سرمقاله

!با انحصار قدرت سلامت نظام با خطر مواجه شده است

2017-May-20  || مکارم

دامنه‌ي بي اعتمادي ها نسبت به حکومت و رهبران اين دستگاه، با گذشت هر روز افزايش مي يابد. بيکاري، ناامني ها، انحصار قدرت به وسيله ي يک تيم و فساد رو به گسترش و برخي عوامل ديگر سبب شده است که اعتبار و مشروعيت حکومت زير پرسش برود و صداي مخالفت از هر سو در برابر قوم گرايي‌ و انحصار قدرت به وسيله ي تيم رييس جمهور بلند شده است. گروه ها و کساني که ديروز از رييس جمهور حمايت کردند و وي را به اريکه ي قدرت رسانيدند، امروز آن گروه ها نيز مخالفت شان را با سياست هاي حکومت ابراز مي دارند و عملکرد هاي تيم رييس جمهور را انتقاد مي کنند. برخي از آگاهان باور دارند که همه ي قدرت در تمام کشور در دست چند تن مي باشد که در ارگ بود و باش دارند و سرنوشت و آينده کشور را رقم مي زنند. اين تيم بالاي هيچ کس باور ندارد و همه را بيگانه تلقي مي کند. صلاحيت برخي از نهادهاي حکومتي نيز سلب و تصميم گيري هاي برخي از نهادهاي حکومتي زيرنام هاي گوناگون به مراکزي که به ارگ وصل اند داده شده است. اداره امور در نظر دارد که برخي از افراد را زير نام ظرفيت سازي و جذب و کادرها، مستقيماً استخدام کند و به برخي از نهادها و وزارت ها معرفي بدارد که اين تشبث و دخالت آشکار در امور کاري کميسيوني به نام اصلاحات اداري و خدمات ملکي و وزارت ها و ادارات حکومتي است. قرار است که همه ي رياست هاي ساختماني ادارات دولتي به وزارت شهرسازي تعلق بگيرد که اين برنامه در وسط سال، بي نظمي هاي زيادي را


!امریکا تا اکنون اشتباه کرده است

!میزان اخذ مالیه از شهروندان مورد بازبینی قرار گیرد

!تضاد های قومی را دفن کنید

!اسرار نشست چرخبال ها روشن شود



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

مشکل افغانستان در کوتاه مدت حل نخواهد شد

گرچه از چندی به این سو جنرالان امریکایی مکرراً به سنای آن کشور می گویند جهت جلو گیری از بحران فراگیر در افغانستان ازدیاد قوت های نظامی خارجی در آن کشور یک ضرورت عینی است. به باور من در بهار سال آینده بر علاوه این که جنگ ها فروکش نخواهد کرد، بل بحران نا امنی ها فراگیر تر نیز خواهد شد، با در نظرداشت تجارب گذشته به خصوص زمانی که اضافه تر از 130 هزار قوت های خارجی در افغانستان وجود داشت جنگ ها هرگز فروکش نکرد، پس باید باور داشت که نمی‎توان از طریق حضور نیروهای خارجی امنیت سراسری را در افغانستان تأمین نمود  و یک کشور مدرن و دموکراتیک در این سرزمین ایجاد کرد.

افغانستان کشوری است که مردمانش به خاطر امور مذهبی و باور های دینی خود در برابر حملات خارجی ها بسیار حساس هستند. شاید زمانی حضور نیرو های خارجی ضرورت بوده باشد آن هم در کوتاه مدت، اما در درازمدت این راه حل خوبی نیست و نتیجه مثبت را از خود به جا نخواهد گذاشت، متأسفانه آنچه که از چندی به این سو می شنوم  درخواست ها برای افزایش نیروهای امریکایی در افغانستان در همه جا دیده و شنیده می‎شود. و مسؤولان کشور ما نیز ازدیاد قوت های خارجی را یگانه چاره در راه آوردن امنیت می دانند، اما به عقیدة من تعریف امریکا از نقشش در دنیای فعلی باید به طور خلاقانه با پیچیده گی های جدید جهان تطبیق پیدا کند که تا هنوز این درک کمتر وجود دارد. از سوی دیگر، متأسفانه روند بحران در منطقه نشان میدهد که بحران تروریستی و به هم ریختگی منطقه راه حل کوتاه مدت ندارد.

وقتی که من وضعیت تروریست را از دو دهه قبل در افغانستان تا فراگیری امروز بررسی و تحلیل میکنم، به نظر می رسد وضعیت فعلی طوری بوده که جریان به هم ریختگی و بحران منطقه در کوتاه مدت علاج مؤثری ندارد. به طرح های دراز مدت که باور های کشور های منطقه و فرا منطقه را با خود داشته باشد امکان پذیر است. نمی دانم چرا غفلت می شود باید زمامداران ما  برای امنیت کشور سهم قابل توجهی قائل شوند و جهت تجهیز نیرو های مسلح  کشور توجه جدی و همه جانبه ای در سطح ملی و بین المللی داشته باشند. افغانستان در دهه های قبل  سرزمین امنی بوده و این یک مزیت است و سرمایه گذاری بخاطر ایجاد کار برای ضرورتمندان یک امریست انکار نا پذیر در حالی که سرمایه داران بخاطر سرمایه گذاری در افغانستان تشویق و ترغیب می شوند، برعکس در فراهم آوری امنیت برای سرمایه گذاران گام های مؤثری برداشته نمی شود چنانچه متأسفانه طی یک سال گذشته در حدود 81 نفر از جمله سرمایه داران در کشور اختطاف شده اند که زیادتر آنها با امکانات شخصی از چنگ رباینده گان رهایی یافته اند.

در حالی که نسبت به افغانستان در صحنه بین المللی خوشبختانه پاکستان از وضعیتی بدتری برخوردار است؛ در قضایای بین المللی از چندی به این سو ثابت گردیده که نسبت به پاکستان افغانستان حال و احوال بهتری دارد حتا همه  کشور های منطقه به استثنای پاکستان درک کرده اند که افغانستان در مسائل منطقه‎ای و بین المللی پابند به گفتگوها بوده و این اعتبار درستی را برای افغانستان وجود آورده است. شما میدانید سیاست داخلی و خارجی در یک کشور لازم و ملزوم یکدیگر اند، بد بختانه مشکلات درونی حکومت ما نسبت به مشکلات بیرونی آن صد ها مرتبه زیادتر است، در حال حاضر از نظر سیاسی و مسائل خارجی مسأله مهمی نداریم، اما در سیاست های داخلی  به خصوص شقاق و نفاق که بین رهبران کشور وجود دارد ما را زمینگیر کرده است.

 اگر رهبران حکومت وحدت ملی  عقلانیت را در حوزه سیاست داخلی به طور جدی دنبال می کردند، فضا برای گام های بهتر در حوزه سیاسی،  اقتصادی، امنیتی و اجتماعی فراهم تر می شد . پشتیبانی مردم برای هر حکومتی خیلی ضروری است متأسفانه حاکمیت موجود پشتیبانی ملی را از دست داده که این موضوعی بسیار مهم است و باید از آن به نحو بهینه استفاده شود، ایجاد اعتماد ملی باید جزء اولویت‎های حکومت وحدت ملی می بود. من می دانم که جنگ در این سرزمین بسیار وسیع و فراگیر است و این جنگ نمی گذارد فضای تنفسی برای بخش عمرانی کشور ایجاد شود، از سوی دیگر جهت بازسازی طرح ها و برنامه های کمتری روی دست است. بعد از به روی کار آمدن حکومت وحدت ملی  سهم فربه شدن مسؤولین آن نیز  افزایش یافته و پول های زیادی عوض این که در راه عمران و بازسازی کشور مصرف شوند، متأسفانه حیف میل می گردند این وضعیت باید تغییر کند. گرچه پول های زیادی طی اضافه تر از 16 سال اخیر جهت آبادی روستاها تخصیص داده شد، متأسفانه این پول ها و امکانات بر علاوه این که کمکی به اقتصاد و آوردن امنیت در  روستاها نکرد و مانع مهاجرت ها هم نشد لذا نشان می دهد روستاها نیازمند کار های مؤثر تری اند که حکومت در این مورد توجه چندانی ندارد . اگر مسؤولان حکومت جهت حل مشکلات موجود علاقه مندی دارند شرایط در افغانستان چند مختصات ویژه دارد که از همه مهم تر بعد مسائل منطقه ای است و این که ما چه ارزیابی از مسائل منطقه ای داریم؛ آیا تلقی ما این است که در کوتاه مدت مسائل منطقه ای راه گشا باشد حرف جدا گانه ای است، از سوی دیگر، در حال حاضر اضافه تر از 70 درصد جوانان تحصیل یافته بیکار اند.

عدم استفاده از نیروی جوان و مدیریت نادرست کشور، مشکلات فراوان دیگر  را ایجاد کرده است. به باور من،  یکی از عوامل بیکاری جوانان این است که دولت برنامه‏هایش را به وقت معین آن عملی نمی‏کند و این یک مشکل عمده برای کاریابی در کشور است. این بی برنامه گی حکومت وحدت ملی کار برخی از مؤسسات را نیز ناامید کرده است.

مشکلات اساسی دیگری که در سال‏های اخیر زنان و مردان کارگر افغان به آن روبه‏رو هستند مسدود شدن فابریکه‏ها و کارخانه‏ها است، از طرف دیگر، این حاکمیت متأسفانه اقتصاد مصرفی را دنبال می کند تلاش گردد تا کشور به یک اقتصاد تولیدی تبدیل شود. من می دانم معضل (بیکاری) در کوتاه‏مدت و حتا شاید هم در درازمدت در افغانستان قابل حل نباشد، اما می‏شود که حداقل این معضل را کاهش داد و از این لشکر بیکاران حد اقل به طور نسبی جلو گیری کرد. متأسفانه در حال حاضر با ادامة ناامنی ها و گسترش بیکاری، سالانه هزاران جوان افغان ترجیح میدهند که خطر مرگ را قبول کنند و از راه‎های غیرقانونی و پرخطر به کشورهای اروپایی  مهاجرت کنند. ده ها تن از این جوانان در مسیر راه غرق شده اند که این موضوع حالا به بزرگ‏ترین نگرانی سازمان جهانی مهاجرتبدیل شده است.

همه می دانیم پاکستان دشمن اصلی مردم افغانستان است متأسفانه در کشور ما  هزاران کارگر پاکستانی مصروف کار اند که  این مسأله نیز سبب بیکاری بخش‏های بزرگی از کارگران داخلی کشور ما شده است. همان طوری که  بیکاری در کشور ما یک معضلة جدی است. نبود امنیت نیز چالش های فراگیر را با خود دارد؛  برخورداری از امنیت را می توان به عنوان طبیعیترین و اساسیترین حق افراد بشر تلقی کرد که مبنای برخورداری سایر حقوق و آزادی های اساسی بشر است، امنیت عبارت از اطمینان خاطری است که بر اساس آن، افراد در جامعه ای که زنده گی می کنند، نسبت به حفظ جان، حیثیت و حقوق مادی و معنوی خود بیم و هراسی نداشته باشند، امنیت دارای مقوله ها و مؤلفه هایی چون جان، حیثیت، مال، شغل، مسکن، اقامت، خلوت بوده و تأثيرات مهم در زنده گی بشر دارد.

زنده‎گی موهبت الهی و حقی است که برای هرانسان تضمین شده است و برهمه افراد و جوامع و حکومت ها واجب است که از این حق حمایت نموده و در مقابل هر تجاوزی علیه آنان ایستاده گی کنند. از سوی دیگر، کار و کوشش، اساس زنده گی انسان است و هر جامعه‏ای در نتیجه تلاش خستگی‏ناپذیر افراد جامعه به درجات عالی پیشرفت و ترقی می‏رسد. همان طوری که دولت، طبق قانون اساسی بخاطر فراهم کردن امنیت مکلفیت دارد، از  سوی دیگر بخاطر ایجاد کار برای مستحقین نیز مکلفیت دارد . بیکاری زمینه را برای فرار از کشور و از سوی دیگر زمینه تقویه صفوف دشمن را نیز فراهم می سازد.


مقاله های سیاسی

نگـذارید قـوت های مسـلح ما سیاسی و تنظیمی شوند

2017-May-21 ||  احمد سعیدی

روز  سه شنبه مورخ 26 ثور 1396 بنا به دعوت آقاي طارق شاه بهرامي سرپرست وزارت دفاع ملي به مقر آن وزارت رفته بودم، تعداد ديگري از کارشناسان سياسي و نظامي نيز حضور داشتند. نخست آقاي بهرامي وضعيت جنگ و دفاع مستقلانة قوت هاي مسلح را در نبرد سرنوشت ساز حق عليه باطل همه جانبه به حاضرين معلومات داد بعداً آقاي وزير صميمانه تقاضا نمود تا، هر يک به نوبت ديدگاه خود را جهت بهبود وضعيت در قواي مسلح با وي شريک سازيم از صحبت ها، برده باري، درجه تحصيل  و حوصله مندي آقاي بهرامي و آنچه را که صادقانه به ما شريک ساخت دريافتم که آقاي طارق شاه بهرامي انتخاب مناسبي است به وزارت دفاع ملي. هم جوان است و هم آب ديده در جبهات جنگ و دفاع. دوستان ديگر که از اقشار مختلف نهاد هاي سياسي و مدني نماينده گي مي‌کردند ابراز نظر کردند، اما من و جناب جنرال يارمند سابق معين وزارت امور داخله از سياسي شدن ارودي...

ترکیه؛ کشوری که برایم شناخت‌ناپذیر شده است

2017-May-21 ||  محمد فتح‌الله گولن

هفته گذشته رييس جمهوري امريکا و رييس جمهوري ترکيه در کاخ سفيد باهم ملاقات نمودند و محور ملاقات آنها را. مبارزه در برابر داعش، آيندة سوريه و بحران مهاجرين، مسايل مشترکِ امريکا و ترکيه تشکيل مي داد. ولي، ترکيه‌اي که يک زماني در راستاي کامل ساختن دموکراسي و پايه‌گذاريِ يک باورِ معتدلِ لائيک، يک کشور اميدبخش به حساب مي‌آمد، اکنون به دست رييس جمهوري افتاده است که براي دست يافتن به اقتدارگرايي و براي آن‌که مخالفانش را به زانو درآورد، هرچه از دستش بيايد انجام مي‌دهد و ترکيه در دست چنين شخص، شناخت ناپذير شده است. غرب بايد ترکيه را براي بازگشت به سوي دموکراسي، ياري کند. ملاقات اخير و نشست کشورهاي عضو ناتو که قرار است در هفتة روان برگزار شود را بايد فرصت خوبي براي اين کار دانست. اردوغان، در پي کودتاي منفورِ 15 جولاي که در سال گذشته به وقوع پيوست، در برابر انسان...

چرا پاکستان می خواهد امریکا در افغانستان شکست بخورد؟

2017-May-20 ||  نویسنده: لارنس سیلین، دک

پاکستان، چين را به عنوان شريك، همکار و دوست استراتيژيک خود مي بيند، نه ايالات متحدة امريکا را. پاکستان همواره افغانستان را به مثابه ي يک کشور مشتري يا بازار مصرفي محصولات پاکستاني و يک ديوار حائل امنيتي در برابر نفوذ و محاصرة بالقوة اقتصادي هندوستان بر مناطق داراي منابع غني آسياي مرکزي مشاهده مي نمايد. حالا پاکستان انگيزة اقتصادي قابل توجه براي حذف کشور هاي غربي دارد تا آنان را از سرمايه گذاري و حفظ نفوذ آنان در افغانستان جلوگيري کند. پروژة مشترک پاکستان و چين که «دهليز بازرگاني چين –پاکستان» نام دارد؛ بخشي از کمربند بزرگ راه تجارتي چين است که به هدف اتصال آسيا از طريق راه هاي زميني و دريايي به مناطق اقتصادي راه اندازي شده است. دهليز بازرگاني چين –پاکستان؛ يک پروژه زيربنايي و يک ستون فقرات شبکة حمل و نقل و داد و ستد کالاهاي بازرگاني است که چين ر...

همواره قربانی های ملت را رهبران خودخوانده تاراج کرده اند

2017-May-20 ||  مهرالدین مشید

نمي دانم از کجا آغاز بايد کرد و با چه حرف هايي بايد سخن گفت؛ زيرا هر آغازي در اين کشور بي سرانجام و هر سخني در آن بي سرانجام و بدون اتمام حجت باقي مانده است. از همين رو است که هر روز در اين کشور، تاريخ تکرار مي شود، بازيکنان اش هم ناموفق تر از گذشته از آب بيرون مي شوند و هر از گاهي، آنان به گونة آدم هاي گويي تحريف شده، تکراري و خسته کننده رخ مي نمايند. از اين رو نسل هاي اين جامعه از گذشته تا امروز با مسخ و جعل تاريخ رو به رو اند. اين در حالي است که شهروندان اين کشور در هر برهه يي از تاريخ براي بدست آوردن آزادي و توسعة آگاهي و تحقق عدالت اجتماعي، قرباني هاي بزرگي را متحمل شده اند؛ اما با تأسف که اين قرباني ها در هر مقطع تاريخي به تاراج رهبران خودخوانده رفته است. مردم افغانستان تنها در چهار دهة اخير بازنده نبوده‌اند و دستآوردهاي شان پس از رويارويي هاي خونين با بزرگترين ارت...

باید حامیان تروریستان از داخل نظام تصفیه شوند!

2017-May-17 ||  صدیق الله توحیدی

چرا پرده از ماجراهاي حمله بر بيمارستان سردار محمد داوود و قول اردوي 209 شاهين برداشته نمي شود؟ هر حمله انتحاري و پيچيده اي که انجام مي شود، دولت کميسيوني را مؤظف مي کند تا مسأله را تحقيق نموده، عاملان اين گونه حوادث، به پنجه قانون سپرده شوند. اين رسم از دوران رئيس جمهور کرزي به حکومت وحدت ملي به ميراث رسيد و برخلاف توقع، هيچ گونه اقدامي مؤثري را اين کميسيون ها انجام نمي دهند. کميسيون بررسي حمله بر بيمارستان چهارصد بستر فقط اذعان کرد که گويا غفلت وظيفوي بوده و خاطيان به سارنوالي معرفي شدند اما درمورد عمال نفوذي دشمن به ويژه فردي بنام داکتر شاکر ( ناشر) توضيحات لازم ارايه نکرد.  در مورد حمله تروريستي برقول اردوي 209 شاهين نيز فقط اعلام شد که افرادي در داخل قول اردو نفوذ کرده بودند، اما نه نام آن ها افشاء شد ونه هم افرادي که تروريستان را تضمين کرده بودند بازداشت شد...

غـربی‌ها سیاسـت شـان‌را درباره خط دیورنـد به اساس واقعیت‌های تاریخ تغییر بدهند

2017-May-16 ||  عبدالحمید مبارز

نايب رييس پارلمان اروپا اخيراً گفت که «براي از بين بردن تروريزم زمان آن فرا رسيده که اشتباه تاريخي در درست کردن خط ديورند جبران و بازبيني کاملي در اين راستا براساس واقعيت‌هاي تاريخي  انجام شود.» ريچاردچارنسکي نايب رييس پارلمان اروپا با بيان اين که مرز پاکستان وافغانستان به مکاني براي تروريزم جهاني تبديل شده، گفت: نياز است تا اروپا وامريکا سياست خود را در افغانستان براي تحقق يک صلح بادوام تغيير دهند. چارنسکي گفت:پاکستان براي اين که بتواند به کنترول خود بر ديورند احاطه داشته باشد، به دخالت و بي ثباتي در اين منطقه ادامه خواهدداد. وي افزود، نياز است تا کشورهاي غربي سياست خود در قبال ديورند را رها کرده و مرز بندي در اين منطقه را بر اساس تاريخ وواقعيت ها احياء کنند و بلوچ ها و قبايل پشتون که به زور از اين منطقه اخراج شده اند مجدداً به منطقه و تحت حکومت اف...

آقای رییس جمهور! پـروژه تاپی چه شـد؟

2017-May-16 ||  احمد سعیدی

بند سلما با عشق و علاقة فراواني افتتاح شد. آغاز کار بند کمال خان در نيمروز نيز تصاويرش چوک هاي شهر کابل را پر کرده است. از پروژه کاسا 1000 که خيلي ما به آن دل بسته بوديم تا هنوز خبري نيست، گرچه افغانستان از چندي به اينسو در تلاش است  تا با توجه به کشف منابع هايدرو کاربني، خود در راستاي خودکفايي گام بردارد، اما نياز اين کشور به منابع انرژي همچنان بسيار است که ساليان زيادي را دربر خواهد گرفت. واقعيت اين است که نياز افغانستان به دريافت انرژي از خارج، از گذشته هاي دور خيلي زياد بوده است، اما اخيراً چينايي ها سرمايه گذاري در بخش نفت و گاز در منطقه شمال افغانستان کرده اند که ظاهراً کم کم به سطحي مي رسد که تا حدي مشکلات محدود از گرد و نواحي خود را حل نمايد. به باور من  آن چيزي که در حال حاضر از همه مهم تر در مورد افغانستان مطرح است، طرح تاپي است که در واقع گاز ترکمنستان را ...

نداشتن مرزهای دفاعی معضلی که افغانستان را آسیب پذیر ساخته است

2017-May-15 ||  محمدعلی مهرزاد

روزي يک نفر از حضرت علي(ک) پرسيد که چه قدر زمان خلافت حضرت ابوبکر صديق (رض) و حضرت عمر(رض) خيلي خجسته وخوب بود. حضرت علي به شخص مذکور گفت: که خلافت حضراتي چون من رعاياي داشتند، ولي من چون تو رعاياي دارم اين است فرق وتفاوت. بنابران، اين بحث که فردجامعه را مي سازد يا جامعه فرد را؛ ويا اصولاً فرد وجامعه دايماً درحال ساختن وپرداختن يکديگرند.پيغمبربزرگوار(ص) کوشش شان درين مورد به دومرحله صورت گرفت : يعني مرحله فردسازي(13سال مکه) ومرحله جامعه سازي( 10سال مدينه)، اما درمرحله فردسازي مکه مي بينيم که آن حضرت اين (فرد) راچگونه مي سازد، فرددرکاروان جامعه به سر مي برد و در مسير تاريخي اين کاروان درحرکت است. در حالي که درکشورما اين کاروان سالاران به تفنگ سالاران مبدل شدند؛زمان ومکان را براي خشونت و افراط‌گرايي مذهبي وفساد اداري مساعد ساختند.  درين صورت بدون شک، روابط اجتماعي فاسدا...

Previous   ||   Next