سرمقاله

!دزدان کلان هم مورد پیگرد قرار بگیرند

2017-Mar-28  || 

مقام های وزارت دفاع کشور دیروز در یک نشست خبری اعلام کردند که به تعداد 1394 تن از کارمندان آن وزارت به دلیل دست داشتن در فساد اداری و سوء استفاده از صلاحیت های وظیفوی بازداشت و برکنار شدند. معاون وزارت دفاع در  امور استخباراتی و استراتیژیک توضیح داد که به تعداد 946 تن از این افراد افسر، 230 تن معتمد و محاسب و به تعداد 209 تن آمرین بستن قراردادها هستند و تعدادی هم در بخش های لوژستیکی و شعبات تخنیکی مصروف کار بودند. این اقدام وزارت دفاع در حالی صورت می گیرد که اخیراً برخی از نهادها و مقامات امریکایی به وزارت دفاع کشور اتهام وارد کردند که فسادهای بسیار کلان اداری در این وزارت وجود دارد و اشاره آنها نسبت به برخی از جنرالان و مقام های بلند پایه وزارت دفاع بوده است. با توضیحاتی که دیروز مقامات وزارت دفاع در خصوص فساد در آن وزارت داشتند، بیشتر  کارمندان پایین رتبه به اتهام فساد برکنار و یا بازداشت شده اند و از دست داشتن جنرالان و بلند پایه گان وزارت دفاع در فساد چیزی نگفتند. در حالی که تا مقامات بلند پایه در فسادهای کلان به ویژه قراردادها دست نداشته باشند، کارمندان پایین رتبه و زیر دست، کاری را انجام داده نمی توانند. تجربه نشان داده است، در آن نهاد هایی که مقام های رهبری و بلند پایه گان در فساد های اداری ذیدخل نباشند بعید است که کارمندان عادی بتوانند مرتکب فسادهای کلان شوند. ممکن است در نهادهایی که مقامات رهبری پاک داشته باشند، کارمند


استیضاح وزیران یا استهزای نماینده گان؟

!انتقام رییس جمهور به کشور آسیب می رساند

!معارف کشور کاستی های فراوان دارد

!آرمان ملی 15 ساله شد



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

افغانستان؛ کشور فقیر با وجود مساعدت های بی سابقۀ جهانی

پس از دایر شدن کنفرانس بن، سیل مساعدت های مالی جهانی به صورت بی سابقه در افغانستان سرازیر شد که اگر به جا و به شکل درست به مصرف می رسید، کشور را به زاویةیکصدو هشتاد درجه به سوی انکشاف و ارتقا می کشانید؛زیرا حجم و مقدار این مساعدت ها نهایت زیاد بود. چنانچه از سال 2002م به بعد بیشتر از 140 بیلیون دالر به مقصد ایجاد و تقویت قوای امنیتی، بازسازی، حکومت داری خوب، مبارزه علیه مواد مخدر، فساد اداری و ظرفیت سازی در افغانستان به مصرف رسیده است که واقعاً یک رقم نهایت درشت، چشمگیر و بی پیشینه بوده و بالاتر از هر تصور و امکان پنداشته میشود؛زیرا در هیچ یک از مقطع های زمانی به هیچ یک از کشورهای جهان به این پیمانه کمک های اقتصادی و مساعدت های جهانی این طور سخاوتمندانه و با دست باز صورت نگرفته است. در حدود 117 میلیارد دالر که 5/4 حصه آن را ایالات متحده امریکا پرداخته است.

این کمک ها در حقیقت بیشتر از کمک های شامل پلان یا طرح مارشال بوده است. پلان یا طرح مارشال بعد از جنگ جهانی دوم اساساً به تاریخ 5 جون 1947م تطبیق شده جورج مارشال وزیر امور خارجه وقت ایالات متحده امریکا ضمن بیانیۀ در هارورد پیشنهاد نمود که هدف آن بازسازی و توسعۀ اروپای غربی بعد از خرابی های جنگ جهانی دوم بود.

ایالات متحده امریکا از طریق ارائه کمکها به کشورهای مزبور پایۀ نفوذ خود را مستحکم نمود و از سلطه و نفوذ کمونیزم نیز جلوگیری به عمل آورد. در آن زمان ایالات متحده امریکا 12 بیلیون دالر که در حال حاضر به مقایسه ارزش فعلی دالر، معادل 120 بیلیون دالر می گردد، به 16 کشور به شمول جرمنی غربی مساعدت و کمک کرده بود که تمام کشورهای اروپایی غربی از آن مستفید گردیده و اقتصاد ویران خویش را پس از جنگ جهانی دوم، بازسازی نمودند.

بایدگفت که آن وقت اکثریت شهرهای جرمنی به ویرانه و خرابه تبدیل شده و صنایع آن کشور به کلی از بین رفته بود. کشورهای دیگری که از ین طرح مستفید گردیدند، عبارت بودند از ایتالیا، فرانسه، انگلستان و ناروی و برخی کشورهای دیگری که نیز خسارات و خرابی های زیادی را متحمل شده بودند. خلاصه در آن زمان اروپا در تمام عرصه های حیاتی در وضعیت بسیار بدی قرار داشت و با تطبیق این پلان یا طرح مخصوصاً در عرصۀ بازسازی صنایع به خصوص در آلمان غربی، کمک به‎سزایی صورت گرفت و اقتصاد اروپا را در وضع خیلی ها خوبتر قرار داد،اما متأسفانه کمک ها و مساعدت های سخاوتمندانه و بی سابقه جامعۀ جهانی به افغانستان نتیجۀ مورد نظر را بار نیاورد و حاصل مطلوب به دست نیامد.

انتظار می رفت با تحقق این کمک ها افغانستان اقلاً به خود کفایی لازم نایل گردد و به پای خود ایستاده شود یعنی چیزی اتفاق نیفتاد و کشور هنوز هم حیثیت مریضی را دارد که به مراقبت جدی ضرورت داشته و هرگاه زرق دوا قطع گردد، فاجعۀ به بار می آورد.

افغانستان در فهرست مرتب سال 2015م پروگرام انکشافی ملل متحد UNDPمتأسفانه در شاخص توسعهو رشد انسانی، از جملۀ 188 کشور در فهرست مرتبه در درجه یا مقام 171 قرار دارد و به مقایسه سال قبل به درجه پائین تنزیل یافته است.

گفتنیست که شاخص توسعهو رشد انسانی که بهترین نشان دهندۀ انکشاف و پیشرفت یک کشور می باشد، سه مورد عمده و اساسی را متضمن است.

         ·   امید به زنده‌گی یعنی موجودیت صحت و تندرستی افراد جامعه و امکانات دست داشته صحی.

         ·   چگونگی سطح و معیارهای تعلیمی و تربیتی یعنی معارف و امکانات ارتقای ظرفیت ها.

         ·   معیار سطح زنده‌گی یعنی اقتصاد و درآمد سالانه ملی.

طوریکه دیده میشود از هر سه نقطۀ نظر فوق، افغانستان در نازل ترین درجه واقع است. باید تذکر داد که افغانستان پس از سقوط حاکمیت طالبان- در حالت بسیار بدی قرار داشت. اینکه کمک ها قسماً توانسته است بهبودی در رشد تولید ناخالص ملی، کاهش فقر، تأمین صحت و سلامتی، گسترش و تقویت معارف و بازسازی زیرساخت ها داشته است،اما معیار و اندازه این انکشافات به تناسب سیلی از کمک های جهانی خیلی ها کند و در شمار نهایت ناچیز است.

هم اکنون بیشتر از شانزده سال از آغاز کمک ها و مساعدت های جهانی می گذرد،اما در ساحۀ عمل پیشرفت ها خیلی ناچیز و بطی است. چنانچه هنوز هم 36 فیصد مردم افغانستان زیر خط فقر زنده‌گی می کنند که بیشترین رقم را در بین کشورهای همسایه افغانستان تشکیل می دهد.

باوجودی که افزایش قابل ملاحظۀ در آمار شاگردان مکاتب و تحصیلات عالی به عمل آمده است، اما کیفیت درسی در سطح بسیار نازل قرار دارد. باوجود پیشرفت در ساحه صحت باز هم کشور در ارائه خدمات صحی از سطح اوسط کشورهای رو به انکشاف پایئن تر می باشد. به اساس گزارش سیگار (دفتر سرمفتش نظارت از امور بازسازی امریکا در افغاستان) در سال گذشته، افغان ها در حدود 236میلیون دالر یعنی یک بر دهم حصۀ مجموع عاید کشور را به قصد تداوی و معالجه در خارج از کشور به مصرف رسانیده اند.

در ساحۀ زراعت که هشتاد فیصد نفوس کشور به آن مصروف هستند، طی سال 2015م در تولیدات آن دو فیصد تنزیل به عمل آمده و چندان پیشرفت و امیدی محسوس نیست. متأسفانه زراعت در دهۀ اول آغاز این کمک های جهانی، در آجندای جامعه جهانی از اولویت برخوردار نبوده است.

همچنان از لحاظ صنایع می توان گفت که در افغانستان بدبختانه همین حال تقریباً صنعت وجود ندارد، از همین رو افغانستان به یک کشور وارداتی تبدیل گردیده و هنوز هم در جملۀ ممالک کمترین انکشاف یافته ردیف کشورهای رو به انکشاف می باشد. قابل یادآوری است که هیچ یک از کشورهای همسایه افغانستان در این ردیف قرار ندارد.

لازم بود از آغاز این مساعدت ها در پهلوی این همه امداد سیل آسا، با در نظرداشت ضرورت ها و اولویت های افغانستان در همآهنگی با هم توسط یک پلان و پروگرام منظم و یک مدیریت سالم، این کمک های بزرگ و گزاف درجه بندی و برنامه تطبیقی آن طرح و بعداً تحقق می یافت تا از آن نتیجۀ ملموس حاصل می شد و اطمینان خاطر افغان ها حاصل و پشتیبانی شان به دست می آمد. البته چنین اقدامی در مبارزه علیه تروریزم و مواد مخدر نیز مؤثرتر واقع می گردید،اما این مساعدت ها خلاف توقع، از کانال ها و مجاری مختلف و اولویت های غیر ملموس و غیر ضروری در عمل پیاده شده و فعالیت ها در همه جهات به صورت پراکنده راه اندازی شده بود. مسؤولیت این حالت و وضعیت، در درجۀ اول متوجه حکومت افغانستان است؛حکومت داری خوب و ظرفیت کاری وجود نداشته و حاکمیت قانون ضعیف بوده بر وفق گزارش 2016 پروژه عدالت جهانی WJPدر مورد حاکمیت قانون افغانستان از جمله 113 کشور به ردیف 111 قرار دارد که کشورهای دیگر مثل مصر در مقام 110، پاکستان 106 و ترکیه در جایگاه 99 قرار دارند. عدم کارآیی حکومت، عدم ظرفیت، توانایی و نیرو و کادر مسلکی، فقدان کنترول و تفتیش واقعی، نبود امکانات و مجازات قانونی و عملی وغیره وغیره باعث کندی انکشاف اقتصادی گردیده است با تذکر ملاحظات فوق باید گفت انکشاف و پیشرفت که توقع می رفت، با تأسف صورت نگرفت.

علت اساسی این مشکلات را می توان در سیستم و مکانیزم ناهنجار کمک های بین المللی به کشورهای فقیر و پسمانده مخصوصاً افغانستان جستجو کرد. چنانچه این موضوع در گزارش های ادارۀ سیگار SIGAR، سرمفتش خاص امریکا برای بازسازی افغانستان انعکاس یافته و طی آن از به هدر رفتن و ضایع شدن قسمت زیاد کمک های شگفت آور جامعۀ جهانی طی شانزده سال در افغانستان بازتاب یافته است. لازم به ذکر است که یکی از علل عمدۀ که این کمک های هنگفت به نتیجۀ مطلوب واصل نشد، این است که مساعدت های یادشده از طریق قراردادی های غیر مسلکی و مؤسسات غیر دولتی یا انجوها و اکثراً  غیر مسؤول از طرف کشورها و سازمان های کمک کننده و یا دونرها بدون در نظرداشت شناخت مؤثریت اقتصادی و مفیدیت آن در افغانستان، به مصرف رسیده است. هرگاه این کمک ها و مساعدت ها با نظرداشت اولویت های بنیادین و عمدۀ جامعۀ افغانی، ضرورت های اساسی اقتصادی و به هدف خودکفایی افغانستان صورت می گرفت، تغییرات و تحولات بزرگ در زنده‌گی مردم افغانستان رونما می شد و افغانستان از این حالت بحرانی و وابسته گی که اگر این کمکهای جهانی قطع شود، حالات غیر قابل پیشبینی را به وجود خواهد آورد، نجات می یافت، به خودکفایی می رسید و سرپای خود می ایستاد. 

طبق اظهارات سرمفتش اداره سیگار، عواید دولت یا درآمد داخلی، افغانستان دو بیلیون دالر بوده، در حالیکه هشت بیلیون دالر مصارف نظامی اردو، پولیس، معارف، زیربنا و دیگر مصارف افغانستان میباشند. یعنی هشتاد فیصد مصارف دولت افغانسان از طریق کمک های خارجی تمویل می گردد.

در آخرین گزارش 269 صفحهیی مورخ ماه جنوری 2017م اداره سیگار آمده است که ایالات متحده امریکا از آغاز سال 2002م تا اکنون بالغ بر 117بیلیون دالر در افغانستان به مصرف رسانیده است، اما نتیجه و حاصل آن در سطح نهایت نازل قرار دارد. این گزارش یک تصویر سیاه را از حالت فعلی کشور ارائه می نماید. در گزارش مذکور گفته شده که حکومت افغانستان قلمرو اندک بیشتر از مناصفۀ کشور را در کنترول خود دارد و تولید مواد مخدر منجمله کشت کوکنار یا خشخاش به معیار روز افزون قوس صعودی خود را می پیماید. آمار و ارقام نیروهای امنیتی افغانستان رو به کاهش است.

 البته مهم اینست که سیگار در مورد مساعدت های ایالات متحده امریکا و سایر کشورها به افغانستان پیوسته دونرها را ملامت می کنند. در گزارش مزبور از یک پروژه بزرگ به ارزش 99 میلیون دالر جهت اعمار و ساختمان یک هوتل کلان در کابل تذکر داده شده و علاوه گردیده که بعد از دریافت هشتاد و پنج میلیون دالر از طریق مؤسسات خصوصی خارجی، ساختمان مورد نظر به صورت نیم کاره توسط قراردادی های امریکایی و افغان رها گردیده و پول متذکره نیز لادرک است.

در گزارش دیگر سال 2015م جان ساپکو سرمفتش خاص مؤسسه سیگار آمده است: وزارت دفاع ایالات متحده امریکا اعمار و ساختمان یک کمپ مجهز را در ولایت هلمند به مصرف 33 میلیون دالر که هیچ وقت از آن استفاده صورت نگرفته و به اعمار آن هیچ ضرورتی محسوس نبود و حتا شاید بعداً تخریب هم شده باشد، به قراردادیان سپرد.

علاوتاً آقای جان ساپکو سرمفتش اداره سیگار در گزارش دیگر از یک معاملۀ بزرگ 486 میلیون دالری جهت خریداری هلیکوپترها متذکر می شود. گفتنیست که در سال 2008م ناتو بیست بال هلیکوپترهای مستعمل ساخت کشور ایتالیا را به قیمت 486 میلیون دالر خریداری کرده بود، بعداً معلوم شد که طیارات یادشده به هوای خاک آلود افغانستان سازش نداشته، نمی توانست مورد استفاده قرار گیرد. خلاصه کلام که 16 باب هلیکوپتر مذکور تخریب گردید و بقایایآن جمعاً به ارزش مبلغ 32 هزار دالر بالای یک قراردادی افغانی که هر پوند وزن آن را به شش سنت به فروش رسانیده، هم شامل مبالغ حیف و میل شده می باشد.

به هر صورت، زمانیکه بنده از سال 2012م الی 2014م مسؤولیت سفارت کبرای افغانستان را در کشور ایتالیا به عهده داشتم، چندین بار با مقامات ذیصلاح ایتالوی تماس گرفتم، ملاقات ها را انجام نمودم، دو مرتبه دو وزیر دفاع را که در دو حکومت ایفای وظیفه می نمودند، توأم با آتشه نظامی سفارت افغانی، ملاقات نموده و مشکل هلیکوپترهای نظامی فوق الذکر را با آنها مطرح نمودم به جانب مقابل توضیحات لازم داده و گفته شد، باوجودی که به این هلیکوپترها در جهت مقابله با تروریست ها ضرورت مبرم محسوس است، اما در اوضاع جوی افغانستان قابل استفاده نمی باشد. برای افغانستان که مسأله اساسی تقویه قوای هوایی آنست، مشکل بزرگی را به وجود آورده است. همچنان برای صنعت ایتالیا که این طیارات ویترین آن در افغانستان می باشد، تصویر خیلی ها خراب را ارائه کرده است. آن ها وعده دادند تا در جهت حل مشکل دست به کار شوند و تا حدودی هم در زمینه به مساعی لازم پرداخته اند، اما چون طیارات متذکره با گرد و غبار فضای کشور ما عیار نبود، مکرراً عوارض پیدا کرده و پرزه جات آن به مقصد ترمیم و رفع عوارض تخنیکی به مشکل به دست می آمد. تا بالاخره قسمت زیاد شان طوری که تذکر رفت، تخریب گردید. ضمناً با مقامات مسؤول در کابل نیز تماس گرفته شد که در مقابل گوشزد نمودند که این موضوع مستقیماً با ایالات متحده امریکا و ایتالیا ارتباط دارد و حکومت ایالات متحده امریکا در زمینه تفتیش و بررسی های لازم را آغاز کرده است. واقعاً موضوع متذکره تحت تفتیش مقامات امریکایی قرار دارد.

در این مقاله صرف سه مثال از موارد متعددی که در گزارشات اداره سیگار ذکر شده، در این نوشته کوتاه آورده شده که همه نشان دهندۀ آن است که چه گونه پول های که به نام مساعدت و کمک توسط دونرها داده می شد، یک بخش زیاد آن توسط خود شان حیف و میل گردیده است. مطابق گزارشات متذکره یک حصۀ آن توسط حکومت افغانستان تحت عنوان های مختلف مثلاً اردو، پولیس و مکاتب خیالی ضایع شده به هدر رفته است،اما بخش بزرگ آن از طریق خود دونرها حیف و میل گردیده است. این موضوع تنها در افغانستان اتفاق نیفتاده است بلکه در کشورهای دیگر مثلاً: هایتی و عراق نیز همین قسم حیف و میل شده است. هایتی کشوری با هشت میلیون نفوس با وجود بیلیون ها دالر کمک های جامعۀ بین المللی هنوز هم فقیرترین کشور قارۀ امریکا بوده و بدترین حکومتداری در این قارهحایز است.

تنها بعد از وقوع زلزلۀ 2010م که باعث تخریب و ویرانی ها مخصوصاً قسمت زیادی از شهر پورت پرنس مرکز آن کشور تخریب گردید و جامعۀ جهانی مبلغ ده بیلیون دالر را جهت کمک های بشری و بازسازی آن کشور تعهد نمودند،اما متأسفانه باوجود این کمک های وافر، مؤثریت آن در مقایسه با میزان کمک ها نهایت ناچیز بود. آقای ستینفوس نماینده سازمان کشورهای امریکا در هایتی در کتاب خیلی انتقادی خویش به نام (ناکامی کمک های بین المللی در هایتی)، پیرامون این کمک ها می نویسد: علت عمدۀ ناکامی جامعۀ جهانی در مساعدت به هایتی، تقسیم پول بین انجوهای غیر مسلکی و استفاده جو و بازگشت دوباره قسمتزیاد پولهایمساعدت شده به کشورهای دونر بوده است.

همچنان کمک های بین المللی که به کشورهای فقیر افریقایی چندان مؤثریت نداشته و تعداد زیاد اشخاص دخیل و آگاه خواستار بازنگری میکانیزم کمک های جهانی به کشورهای فقیر گردیده اند.

سازمان معتبر آکسفام در یکی از راپورهای خویش اظهار داشته که یک مقدار زیاد یعنی در حدود چهل فیصد مساعدتهای بین المللی به افغانستان تحت عناوین معاش، کمیشن و دیگر موارد مجدداً به کشورهای کمک کننده (دونر) انتقال یافته است. آقای جان ساپکو سرمفتش خاص امریکایی از تشکیلات عظیم مدیریت این کمک ها در کابل و واشنگتن شکایت نموده می گوید که سی فیصد کمک ها جهت پیشبرد کارهای اداری و امنیتی این ادارات Superstructureبه مصرف رسیده است.

آقای ساپکو طی مصاحبهبا شبکه تلویزیونی الجزیره دلایل حیف و میل این کمک ها را عدم نظارت دقیق و فنی از همه پروژه های ساختمانی و حمایتی و تطبیق آن و تبدیل و تغییر مقامات مسؤول امریکایی در هر شش ماه از مواردی است که کار بررسی و تفتیش امور را مشکل ساخته اما با وجود آنهم، اداره سیگار توانسته است بسیاری از پروندهها را در حالت تفتیش بررسی قرار دهد تا سارقین پول و مالیه دهنده‌گان امریکایی دستیاب شوند.

وی  می افزاید یک قسمت کم موضوعات تقلب و فریبکاری تشکیل می دهد و قسمت زیادی به هدر  رفتن این پول مدیریت ناقص و ضعیف بوده است.

باید یادآور شد که در سال 2001 زمان سقوط حاکمیت طالبان، افغانستان در حالت نهایت بدی قرار داشت. قسمتهایی از کابل که در جنگ های داخلی قبلی ویران و به خرابه تبدیل شده بود و به شهر ارواح بیشتر شباهت داشت، اردو و پولیس و یک نظام منظم حکومتی وجود نداشت. زنان یا نصفیاز مردم کشور به صورت اجباری در خانههای خود زندانی بودند. از لحاظ احصائیه و آمار،شاگردان مکاتب ده فیصد حصۀ تعداد فعلی بود. خدمات صحی برای نود فیصد مردم وجود نداشت. خزانه دولت تهی بود،اما همین کمک ها سبب شد تا در کشور تحرکی محسوس شود. مگر با وجود ادامه جنگ اعلام ناشدةهمسایه شرقی به خصوص مداخلات و اعمال تخریب کارانه تروریستی به کشور،چهره دیگر بخشید،اما مشکل عمدهو اساسی این بود که از کمک ها و مساعدت های بی پیشینه به صورت مؤثر و درست استفاده صورت نگرفت. بنابر همین علت یک اقلیت کوچک از آن استفاده اعظمی نمودند و اکثریت قاطع مردم همچنان کماکان در حالت فقر، بیچاره‌گی و قبول مشکلات به زنده‌گی فلاکت بار خود ادامه می دهند.


مقاله های سیاسی

چند نکته که اشرف غنی و عبدالله عبدالله به آن توجه کند

2017-Mar-28 ||  احمد سعیدی

زمامداران حکومت وحدت ملی! آیاشما می دانید که در حال حاضر کشور عزیز ما افغانستان به مصیبت های گوناگون و خطرناك مواجه است و بحران در تمام ابعاد حیات سیاسی، اقتصادی، امنیتی و اجتماعی، فرهنگی جامعه و کشور ما سایه گسترده است که با اشارۀ مختصر روی عوامل بحران به راه های نجات نیز اشاره صورت می گیرد. الف: بحران امنیتی نابسامانی ها در کشور چه در داخل اداره بي كفايت و چه بیرون در عرصه های اقتصاد و بازسازی همه از آن متأثر است. این بحران عوامل گوناگون دارد که گوشۀ از آن را یادآور می شوم:  عوامل رشد نا امنی سیاست های مشکوک و مرموز قوای خارجی درجهت مبارزه با داعش القاعده وطالبان؛ عدم اخلاص و وطن دوستي مسؤولان امور داخلي. عدم فشار لازم روشن وکافی از طرف کشور های جهان به خصوص ایالات متحده امریکا وانگلیس علیه کشور پاکستان که مادر ومهماندار تروریسم است. حمايت وسیع لوژستيكي و م...

اسپینوزا، وحی و متن مقدس

2017-Mar-28 ||  سروش دباغ

باروخ اسپینوزا، فیلسوف مشهورهلندیِ قرن هفدهمیِ عقل گرایی بود که با ثنویت دکارتی بر سر مهر نبود. به نزد وی، قوانین حاکم بر بدن و ذهن و ضمیر انسان، از سنخ قوانین حاکم بر طبیعت است و از این حیث تفاوت مهم و سرنوشت سازی میانِ انسان و طبیعت نمی توان و نباید سراغ گرفت. به همین سبب، اسپینوزا، دو گانه انگاریِ دکارتی را فرو نهاد و یگانه انگاری و طبیعت گرایی را برگرفت و نگرش فلسفیِ خود را حول آن سامان بخشید. در عین حال، وی برای برساختن نظام فلسفیِ خود در اثر ماندگار اخلاق، از «اصل جهت کافی» نیز مدد گرفت. افزون بر این، باروخ جوان که پس از تکفیر و طرد شدن  از جامعۀ یهودیِ آمستردام در سن بیست و چهار سالگی، نام بندیکت را برای خویش اختیار کرده بود، قائل به ساحت قدسیِ هستی بود؛ هر چند با ثنویت وجودشناختی افلاطونی بر سر مهر نبود و قائل به تفکیک و تمییز میانِ جهان پیرامون و ساحتی ...

من تفاوت فاحشی میان طالبان القاعده و داعش نمی‌بینم

2017-Mar-28 ||  هوشمند فرارودی

 گروه های طالب، القاعده و داعش ماهیت، رویکرد، قرائت و کارکرد یکسانی دارند. شاید ابزار و روش های شان یکسان نباشد؛ اما چی فرق می‌کند، وقتی نتیجه کار همة شان به کشتار انسان ها ختم می‌شود. سرانجام هر کدام، جان انسان های بیگناه و مخالف اندیشه خویش را می گیرد؛ حالا یکی با شمشیر و دیگری با انتحار و بمب گذاری ...! وقتی جان و آبروی انسانی به ناحق گرفته می‌شود، به شمشیر و بمب ندارد، بد و بدتر ندارد، خوب و بد ندارد؛ گویا یکی شدیدتر و دیگری نرمتر! این همسویی محض با این گروه‌ها زشت و تهوع آور است. دستان طالبان مزدور و سفاک به هیچ صورتی، پاک‎تر و کم لکه تر از دستان داعشیان و همدستان شان در افغانستان و گوشه های مختلف دنیا نیست. مگر طالبان انسان ها را یکجا آتش نزدند؟ مگر نسل کشی نکردند؟ دختران بیگناه را به کنیزی نگرفتند و فرار ندادند؟ آثار تاریخی و تمدنی را از بین نبردند....

چرا دینی که نامش اسلام و پیامش صلح است، وسیله‌ی وحشت و خشونت شده است؟

2017-Mar-28 ||  احمد سعیدی

افغانستان به خانه‌یی شباهت دارد که اعضای آن پیوسته با هم در جنگ وستیز اند.خانه مشترک است، اما زنده‌گی مشترک نیست. در چنین وضعیت ایجاب می‌کند تا همه اعضای خانه به آشتی، صلح و زنده‌گی مسالمت آمیز بیندیشند ، اما متأسفانه عده‌یی از هموطنان ما تمام نیرو وتوان خودرا صرف آبیاری ریشه های درخت تعصبات قومی، زباني و قبیلوی  مي‎كنند. علاوه از خشونت پرستان طالب و داعش، نویسندگان وقلم به دستان و دايركتران بعضي از رسانه ها مانند این و آن متأسفانه مرتکب همین گناه می گردند حتا قشری بنام روشنفکرنیز آگاهانه تمام استعداد و توانایی خود را به پاس ادای مسؤولیت درراه تنومند ساختن ریشه های درخت نفاق وبحران صرف می‌کنند که گاهی انسان با دریغ و تأثر حیف می‌خورد و ندای ضمیرش چنین است. ای کاش این کتله هم بیسواد می‌بودند، تا نفاق وبد بختی را به گستره و پهنایی جهان دامن نمی&z...

افغان سوله د روسیي او امریکي دتقابل په محراق کې

2017-Mar-28 ||  محمد انور ولید

په تېروڅلورولسیزوکې افغانستان دوه ځلې د شرقي اوغربي زبرځواکونو، اویوځل د نوزاد پاکستان ترپوځي یرغل لاندې راغۍ چې پخوانی شوروي اتحاد په کې د خپل وجود اعضاء له لاسه ورکړل اوپه پنځلسو ټوټوسره ووېشل شو. د چرنوبل اتومي بټۍ یې د چلېنجرپه ټس کې له لاسه ورکړه ، د مارکسېزم (۸۰) کلنه پوچه مفکوروي سفسطه په ټوله نړۍ کې هسې خوشې په نړۍ کې افسانه اودهوا پوقاڼه شوه. له لېنېنېستي خیالي کارګري جنت څخه د تل له پاره د پخواني شوروي اتحاد وروستي واکمن ( ګورباچوف ) داسې پرده پورته کړه چې دغم په میراث یې دفدرالي روسیې اوسنی واکمن پوتین ورناست دئ. خو روس اوس هم غواړي چې یوځل بیا په افغانستان کې د ناټو په وړاندې د طالب په کارولو سره ودرېږي اوناټو ته په افغانستان کې د خپل سیمه ئیزنوي ائتلاف پرمټ نا ممکنه ماتې ورکړي او خپل غچ واخلي.    خواوس امریکې په ډېره بې پروائۍ سره دې هیواد پښه اوږده کړ...

تحولات جدید در منطقه درحال شکل گیری است

2017-Mar-28 ||  مهرالدین مشید

در این روزها تحولات جدیدی در منطقه در حال شکل گیری است. از به راه افتادن یک سلسله تلاش های جدید سیاسی و رفت و برگشت ها از مسکو و لندن پس از نشست های چهارگانه  در مسکو پس از  نشست طالبان با مقام های چینایی پیدا است که در منطقه تحرکات تازه و در ضمن خیلی سریع در حال وقوع است و در یک نگاه گفته می توان که دیپلوماسی جدید که در سطح کشور های منطقه ایجاد شده است، نشان دهندۀ یک تحول تازه بوده و به تعبیری تز ها و انتی تز های رخداد های کنونی طوری آبستن شده اند که در حال تولد یک سنتز تازه اند. هرگاه بد بینی ها را کنار گذاشت و با نظر خوش بینانه به تلاش های تازۀ سیاسی نگاه کرد، در این صورت یک تحول تازه را می توان پیشبین شد که از آن می توان به عنوان چراغ سبز به پیشواز حوادث یاد آور شد و آن را فال نیک گرفت. هرچند این گونه تلاش ها در گذشته هم انجام شده و اما بنا بر بدعهدی پاکستان و بازی  ه...

مسیر رفتن به سوی خودکفایی کشور را باید مصرانه دنبال نماییم!

2017-Mar-26 ||  عبدالرازق وطنپال فروتن

پاکستان تقریباً یک ماه پیش  گذرگاه تورخم را بسته بود پس از دیدن ضربات شدید اقتصادی که برپیکر اش از نظر صادرات به افَغانستان وارد گردید، دروازه تورخم را با افغانستان باز کرد واین مصادف به اولین روز بهار سال ۱۳۹۶خورشیدی درکشور بود که می شود آغاز سال خورشیدی را سال خوش بختی برای کشور نسبت به دشمنان کشور تلقی کرد.به هر صورت در اینجا نگارنده این سطور می‌خواهد تمرکز بحث خود را بر دوموضوع تمرکز دهد. نخست این که پاکستان درمدت بیشتر از سه دهه چگونه برناخن‌های افگار ما فشرده اند وهم چنان رفتن به سوی خود کفایی کشور راتاجایی مورد مداقه وبررسی قرار دهیم. کشور همسایه جنوبی و شرقی ما پاکستان دربیشتر ازسه  دهه مبادرت به کارهای زده است که همواره برخلاف حسن همجواری میان ما وپاکستانَ بوده است. دراین میان کشور پاکستان به نحوی از انحا همواره خواسته حکومت کابل را وادار به پذی...

چگونه در افغانستان پیروز شویم؟

2017-Mar-26 ||  دانا روراباکر، رییس کمیت

ایالات متحده باید رویکردش را در افغانستان تغییر دهد ایالات متحده، با گذشت پانزده سال، از دست دادن جان هزاران نفر و مصرف ده ها میلیارد دالر در به دست آوردن بسیاری از اهداف کلیدی ماموریت خود در افغانستان شکست خورده است. پس حالا باید چه کار کرد؟ چون در صورت رویکرد فعلی ایالات متحده، اگر اجازه به ادامه یافتن بیابد، آینده پر هرج و مرج برای افغانستان و دروازه باز برای اسلامگرایان تندرو در آسیای مرکزی تضمین خواهد شد. ادامه چنین حالاتی در منطقه یک شکست استراتیژیک عمده را برای ایالات متحده و منطقه خبر می‌دهد. اسلامگرایان در نهایت به دنبال به دست گرفتن کنترول در افغانستان و پاکستان و سپس گسترش حضورشان به آسیای مرکزی هستند. شکست در افغانستان بدان معناست که ما ممکن با یک جنگ دیگری در سطح جهان روبرو شویم. به ویژه وقتی ترکیه در حالی تبدیل شدن به یک لجنزار دولت اسلامی داعش ...

Previous   ||   Next