارگر افغان به آن روبه‏رو هستند مسدود شدن فابریکه‏ها و کارخانه‏ها است، از طرف دیگر، این حاکمیت متأسفانه اقتصاد مصرفی را دنبال می کند تلاش گردد تا کشور به یک اقتصاد تولیدی تبدیل شود. من می دانم معضل (بیکاری) در کوتاه‏مدت و حتا شاید هم در درازمدت در افغانستان قابل حل نباشد، اما می‏شود که حداقل این معضل را کاهش داد و از این لشکر بیکاران حد اقل به طور نسبی جلو گیری کرد. متأسفانه در حال حاضر با ادامة ناامنی ها و گسترش بیکاری، سالانه هزاران جوان افغان ترجیح میدهند که خطر مرگ را قبول کنند و از راه‎های غیرقانونی و پرخطر به کشورهای اروپایی  مهاجرت کنند. ده ها تن از این جوانان در مسیر راه غرق شده اند که این موضوع حالا به بزرگ‏ترین نگرانی سازمان جهانی مهاجرتبدیل شده است.

همه می دانیم پاکستان دشمن اصلی مردم افغانستان است متأسفانه در کشور ما  هزاران کارگر پاکستانی مصروف کار اند که  این مسأله نیز سبب بیکاری بخش‏های بزرگی از کارگران داخلی کشور ما شده است. همان طوری که  بیکاری در کشور ما یک معضلة جدی است. نبود امنیت نیز چالش های فراگیر را با خود دارد؛  برخورداری از امنیت را می توان به عنوان طبیعیترین و اساسیترین حق افراد بشر تلقی کرد که مبنای برخورداری سایر حقوق و آزادی های اساسی بشر است، امنیت عبارت از اطمینان خاطری است که بر اساس آن، افراد در جامعه ای که زنده گی می کنند، نسبت به حفظ جان، حیثیت و حقوق مادی و معنوی خود بیم و هراسی نداشته باشند، امنیت دارای مقوله ها و مؤلفه هایی چون جان، حیثیت، مال، شغل، مسکن، اقامت، خلوت بوده و تأثيرات مهم در زنده گی بشر دارد.

زنده‎گی موهبت الهی و حقی است که برای هرانسان تضمین شده است و برهمه افراد و جوامع و حکومت ها واجب است که از این حق حمایت نموده و در مقابل هر تجاوزی علیه آنان ایستاده گی کنند. از سوی دیگر، کار و کوشش، اساس زنده گی انسان است و هر جامعه‏ای در نتیجه تلاش خستگی‏ناپذیر افراد جامعه به درجات عالی پیشرفت و ترقی می‏رسد. همان طوری که دولت، طبق قانون اساسی بخاطر فراهم کردن امنیت مکلفیت دارد، از  سوی دیگر بخاطر ایجاد کار برای مستحقین نیز مکلفیت دارد . بیکاری زمینه را برای فرار از کشور و از سوی دیگر زمینه تقویه صفوف دشمن را نیز فراهم می سازد.


مقاله های سیاسی

!از اسب تروا تا اسب حافظ سعید

2017-Apr-25 ||  پرتو نادری

گفتند والي ننگرهار اسبي به رييس جمهور بخشيده است. چموش و سخت لگام. اسبي که آن را جز اميران و شاهان کس ديگري نتواند پاي بر رکاب گذاشتن. گفتند اين اسب در گذشته از حافظ سعيد امير خراسان داعشيان بوده است و رفتاري دارد داعشي، اما روشن نيست که اسب امير خراسان مي تواند رفتار دموکراسي افغاني را ياد گيرد يا نه! وقتي اين خبر را شنيدم نمي دانم چرا ماجراي اسب شهر تروا يادم آمد. در حماسه هاي يوناني آمده است که چون يونانيان به سرکرده گي «آشيل» به هدف تسخير شهر تروا کشتي ها بر آب افگندند و تروا را در محاصره کشيدند، سپاهيان تروا تيرها در کمان ها گذاشتند و در برابر مهاجمان انتقام جو ايستادند. خون ريختند و اما از شهر و سرزمين خود پاسداري کردند. تروا ده سال تمام در محاصرة يونانيان ماند؛ اما کاري از پيش نرفت. دروازة شهر همچنان بسته ماند و تيرهاي پاسدارن در افقها به پرواز! آشيل دل...

ارگ از تــک روی دســت بکشــد

2017-Apr-25 ||  قشلاقی

در بحبوحه افزايش بد امني و خطر سقوط برخي از ولايت ها به دست دشمن، ارگ شديد تر از پيش بر طبل انحصار گري هاي خويش مي کوبد و به جان اقوام افغانستان افتاده است. اين کار را طالبان نيز در آغاز اولين سال حکمراني شان بر کابل کردند. آنان در آغاز با شعار مبارزه بر ضد شر و فساد کمر بستند تا افغانستان را از چنگال فرماندهان مسلح جهادي پاک کنند، ولي به مجرد اشغال کابل به اصل خويش برگشتند و به برچيدن بساط اقوام ديگر در افغانستان آغاز کردند. يکي از دلايل شکست طالبان همين تک روي هاي قومي شان نيز بوده است؛ زيرا همه دانستند و کمر به مبارزه مقاومت بر عليه آنها بستند و حتا ناگزير شدند براي نجات از اين بلاي خون آشام، کمک و مداخله امريکا را براي سرنگوني اين رژيم قبول کردند. افغانستان اينک بار ديگر بر لبه پرتگاهي قرار دارد که  بيست سال پيش قرار داشت. رييس جمهوري کشور به بهانه هاي گوناگو...

سید حسین اشراق در گردهمایی زیر نام فراخوان اجندای ملی: بحران مشروعیت در کشور وضعیت را غیر قابل تحمل کرده است

2017-Apr-25 ||  سيد حسين اشراق

نابسامانی ها موجب شده است تا سلطه اقلیت بازیگران سیاسی بر اکثریت، به جریان مسلط مبدل شود حضار گرامي، شخصيت هاي عاليقدر اشتراک کننده در مجلس سلام بر شما! خوشحال هستم که در خدمت شما قرار دارم، از برگذار کننده گانِ اين مجلس پرشکوه مخصوصاٌ برادر عزيزم جناب سفير صاحب احمد ولي مسعود سپاسگزارم که اين فرصت را در اختيار من قرار دادند.   بحثِ امروز پيرامون مرحلة جديدِ آجنداي ملي است، آجنداي ملي که از جنس حزب و سازمان سياسي صرف نيست، بلکه به عنوان يک تجربة جديد، گفتمانِ سياسي ناشي از فلسفة اجتماعي است که از چشم اندازِ اخلاق، عدالت و هنجار هاي شهروندي به مسايلِ مربوط به قدرت، زعامت و مديريتِ تحولات سياسي و اجتماعي مي پردازد.     حضار گرامي! افغانستان در شرايط نابساماني قرار دارد، ضروري به نظر مي رسد تا نيروهاي سياسي آينده نگر و فعالانِ جامعة مدني از رهگذرِ مک...

آقای رییس جمهور! تو ملامت هستی

2017-Apr-24 ||  صدیق الله توحیدی

دوسال از رياست جمهوري جناب شما و تأسيس حکومت وحدت ملي گذشت، هرروز مردم اميدشان را نسبت به آينده از دست مي دهند. حملات پيهم ومخوف تروريستي وعدم شناسايي و مجازات عاملان نفوذي دشمن در نيروهاي امنيتي؛ اين نگراني رابه وجود آورده است که حکومت نمي تواند امنيت شهروندان را تأمين نمايد.  جناب رييس جمهور!  وقتي بررياست محافظت رجال برجسته حمله صورت گرفت، مردم مي خواستند که بدانند کدام دست هاي نامرئي است که اين فاجعه را آفريده است، اما ازآن واقعه روزها وماه ها سپري شد نه نتيجه تحقيق اعلام شد ونه هم کسي به اين اتهامات بازداشت گرديد ونه هم مجازات شد. فاجعة بيمارستان چهارصد بستر داغ ديگري بردل هاي مردم گذاشت که جناب شما به سرعت کميسيوني را توظيف و وعده سپرديد که عاملان وايادي نفوذي دشمن را اين کميسيون شناسايي وبه پنجه قانون خواهد سپرد، نه تنها اين که کميسيون به اصطلاح ...

بند کمال خان بعد از پنجاه سال

2017-Apr-24 ||  عبدالحمید مبارز

در پايان پنجاه سال است که اکمال دو فاز بند کمال خان اعلان و کار ساختمان فاز سوم آن آغاز شد. آغاز اين کار کار بزرگي مي باشد؛ زيرا مديريت آب هلمند بدست افغانستان قرار مي گيرد، آن وقت افغانستان براي ايران همان مقدار آبي را جاري خواهد ساخت که در قراردادي که بين محمد موسي شفيق، آخرين صدراعظم دوره شاهي افغانستان و عباس هويدا، آخرين صدراعظم دورة شهنشاهي ايران امضا شد و پارلمان هاي هر دو کشور آن قرارداد را به تصويب رسانده و دو پادشاه وقت دو کشور آن را توشيح کرده اند و ملت هاي ايران و افغانستان از آن به خوشي استقبال کردند و مردمان هر دو کشور انتظار داشتند که بر پايه اين قرارداد روابط دوستانه ي افغانستان و ايران وسيع‌تر و محکم تر بگردد. اين که براي ساختمان فاز سوم بند کمال خان، وزير آب و برق چهارسال وقت تعيين کرده و علت و شکل ساختمان و موادي را که در آن بکار مي رود توضيح نکرد تا...

توطیه های بزرگ بر ضد مردم و کشور

2017-Apr-23 ||  مهرالدین مشید

موجودیت تروریستان در درون نظام مرگ آفرین شده است اوضاع در کشور طوري به پيش مي رود که گويا هر لحظه دستان نامريي اي هر روز بيشتر از روز ديگر وضعيت امنيتي، سياسي، اقتصادي و اجتماعي را نابسامان تر مي کند و کشتي توفان زدة کشور را به سوي توفان هاي خطرناک يدک مي کنند. با تأسف که  شرايط بد سياسي در موجي از توطيه هاي خطرناک افغانستان را هر لحظه بيشتر از روز ديگر بر لبة پرتگاه مي کشاند که  به صورت قطع به نفع مردم و کشور نيست. از پيشامد هاي کنون در کشور معلوم مي شود که دستاني از شرق و غرب و شمال و جنوب به سوي کشور دراز شده و در کار توطية بزرگ برضد مردم و کشور دست دارند و چنان رخداد ها به گونة زنجيره يي يکي پيهم به وقوع مي پيوندند که حتا بدتر از کارگزاران ستون پنجم امنيت ملي و منافع ملي را تهديد مي کنند. اين تهديد ها در حالي افزايش مي يابند که مخالفان مسلح در يک سلسله حمله هاي ز...

حکومت وحدت ملی یا گدام مشاوران بیکاره

2017-Apr-22 ||  احمد سعیدی

وقتي به خودسري وخود کامه گي سران حکومت وحدت ملي نگاه مي کنم در مورد جذب ونصب مشاورين شان تعجب مي نمايم. بعد از سبکدوشي آقاي داوود اساس مشاور ارشد داکتر عبدالله عبدالله در يکي از رسانه ها با وي از نزديک ديدم، علت برطرفي خود را برايم بيان نمود، از آقاي اساس پرسيدم که داکتر عبدالله چند مشاور دارد؟ وي گفت: 162 مشاور. برايش گفتم بعد از سبک دوشي شما شايد تعداد به 161 رسيده باشد. از او پرسيدم مشاورين رييس جمهور به کدام تعداد است؟ گفت، دقيق نمي دانم، شايد از 180 نفر زيادتر باشد. از معاشات پرسيدم، برايم گفته شد هيچ کس از 50000 افغاني کمتر و از 300000 افغاني معاش بالاتر ندارد. با خود گفتم اي داد و بيداد. از سوي ديگر گاهي اين سوال نزد من مطرح مي شود واز خود مي پرسم چطور ممکن است رهبران ديکتاتور وخود پسند خود کامه به مشوره مشاورين که خود توجه کنند. در جهان رؤساي جمهور حد اکثر از پانزده مش...

روسیه در فکر ویتنامی ساختن جنگ افغانستان برای امریکاست

2017-Apr-22 ||  محمد علی مهرزاد

روسيه بعدازتجاوز به افغانستان وکشتار مردم بيگناه وويراني داشته هاي مادي ومعنوي درکشور ما؛ اين دومين فاجعة ننگين درقاموس جنايات بشري است که درکشتاردسته جمعي توسط حکومت دست نشانده خود درسوريه با استفاده ازبمب هاي خوشه اي وفلج کنندة اعصاب که منجربه کشتن بالاترازصدنفراعم ازکودک، جوان، پيرمردان  و زنان معصوم، بيگناه و غيرنظامي شد، قلب ميليون ها انسان با وجدان را جريحه دارساخته است؛ حتا در ملل متحد به حدي انعکاس داشت که با اکثريت مطلق مخالف اين عمل ددمنشانه بودند و آن را محکوم کردند. بازگشت روسيه بعد ازشکست درافغانستان درسطح بين المللي حادثة مصيبت باردر سوريه، تکرار جنايت تاريخي است که موقع تجاوزواشغال افغا نستان انجام گرفت. روسيه قبل از اين که مبارزه عليه تروريستان را انجام دهد ،خود به حيث تروريست دولتي درکشتارمردم غير نظامي ديروز درافغانستان وامروز درسوريه ...

Previous   ||   Next