سرمقاله

!دزدان کلان هم مورد پیگرد قرار بگیرند

2017-Mar-28  || 

مقام های وزارت دفاع کشور دیروز در یک نشست خبری اعلام کردند که به تعداد 1394 تن از کارمندان آن وزارت به دلیل دست داشتن در فساد اداری و سوء استفاده از صلاحیت های وظیفوی بازداشت و برکنار شدند. معاون وزارت دفاع در  امور استخباراتی و استراتیژیک توضیح داد که به تعداد 946 تن از این افراد افسر، 230 تن معتمد و محاسب و به تعداد 209 تن آمرین بستن قراردادها هستند و تعدادی هم در بخش های لوژستیکی و شعبات تخنیکی مصروف کار بودند. این اقدام وزارت دفاع در حالی صورت می گیرد که اخیراً برخی از نهادها و مقامات امریکایی به وزارت دفاع کشور اتهام وارد کردند که فسادهای بسیار کلان اداری در این وزارت وجود دارد و اشاره آنها نسبت به برخی از جنرالان و مقام های بلند پایه وزارت دفاع بوده است. با توضیحاتی که دیروز مقامات وزارت دفاع در خصوص فساد در آن وزارت داشتند، بیشتر  کارمندان پایین رتبه به اتهام فساد برکنار و یا بازداشت شده اند و از دست داشتن جنرالان و بلند پایه گان وزارت دفاع در فساد چیزی نگفتند. در حالی که تا مقامات بلند پایه در فسادهای کلان به ویژه قراردادها دست نداشته باشند، کارمندان پایین رتبه و زیر دست، کاری را انجام داده نمی توانند. تجربه نشان داده است، در آن نهاد هایی که مقام های رهبری و بلند پایه گان در فساد های اداری ذیدخل نباشند بعید است که کارمندان عادی بتوانند مرتکب فسادهای کلان شوند. ممکن است در نهادهایی که مقامات رهبری پاک داشته باشند، کارمند


استیضاح وزیران یا استهزای نماینده گان؟

!انتقام رییس جمهور به کشور آسیب می رساند

!معارف کشور کاستی های فراوان دارد

!آرمان ملی 15 ساله شد



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

پروژه جنگ افغانستان توسط قدرت های بزرگ جهانی طرح ریزی شده است

همه جا دکان رنگ است، همه رنگ می‌فروشند

دل من به شیشه سوزد، همه سنگ می‌فروشد

وقتی روزگذشته سخنرانی آقای محمود صیقل، سفیر و نمایندۀ  کشور ما در سازمان ملل متحد مقیم  نیویارک را در جلسۀ شورای امنیت ملل متحد پیرامون وضعیت در افغانستان شنیدم، یک احساس بسیار یأس و نا امیدی  برایم دست داد.

این که سخنرانی نماینده کشور در مهمترین شورای امنیتی جهانی چقدر به جا ، منطقی ، سنجیده و برابر به اصول و مبانی دیپلوماتیک بود اصلاً بحثی وجود ندارد.

ایشان تمام مسایل را بطور فشرده و سنجیده بیان نموده و نقش و دست اندازی بیگانگان را به وضاحت کامل روشن ساختند.

آقای صیقل فرمودند:

«ما در بیانیه های قبلی خویش در این شورا، بار ها از اقدامات پاکستان که فعالیت های تروریستی را در کشور ما تداوم می بخشد، یادآور شده ایم. امروز اجازه دهید تا از خود مقامات برجستۀ پاکستانی نقل قول نمایم. جنرال پرویز مشرف که برای مدت هشت سال رئیس جمهور پاکستان بود، در یک مصاحبۀ سال 2015 خویش با روزنامۀ گاردین با افتخار اظهار داشت که "سازمان استخبارات پاکستان (آی اس آی) طالبان را به دنیا آورده بود تا با اقدامات هند بر ضد پاکستان مقابله نماید."

سال گذشته آقای سرتاج عزیز، مشاور صدراعظم پاکستان در امور خارجی، علناً بیان داشت که رهبران طالبان در پاکستان بسر می برند و حکومت پاکستان بر آن ها نفوذ دارد. چند هفته قبل، آقای اشرف جهانگیر قاضی، سفیر پیشین پاکستان در ایالات متحدۀ امریکا، روسیه، چین و هند و نمایندۀ خاص سرمنشی ملل متحد برای عراق و سودان، در مجلۀ هرالد(Herald) چاپ پاکستان نوشت: "بعد از شکست و عقب نشینی اتحاد شوروی، ما (خواسته یا ناخواسته) یک جنگ ویرانگر داخلی را به راه انداختیم و طالبان وحشی و قرون وسطایی را بر مردم بیچارۀ افغانستان تحمیل کردیم." سخنان او چیزی جز تأیید این واقعیت نیست که "پاکستان از یک سیاست سخن می گوید، اما در مسیر سیاست دیگری گام بر می دارد.

" آقای حسین حقانی، یکی دیگر از سفرای اسبق پاکستان در ایالات متحدۀ امریکا و سریلانکا، طی یک مقاله در نیویارک تایمز در سال 2013 روابط میان دستگاه دولتی پاکستان و طالبان را طی زمان های مختلف، با الفاظ واضح تقسیم بندی می کند و در رابطه به مذاکرات صلح یادآور می شود که "طالبان و مربیان پاکستانی آن ها کوچکترین تغییری در ادعا های خویش و یا در گرایش خود به تحریف حقایق، نیاورده اند." نقل قول ها و اعترافاتی که هم اکنون به خوانش گرفتم، آنگونه که اکثراً از جانب یک کشور معلوم الحال ادعا می شود، "لفظ بافی های کابل" و یا "بازی اتهامات" نیستند. این خود پاکستان است که سخن می گوید.

و اما ادامه بحث !

باشنیدن بخش یاد شده سخنرانی نماینده کشور ما در شورای امنیت سازمان ملل  در سطور بالا، دل هر افغانی که اندکی جهان بینی داشته و از دنیای سیاست سر در بیآورد، می‌رنجاند.

آیا به واقعیت که دنیا به ویژه قدرت های جهانی که میلیاردها دالر را صرف شبکه‌های استخباراتی شان می‌کنند تا هنوز که هنوز است یعنی بعد از ۱۶سال از حمایت مستقیم پاکستان از تروریزم  طالبانی سر در نمی آورند؟

آیا شبکه های استخباراتی قدرت های بزرگ جهانی که برای هر کشور مدیریت ها و دیپارتمنت های خاص خود را دارند هنوز هم نمی‎دانند که در طول شانزده سال پاکستان خاک در چشم‌شان می‌زنند و روزانه چشمان طالبان را سرمه کرده برای کشتن کودک و زن و مرد افغان می‌فرستد؟

آیا قدرت های جهانی آنقدر بی‌خبر و ضعیف استند که نماینده ما باید برای‌شان گفتار مشرف و سرتاج عزیز را بعد از سال ها سال تجهیز و تمویل تروریزم در سال ۲۰۱۷ترجمه و بازگو کند ؟

 بلی همین سوال‌ها اند که هر انسان با احساس را مأیوس می‌سازد.

با تضمین و بدون هیچ شک و تردید که تک تک قدرت های جهانی از هر حرکت و قدم پاکستان و سایر همسایه‌گان ما  باخبر بوده و صدها مرتبه بیشتر از ما و دولتمردان ما دانسته و در جریان مسایل قرار دارند.

این قدرت های بیرونی هستند که با سرنوشت ما بازی می‌کنند و سرمان را به وعده‌های کمک و همکاری و بالاخره با گفتگو های صلح در اینجا و آنجا گرم می‌سازند. از طرف دیگر با همسایه‌گان برنامه‌های استراتیژیک مشترک می‌سازند.

همین که هفته قبل شاهد خبر کشتار بی رحمانه و وحشیانه توسط دیوهای کور تاریخ معاصر آنهم با همه وحشت‌اش در شفاخانه چهارصد بستر بودیم که باعث درد و رنج هموطنان ما حتا بیماران معصوم و بیگناه را کشتند  بی اندازه مأیوس و متأثر شدم.

تا روزی که افغانستان حیثیت حیاط خلوت کشور های همسایه را دارد و تا زمانی‌که افغانستان پایگاه استراتیژیک قدرت‌های بزرگ جهانی و منطقه است امیدواری به صلح و آرامش خیال بیش نخواهد بود.

پروژه جنگ افغانستان با در نظر داشت منافع بعضی از قدرت های جهانی به شمول پاکستان طرح ریزی شده و این پروژه تا دیرهای دیر و تا بدست آوردن منافع شرکا ادامه خواهد داشت.

جا دارد که با در نظر داشت واقعیت های امروزی همه ملت افغانستان با کنار گذاشتن مسایل قومی، سمتی و زبانی دست بدست هم داده فریاد مبارزه خود را به گوش جهانیان رسانیده و از دولت و نظام خود حمایت نماییم.

از طرف دیگر جا دارد دولت ما به جای گلایه و شکوه از همسایه‌گان، با طرح‌ریزی سیاست های اصولی و مبتنی بر واقعیت های امروزی دکترین سیاسی خود را مطابق به روز یا اپدیت ساخته و با بدست گرفتن راهکارهای سیاسی مبتکرانه  قدرت های جهانی را وادار بسازد  که دست از بازی دو گانه برداشته در آوردن امنیت، رفاه و آسایش مردم ما با ما همکاری نمایند.

 آخر کلام اگر دولت و ملت ما دست بدست هم نداده و یکپارچه مبارزه ننمایم ، این مردم افغانستان است که روزانه هیزم آتش  پروژه های بیرونی خواهند شد و ما هر یک باید مانند شهدای چهارصد بستر منتظر نوبت خود باشیم. ¡


مقاله های سیاسی

چند نکته که اشرف غنی و عبدالله عبدالله به آن توجه کند

2017-Mar-28 ||  احمد سعیدی

زمامداران حکومت وحدت ملی! آیاشما می دانید که در حال حاضر کشور عزیز ما افغانستان به مصیبت های گوناگون و خطرناك مواجه است و بحران در تمام ابعاد حیات سیاسی، اقتصادی، امنیتی و اجتماعی، فرهنگی جامعه و کشور ما سایه گسترده است که با اشارۀ مختصر روی عوامل بحران به راه های نجات نیز اشاره صورت می گیرد. الف: بحران امنیتی نابسامانی ها در کشور چه در داخل اداره بي كفايت و چه بیرون در عرصه های اقتصاد و بازسازی همه از آن متأثر است. این بحران عوامل گوناگون دارد که گوشۀ از آن را یادآور می شوم:  عوامل رشد نا امنی سیاست های مشکوک و مرموز قوای خارجی درجهت مبارزه با داعش القاعده وطالبان؛ عدم اخلاص و وطن دوستي مسؤولان امور داخلي. عدم فشار لازم روشن وکافی از طرف کشور های جهان به خصوص ایالات متحده امریکا وانگلیس علیه کشور پاکستان که مادر ومهماندار تروریسم است. حمايت وسیع لوژستيكي و م...

اسپینوزا، وحی و متن مقدس

2017-Mar-28 ||  سروش دباغ

باروخ اسپینوزا، فیلسوف مشهورهلندیِ قرن هفدهمیِ عقل گرایی بود که با ثنویت دکارتی بر سر مهر نبود. به نزد وی، قوانین حاکم بر بدن و ذهن و ضمیر انسان، از سنخ قوانین حاکم بر طبیعت است و از این حیث تفاوت مهم و سرنوشت سازی میانِ انسان و طبیعت نمی توان و نباید سراغ گرفت. به همین سبب، اسپینوزا، دو گانه انگاریِ دکارتی را فرو نهاد و یگانه انگاری و طبیعت گرایی را برگرفت و نگرش فلسفیِ خود را حول آن سامان بخشید. در عین حال، وی برای برساختن نظام فلسفیِ خود در اثر ماندگار اخلاق، از «اصل جهت کافی» نیز مدد گرفت. افزون بر این، باروخ جوان که پس از تکفیر و طرد شدن  از جامعۀ یهودیِ آمستردام در سن بیست و چهار سالگی، نام بندیکت را برای خویش اختیار کرده بود، قائل به ساحت قدسیِ هستی بود؛ هر چند با ثنویت وجودشناختی افلاطونی بر سر مهر نبود و قائل به تفکیک و تمییز میانِ جهان پیرامون و ساحتی ...

من تفاوت فاحشی میان طالبان القاعده و داعش نمی‌بینم

2017-Mar-28 ||  هوشمند فرارودی

 گروه های طالب، القاعده و داعش ماهیت، رویکرد، قرائت و کارکرد یکسانی دارند. شاید ابزار و روش های شان یکسان نباشد؛ اما چی فرق می‌کند، وقتی نتیجه کار همة شان به کشتار انسان ها ختم می‌شود. سرانجام هر کدام، جان انسان های بیگناه و مخالف اندیشه خویش را می گیرد؛ حالا یکی با شمشیر و دیگری با انتحار و بمب گذاری ...! وقتی جان و آبروی انسانی به ناحق گرفته می‌شود، به شمشیر و بمب ندارد، بد و بدتر ندارد، خوب و بد ندارد؛ گویا یکی شدیدتر و دیگری نرمتر! این همسویی محض با این گروه‌ها زشت و تهوع آور است. دستان طالبان مزدور و سفاک به هیچ صورتی، پاک‎تر و کم لکه تر از دستان داعشیان و همدستان شان در افغانستان و گوشه های مختلف دنیا نیست. مگر طالبان انسان ها را یکجا آتش نزدند؟ مگر نسل کشی نکردند؟ دختران بیگناه را به کنیزی نگرفتند و فرار ندادند؟ آثار تاریخی و تمدنی را از بین نبردند....

چرا دینی که نامش اسلام و پیامش صلح است، وسیله‌ی وحشت و خشونت شده است؟

2017-Mar-28 ||  احمد سعیدی

افغانستان به خانه‌یی شباهت دارد که اعضای آن پیوسته با هم در جنگ وستیز اند.خانه مشترک است، اما زنده‌گی مشترک نیست. در چنین وضعیت ایجاب می‌کند تا همه اعضای خانه به آشتی، صلح و زنده‌گی مسالمت آمیز بیندیشند ، اما متأسفانه عده‌یی از هموطنان ما تمام نیرو وتوان خودرا صرف آبیاری ریشه های درخت تعصبات قومی، زباني و قبیلوی  مي‎كنند. علاوه از خشونت پرستان طالب و داعش، نویسندگان وقلم به دستان و دايركتران بعضي از رسانه ها مانند این و آن متأسفانه مرتکب همین گناه می گردند حتا قشری بنام روشنفکرنیز آگاهانه تمام استعداد و توانایی خود را به پاس ادای مسؤولیت درراه تنومند ساختن ریشه های درخت نفاق وبحران صرف می‌کنند که گاهی انسان با دریغ و تأثر حیف می‌خورد و ندای ضمیرش چنین است. ای کاش این کتله هم بیسواد می‌بودند، تا نفاق وبد بختی را به گستره و پهنایی جهان دامن نمی&z...

افغان سوله د روسیي او امریکي دتقابل په محراق کې

2017-Mar-28 ||  محمد انور ولید

په تېروڅلورولسیزوکې افغانستان دوه ځلې د شرقي اوغربي زبرځواکونو، اویوځل د نوزاد پاکستان ترپوځي یرغل لاندې راغۍ چې پخوانی شوروي اتحاد په کې د خپل وجود اعضاء له لاسه ورکړل اوپه پنځلسو ټوټوسره ووېشل شو. د چرنوبل اتومي بټۍ یې د چلېنجرپه ټس کې له لاسه ورکړه ، د مارکسېزم (۸۰) کلنه پوچه مفکوروي سفسطه په ټوله نړۍ کې هسې خوشې په نړۍ کې افسانه اودهوا پوقاڼه شوه. له لېنېنېستي خیالي کارګري جنت څخه د تل له پاره د پخواني شوروي اتحاد وروستي واکمن ( ګورباچوف ) داسې پرده پورته کړه چې دغم په میراث یې دفدرالي روسیې اوسنی واکمن پوتین ورناست دئ. خو روس اوس هم غواړي چې یوځل بیا په افغانستان کې د ناټو په وړاندې د طالب په کارولو سره ودرېږي اوناټو ته په افغانستان کې د خپل سیمه ئیزنوي ائتلاف پرمټ نا ممکنه ماتې ورکړي او خپل غچ واخلي.    خواوس امریکې په ډېره بې پروائۍ سره دې هیواد پښه اوږده کړ...

تحولات جدید در منطقه درحال شکل گیری است

2017-Mar-28 ||  مهرالدین مشید

در این روزها تحولات جدیدی در منطقه در حال شکل گیری است. از به راه افتادن یک سلسله تلاش های جدید سیاسی و رفت و برگشت ها از مسکو و لندن پس از نشست های چهارگانه  در مسکو پس از  نشست طالبان با مقام های چینایی پیدا است که در منطقه تحرکات تازه و در ضمن خیلی سریع در حال وقوع است و در یک نگاه گفته می توان که دیپلوماسی جدید که در سطح کشور های منطقه ایجاد شده است، نشان دهندۀ یک تحول تازه بوده و به تعبیری تز ها و انتی تز های رخداد های کنونی طوری آبستن شده اند که در حال تولد یک سنتز تازه اند. هرگاه بد بینی ها را کنار گذاشت و با نظر خوش بینانه به تلاش های تازۀ سیاسی نگاه کرد، در این صورت یک تحول تازه را می توان پیشبین شد که از آن می توان به عنوان چراغ سبز به پیشواز حوادث یاد آور شد و آن را فال نیک گرفت. هرچند این گونه تلاش ها در گذشته هم انجام شده و اما بنا بر بدعهدی پاکستان و بازی  ه...

مسیر رفتن به سوی خودکفایی کشور را باید مصرانه دنبال نماییم!

2017-Mar-26 ||  عبدالرازق وطنپال فروتن

پاکستان تقریباً یک ماه پیش  گذرگاه تورخم را بسته بود پس از دیدن ضربات شدید اقتصادی که برپیکر اش از نظر صادرات به افَغانستان وارد گردید، دروازه تورخم را با افغانستان باز کرد واین مصادف به اولین روز بهار سال ۱۳۹۶خورشیدی درکشور بود که می شود آغاز سال خورشیدی را سال خوش بختی برای کشور نسبت به دشمنان کشور تلقی کرد.به هر صورت در اینجا نگارنده این سطور می‌خواهد تمرکز بحث خود را بر دوموضوع تمرکز دهد. نخست این که پاکستان درمدت بیشتر از سه دهه چگونه برناخن‌های افگار ما فشرده اند وهم چنان رفتن به سوی خود کفایی کشور راتاجایی مورد مداقه وبررسی قرار دهیم. کشور همسایه جنوبی و شرقی ما پاکستان دربیشتر ازسه  دهه مبادرت به کارهای زده است که همواره برخلاف حسن همجواری میان ما وپاکستانَ بوده است. دراین میان کشور پاکستان به نحوی از انحا همواره خواسته حکومت کابل را وادار به پذی...

چگونه در افغانستان پیروز شویم؟

2017-Mar-26 ||  دانا روراباکر، رییس کمیت

ایالات متحده باید رویکردش را در افغانستان تغییر دهد ایالات متحده، با گذشت پانزده سال، از دست دادن جان هزاران نفر و مصرف ده ها میلیارد دالر در به دست آوردن بسیاری از اهداف کلیدی ماموریت خود در افغانستان شکست خورده است. پس حالا باید چه کار کرد؟ چون در صورت رویکرد فعلی ایالات متحده، اگر اجازه به ادامه یافتن بیابد، آینده پر هرج و مرج برای افغانستان و دروازه باز برای اسلامگرایان تندرو در آسیای مرکزی تضمین خواهد شد. ادامه چنین حالاتی در منطقه یک شکست استراتیژیک عمده را برای ایالات متحده و منطقه خبر می‌دهد. اسلامگرایان در نهایت به دنبال به دست گرفتن کنترول در افغانستان و پاکستان و سپس گسترش حضورشان به آسیای مرکزی هستند. شکست در افغانستان بدان معناست که ما ممکن با یک جنگ دیگری در سطح جهان روبرو شویم. به ویژه وقتی ترکیه در حالی تبدیل شدن به یک لجنزار دولت اسلامی داعش ...

Previous   ||   Next