سرمقاله

!مشكل از راه گفتگو و مذاكره حل شود

2017-Feb-19  || 

به دنبال حملات هفته گذشته در شهرهای پاکستان، اوضاع در مرز هاي دو کشور يعني افغانستان و پاكستان متشنج شده است. دولت پاكستان  گذرگاه هاي تورخم و سپین بولدک را بسته است و از این رهگذر همه روزه مردم و تاجران افغانستانی و پاکستانی آسیب ها و ضرر های فراوانی می بینند. نکته مهم در این راستا این است که از سه روز به این سو نظامیان پاکستان برخی از مناطق مرزي افغانستان را موشك باران کرده اند که از اثر آن یک زن کشته شده است و به برخی از منازل مسکونی در ولایت های ننگرهار و کنر خساراتی وارد گردیدهاست. در شرایطی که اوضاع در کشور ما بحراني است و نیرو های امنیتی و دفاعی سرگرم مبارزه با طالب و داعش اند،کشودن جبهه دیگری در میدان های جنگ و در رسانه ها کار معقولی به نظر نمی رسد. از یاد نبریم که هم افغانستان وهم پاکستان به نحوی در گیر مبارزه با تروریزیمی اند که در منطقه پرورش یافته است و اکنون دامان هردو کشور را با خون شهروندان شان رنگین و سرخ کرده است. افغانستان و پاکستان به عنوان دو کشور همسایه می توانند مشکلات پیش آمده را از راه گفتگو و مذاکره با همدیگر حل و فصل کنند و ضرور نیست که شیپور جنگ در دو سوی خط دیورند به صدا در آید که در آن صورت زیان های بیشماری متوجه مردم و کشور های مان می گردد. ما باور داریم که پاکستان در کار آموزش، تجهیز و پرورش تروریست ها در داخل خاک خوش علیه مردم و کشور ما  مشغول است و در میدان های جنگ رسانه یی نیز علیه ما دسیسه و


!بارنده گي هاومشكلات باشنده گان كابل

!تروريستان همه جنايتكاران اند

پاكستان بايد تعهد كند كه دیگر هراس افگنان راحمايت نمی كند

!عزت جهاد را لكه دار كردند



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

نهضت اسلامی در افغانستان از محور کنشی تا مرز واکنشی و احساساتی

پس از تصویب قانون اساسی در نخستین سال های دهه دموکراسی در کشور در سال ۱۳۴۳ احزاب سیاسی کشور اجازة فعالیت علنی را پیدا کردند و این قانون تا حدودی آزادی رسانه ها در کشور را نیز تضمین کرد؛ هرچند قانون فعالیت های احزاب در پارلمان وقت تصویب نشد، اما احزاب راست، چپ، میانه و ملی گرا به فعالیت های شان در کشور آغاز کردند. هرچند یک سلسله فعالیت های فکری اسلامی پس از سال های ۱۳۳۶ به رهبری غلام محمد نیازی و بعد تر برهان الدین ربانی، عبدرب الر سول سیاف و شماری دیگر در دانشگاه کابل آغاز شده بود که به نحوی اندیشه های اسلام سیاسی در مجله شرعیات دانشکده شرعیات دانشگاه کابل و اندکی هم در نشریه اوقاف بازتاب می دادند و اما فعالیت های سیاسی خیابانی و علنی نداشتند. استادان یادشده هر یک  نیازی و ربانی که آموزش دیده گان الاظهر مصر بودند و از اندیشه های اخوان المسلمین مصر متأثر شده بودند، تلاش کردند تا برداشت های اسلامی خود در مصر را به خورد جوانان بدهند.

به همه گان آشکار است که برای نخستین بار فعالیت های اسلامی در سال ۱۳۴۸ پس از تأسیس جنبش جوانان مسلمان در هفدهم ماه حمل سال ۱۳۴۸ در کشور به گونه خیابانی و علنی آغاز شد که پیشآهنگ این حرکت بنیان گذاران این جنبش بودند. هسته گذاران این جنبش را فرزندان اصیل و دردمند افغانستان تشکیل می دادند که از جمله بنیانگذاران آن به استثنای انجینیر حکمتیار دیگران به شهادت رسانده شدند. ترکیب آن فراملیتی و فرامذهبی بود که الگوی یک جریان اسلامی و ملی را در کشور تمثیل می کرد. هرچند یک سلسله فعالیت های اسلامی در کشور پیشینه داشت، از جمله از جریانی به رهبری سید اسماعیل بلخی می توان یادآور شد که فراملیتی بود و به اتهام کودتا از سوی حکومت ظاهرشاه بازداشت و بعد به شهادت رسانده شد که پس از شهید شدن او در شاخه های دیگری تداوم پیدا کرد. در این شکی نیست که دو جریان متأثر از جنبش های نیم قاره در هند زیر نام مشروطیت اول به رهبری مولوی محمد سرور در زمان شاه حبیب الله و مشروطیت دوم در پایان حکومت حبیب الله در کشور شکل گرفتند که یک شاخة آن به رهبری امان الله و شاخه دیگر آن به رهبری سردار عنایت الله برادر شاه امان الله در دربار که شاخۀ اسلام گرای مشروطیت دوم رابطه داشت ، فعالیت می کردند و شاخه نخستین این جنبش در پیروزی امان الله نقش داشت. از مطالعه کلی و چگونگی خیزش حرکت های یادشده معلوم می شود که  بیشتر شکل واکنشی برای پاسخدهی به شرایط و حکومت های مستبد و قدرت های استعماری را داشته اند که رنگ احساساتی آنان بر وجهه عقلانیت آنها غلبه داشت و می توان گفت که کمتر رنگ کنشی را داشت؛ زیرا این جریان ها در واکنش به حکومت های استبدادی ظهور کرده بودند، نه  این که در بستر اجتماعی و فرهنگی کشور به گونۀ طبیعی و تدریجی رشد کرده باشند.

طوری که شاهدیم کودتای اسماعیل‎بلخی برضد حکومت ظاهرشاه و قیام جنبش جوانان مسلمان در برابر داوود، دلیل آشکار ناپختگی ها و احساساتی بودن حرکت های یادشده می باشند. حرکت های یادشده در مسیر مبارزاتی شان متحول شدند و به شاخه های گوناگون تقسیم شدند. حرکت های یادشده پس از هجوم ارتش سرخ به گونة ناخواسته وارد کارزار مبارزات مسلحانه شدند. در نتیجه ناپختگی ها بود که جریان های یادشده با آن که در میدان نبرد پیروز شدند؛ اما در میدان سیاست بازنده شدند و پس از پیروزی در نتیجه مداخله های شبکه های استخباراتی افغانستان را به میدان درگیری های گروهی بدل کردند که در نتیجه آن شصت هزار شهروندان مظلوم کابل شهید شدند. این ناروایی های گروهی بود که در نتیجة آن افغانستان به روزگار کنونی رسیده است.

بنا بر این، گروه های یادشده به اندازه کافی در خود گیر مانده اند، خیلی کهنه شده و از قافله زمان به دور مانده، هرگز نمی خواهند قالب های قراردادی و موروثی خود را بشکنند. نه تنها این که از داشتن کادر های رهبران توانا، آگاه، متحرک، بالنده و همگام با زمان رنج می برند و با عصر بیگانه شده اند و به قول مرحوم علی شریعتی، هنوز هم درگیر ضرب زبانی های کهن اند و هرگز تصمیم ندارند تا خود را بازسازی کنند و رهبران سنتی اش برای هراس از دست دادن قدرت چند تا آدم های مومیایی شده و آری گوی را به محور خود حفظ کرده اند و می خواهند با آن ماشین های کهنه و از کار افتاده به مهتاب سفر کنند. در حالی که بسیاری این بیچاره ها چنان به بیماری ناخودآگاهی دچار اند و حتا تمایل ندارند که زحمت خواندن یک ساعت کتاب را قبول کنند و چه رسد به آن که دست به تحقیق زده و برای نوسازی و پویایی گروه های مربوط به خود فکر کنند؛ عده یی چنان ساده و پیاده مانده اند که هنوز هم به قول شریعتی با حضرت آدم در بهشت باقی مانده اند و به مقام خروج برای رسیدن به کمال انسانی نرسیده اند؛ عده یی هم دارای مافیا شده و مصروف بازی های مافیایی اند و از خون جهاد و مردم دارای ثروت های افسانه یی شده اند و به مثابه مار ها بر سر گنج های به غارت برده خود خوابیده و هر آنگاهی که دریابند کسی به آن گروه نزدیک می شود، به گونه فوری آن را نیش می زنند و زهر و طغره را بر آن شلیک می کنند. نه تنها این که عده یی چنان با بازی های مرموز سیاسی عادت کرده اند که شبی سر از آستان یک دربار می کشند و شبی هم خوابه با فلان رئیس جمهور و فلان مقام می شوند و برای رسیدن به مقامی گویی دستان خود را پل بسته و از آبروی خود می گذرند. با این دلالان و معامله گران نمی توان سرنوشت یک ملت را رقم زد و با کارت های خانواده گی و کلیشه یی آنان کار های بزرگ را انجام داد و قافله توفان زده کشور را برای رسیده به ساحل نجات یاری رساند؛ چگونه ممکن است بر آنانی اعتماد کرد و سرنوشت خود و ملت را در قمار آ نانی گذاشت که برای ماندن در مقام و غارت ثروت های مردم از یخن نابکار ترین حکومت ها سر می کشند و برای بربادی کشور دست ده ها مفید را تکان می دهند و از خون ملت به سرمایه های افسانوی رسیده اند.

در حالی که کار فکری برای شناختن استبداد ظرفیت فرهنگ را برای پذیرش آزادی بلند می برد و بن مایه های فرهنگی را به شکوفایی می رساند. درست تا زمانی که فرهنگ ظرفیت آزادی را پیدا نکند، به مقام آزادی نمی رسد. به هر میزانی که فرهنگ آزادی در درون ساختار های فرهنگی متحجر و موروثی گروه ها رشد کند؛ به همان اندازه استبداد فرهنگی از میان گروه رخت بسته فرهنگ آزادی و بالنده گی به بار و برگ می نشیند و استبداد درون فرهنگی سازمان کوچکتر می شود که با تأسف هنوز شگفتن گل امید در گروه های موجود مافیایی شده و مومیایی زده خیلی به دور است و برای شکستاندن آن شیر خدا و رستم داستان نیاز است. زیرا ماندن در تحجر و قشریت خطرناک تر و کشنده تر از هر نوع سست عنصری است و آشکار است که جاباز کردن تحرک و بالنده گی در آن خیال و جنون است. نه تنها این که از لحاظ سازماندهی خیلی ضعیف و عقب افتاده اند؛ بلکه در لاک سازماندهی های از در آزمون بدرنیامده هنوز هم اسیر اند و درد زایمان ارثی را متحمل شده اند از این رو است که این گروه ها نه تنها در لاک های تنگ ارثی و خانواده‎گی گیر مانده اند؛ بلکه این سبب شده تا شماری ها زیر نام رئیس فلان کمیته و فلان ریاست به بهای فرستادن درود و دعا به خانواده اهل و بیت رهبر و گروه برمصداق سخن «پهلوان زنده خوش است» به گونه ارثی در کنار رهبران شماری از گروه ها بمانند و به این ماندن نابکار خود فخر و مباهات کنند. این سبب شده تا این گروه ها از داشتن یک محور رهبری آگاه به نیاز های عصر و مصمم و محروم باشند و در تار عنکبوتی استبداد رهبری زندانی شوند.از همین رو است که بیشتر این گروه ها دچار تشتت و پراکنده گی بوده و هر روز شاهد یک پیامد انشعاب تازه اند. این پارچه شدن ها زمانی شدت می یابد که رهبران سنتی و موروثی دار فانی را به دار بقا ترک کنند. تک رایی ها و ناانعطاف پذیری های رهبران این گروه ها نه تنها فرصت های خوب را از آنان گرفته است و زمینه استفاده از فرصت های جدید را نیز از آنان گرفته است. این سبب شده تا درجه تحمل پذیری و دگردیسی آنان کاهش یابد؛ بلکه عزت نفس آنان را نیز زیر پرسش برده است؛ زیرا ماندن در یک مقام به گونه دوامدار معنای گندیده شدن آب ایستاده را دارد که در نتیجه نه تنها از اعتبار و شایستگی رهبران می کاهد؛ بلکه اعتبار و عزت جهانی این گروه ها را در سطح جهانی نیز جریحه دار گردانیده است. حال بر رهبران سنتی گروه های اسلامی افغانستان است که چه راه میان بر را برای رهایی از دشواری کنونی و نجات گروه های شان از انزوای مردمی و سیاسی در پیش می گیرند تا فرصت بازسازی و احیای ارزش های از دست رفته سازمانی خویش را دریابند. این گروه ها نه تنها دیگر نمی توانند، الگوی مبارزاتی برای نسل جوان کشور باشند؛ بلکه کارنامه های زشت آنان حتا بروجهه مبارزاتی بنیانگذاران آنها اثر سوء گذاشته و تمامی انرژی شان صرف نبرد ها، رقابت و اختلاف های گروهی شده است. بهتر است تا گفته شود که رهبران این گروه ها بیشتر شباهت به آثار عتیقه دارند و برای آذین بخشی موزه های سیاسی تاریخ رنگ و رخ خوبی دارند. رهبران این گروه ها در کنار آن که تحرک و پویایی شان را از دست داده اند، با دشواری های دست و پاگیر دچار اند و کار مهم و بنیادی را به پیش برده نمی توانند، به دلیل ناتوانی و الگو نبرداری های درست
 مطابق به نیاز زمان از سمت و سو دهی گروه های شان عاجز
 می باشند.

این در حالی است که هرکدام آنها سال های زیادی باید کار کنند تا گروه های شان را اعاده حیثیت کنند و گرد و غبار ناکارایی های گذشته دردناک را از سیمای گروه های شان پاک کنند.

 این گروه ها بررغم این همه دشواری ها هنوز هم در نقطه صفری بدون بازگشت کرخت و یخ زده ایستاده اند و به قول معروف هنوز هم سر قاطر مست خود سوار اند و کشمیر را به تماشا نشسته اند و بر آنانی فخر می فروشند که بر مصداق این سخن «سر پشقل سوار اند و کشمیر را می بینند» در حالی که نمی دانند نه تنها رفتن در رکاب پشقل سواران کاری را از پیش نمی برد؛ بلکه با هیاهو و چک چک های ساخته گی آنان هیچ خراب آبادی مدینه فاضله بدل نخواهد شد. این در حالی است که رهبران معظم گرو های اسلامی نه تنها با رویا های آرمان شهر جهادی بدرود نگفته اند؛ بلکه این ارزش ها را چنان به بازی گرفته اند و آن ها را پرپر کرده اند که هفت خوان رستم چه که هفتاد خوان رستم را باید پیمود تا به منزلی از نیم منزل ها اطرق کرد.


مقاله های سیاسی

اندیشیدن برای یک افغانستان ، بیشتر کار افغان هاست نه خارجی ها

2017-Feb-19 ||  مهرالدین مشید

در شرایطی که افغانستان و مردم اش دستخوش خطرناک‎ترین توطئه های  شبکه های استخباراتی غرب و شرق اند و هر روز دسیسه های رنگارنگ از  بام  و دروازه اش قد و قامت تازه می کشند و سرنوشت مردم اش درآشفته بازار  سیاست به وسیلۀ دلالان سیاسی به حراج گذاشته می شود و فقر و تنگدستی و بدروزگاری از کنج و کنارش بیداد می کند و تند باد فصل پائیزی دوامدار برگ و بار نسل کنونی و حتا نسل های آیندۀ آن را سخت تهدید می کند و هر روز بیشتر از روز دیگر تیغ از دمار آنان بیرون می کند و در ضمن در چاله یی از بی مروتی های زمامداران بیشتر فاسد و سیاستمداران طامع و معامله گر و دلالان زر و زور به گونۀ بیرحمانه یی ضجه می کشند و امروز و فردای خود را در هاله یی از  بازی های  نامحرمانۀ سیاسی شماری از خودبیگانه ها به تماشا نشسته اند و می بینند که چگونه شماری ها هر روز حتا زمینه های رسیدن به دست کمی ازخو...

کارو بار قاچاقبران انسان در اروپا ازدیاد یافت یونان تا به حال ۸۹۴ پناهجو را به ترکیه بازگشت داده است

2017-Feb-19 || 

یونان و اداره همآهنگی حفاظت از مرزهای خارجی اتحادیه اروپا بعد از اجرایی شدن توافقنامه مهاجرت میان اتحادیه اروپا و ترکیه در اپریل سال ۲۰۱۶، در مجموع ۸۹۴ پناهجو را از جزایر شرق اژه به ترکیه برگشت داده اند. پولیس یونان روز شنبه در آتن پایتخت این کشور اعلام کرد که یونان در چارچوب توافقنامه مهاجرت میان اتحادیه اروپا و ترکیه، تا به حال ۸۹۴ پناهجو را به ترکیه فرستاده است. توافقنامه مهاجرت میان اتحادیه اروپا و ترکیه در ماه اپریل سال گذشته به...

آنانی که هر روز حجاب ها را می درند، چگونه ممکن است که حامی حجاب باشند

2017-Feb-19 ||  مهرالدین مشید

 در این روز ها بحث هایی برسر حجاب زنان است و معلوم می شود که شماری قد و نیمچه ملا ها کمر بسته اند که به قولی رسالت دینی شان را در حصۀ خانم ها ادا کنند؛ زیرا حالا که رسالت های کلان خویش را در برابر دین خدا انجام داده اند و توانسته اند که با تبلیغات عالمانه و فاضلانه مردم را به سوی هدایت رهبری کنند و کشتی توفان زدۀ کشور را از گرداب سقوط به سوی ساحل رستگاری رسانده اند. گویا که همه چیز سر به راه شده است و تمامی دشواری های اولیه که مردم افغانستان سخت به آن دست و گریبان اند حل شده است و پس از این، این جنابان لازم دیده اند تا کار قیصر را به قیصر و کار پاپ را پاپ نگذارند و بنا براین آستین ها را تا شانه برزده اند تا کار حجاب زنان را در کشور سر و سامان بدهند تا شریعت در کشور برقرار شود و حقیقت و طریقت که خادمان شریعت اند، بر سکوی اصلی شان قرار بگیرند. با آغاز این بحث سخنی از مرحوم سید...

سه خواست غیر متعارف پاکستان از افغانستان

2017-Feb-19 ||  احمد سعیدی

هر چند مقامات پاکستان با افغان ها همیشه بازی موش وگربه را تمثیل کرده اند وهیچ سر نخی از واقعیت وسیاست  استراتیژیک صلح وآشتی در بین طرفین دیده نشده؛ تعامل وبر خورد بین طرفین همیشه به حالت نوسان وغیر قابل پیشبینی بوده، اما به دنبال حمله انتحاری بر زیارتگاه شهباز قلندر در ایالت سند پاکستان که منجر به کشته شدن حدود 88 تن وزخمی شدن بیش از 250 نفر گردید حکومت پاکستان با یک جسارت غیر متعارف خواسته حکومت مردان افغانستان را کوشمالی داده جنگ را به مرز های افغانستان سوق دهد ودر نخستین واکنش شیر وشکر سیاسی نظامی از افغانستان خواستار تحویلدهی فوری تروریستانی شده که در افغانستان پناه گرفته که درین نوشته توجه شمارا به این خواست های غیر متعارف ظریفانه جلب می نمایم. 1- به تعداد 76 تروریست پنهان شده در خاک افغانستان را به ما بدهید:؟ عدد دقیق ارقام درین زمینه خیلی غیر متعارف وتحکم آ...

تلاش نافرجام حکومت ترکیه برای غصب مکاتب افغان-ترک

2017-Feb-18 ||  کاوه ستیز

حکومت ترکیه در برخی کشورها هیأتی را به منظور مسدود کردن مدارس آموزشیِ متعلق به حرکت خدمت ویا به دست گرفتن مدیریت این مدارس فرستاده است. اِعمال فشار و وعده‌های چرب و دروغین، ابزاری اند که این هیأت برای بدست گرفتن مدیریت این مکاتب بکار می‌گیرند. چندی پیش هیأتی از وزارت معارف ترکیه به منظور تسلیم‌گیری مدیریتِ مؤسسۀ تعلیمی مکاتب افغان-ترک عازم کابل شدند. اقدامِ غیرمنطقیِ که هیچگونه توجیه حقوقی ندارد. مؤسسۀ افغان- ترک یک نهادِ غیردولتیِ افغانی است که اکثریت هیأت اداری و کارمندان آن را افغان‌ها تشکیل می‌دهند. قانون اساسی افغانستان به صراحت بیان داشته است که ملکیت‌های مؤسسات غیردولتی از هر گونه تعرض مصون است. بنابرآن هیچ دولت خارجیِ ویا نهادهای سیاسی حق مداخله در امور همچو نهادها را ندارد. آیا حکومت ترکیه ظرفیت پیشبرد این مکاتب را دارد؟ بنابر آمار منت...

افغانستان و سوالات بی پاسخ

2017-Feb-18 ||  احمد سعیدی

با گذشت اضافه تر از سه دهه مردم افغانستان با آتش و دود و خون خیزان و غلتان دست و پنجه نرم می کنند، اما تا کنون با طرح ها، برداشت ها و باورهایی که ارائه شده روزنه امیدی پیدا نشده که با این بحران فراگیر و این فاجعه جبران ناپذیر مرهمی شود و راه حل بدست آید، هر کس نظر و دیدگاه خود را با در نظرداشت منافع و برداشت های که  خود دارد ارائه می نماید، اما  عوامل فاجعه وبحران را که از سال های زیادی بر این سرزمین ویرانه ما سایه افگنده است شناسایی همه جانبه نتوانسته اند؛ اما با دریغ فراوان که هنوزهم نتوانسته‌ایم ریشه های اصلی این بحران تراژدیک را که در تاریخ و سنت های مردم ما عجین شده و در رگ‎های فرهنگ تاریخی مردم ما جاری است طوری که لازم است دریابیم و شناسایی کنیم. در تصویر چنین تحلیل ها ی وارونه و نگاه های نا عادلانه و نا سنجیده برخی از متفکران و تاریخ نویسان جامعه وکشورما...

جابه‎جایی صدها تروریست با خانواده های شان در سرپل

2017-Feb-18 ||  ناجیه امید

رئیس شورای ولایتی سرپل از احتمال سقوط این ولایت در بهار آینده هشدار می‌دهد! حضور تروریستان خارجی با خانواده‌های شان در شمال افغانستان برای مردم ما مایه نگرانی بوده و نهادهای امنیتی باید هر چه زودتر به این گونه نگرانی ها نقطة پایان گذارند. جنرال بابه جان فرمانده زون 707 پولیس در شمال کشور می گوید که اضافه از ششصد خانواده از افراد مسلح خارجی در شمال افغانستان جابه جا شده اند. وی از برخی ولسوالی های ولایت های فاریاب و سرپل چون کوهستانات، بلچراغ، گرزیوان، غورماچ، دولت آباد و صیاد نام برد که افراد مسلح خارجی در آن ها با خانواده های شان نه تنها زنده گی می کنند بل با نیروهای امنیتی در جنگ مستقیم قرار دارند. در حالی که جنرال بابه جان از حضور اضافه از 600 خانواده افراد مسلح خارجی در ولایت های شمال سخن می گوید، برخی از منابع گفته اند که پسر جمعه نمنگانی رهبر حزب تحر...

جابه‎جایی صدها تروریست با خانواده های شان در سرپل

2017-Feb-18 ||  ناجیه امید

رئیس شورای ولایتی سرپل از احتمال سقوط این ولایت در بهار آینده هشدار می‌دهد! حضور تروریستان خارجی با خانواده‌های شان در شمال افغانستان برای مردم ما مایه نگرانی بوده و نهادهای امنیتی باید هر چه زودتر به این گونه نگرانی ها نقطة پایان گذارند. جنرال بابه جان فرمانده زون 707 پولیس در شمال کشور می گوید که اضافه از ششصد خانواده از افراد مسلح خارجی در شمال افغانستان جابه جا شده اند. وی از برخی ولسوالی های ولایت های فاریاب و سرپل چون کوهستانات، بلچراغ، گرزیوان، غورماچ، دولت آباد و صیاد نام برد که افراد مسلح خارجی در آن ها با خانواده های شان نه تنها زنده گی می کنند بل با نیروهای امنیتی در جنگ مستقیم قرار دارند. در حالی که جنرال بابه جان از حضور اضافه از 600 خانواده افراد مسلح خارجی در ولایت های شمال سخن می گوید، برخی از منابع گفته اند که پسر جمعه نمنگانی رهبر حزب تحر...

Previous   ||   Next