سرمقاله

!در برگشت مهاجرين شتاب نكنيد

2017-Feb-12  || 

در حالی که اوضاع در افغانستان رو به وخامت نهاده است، در اروپا و به ویژه در آلمان تب اخراج هزاران تن از مهاجران افغانستانی که از روی مجبوریت کشور شان را ترک گفته اند، افزایش یافته است. مدتی است که دولت آلمان این روند را آغاز کرده و شماری از افغان‌ها را نیزبه کشور شان برگشتانده است. در چنین وضعیتی که کشور ما در آتش جنگ می سوزد و گمانه زنی هایی وجود دارد که با گرمتر شدن هوا جنگ ها در کشور شدت می یابد، روند اخراج این مهاجرین بخت برگشته کار انسانی نمی باشد. کشور آلمان در خبر نامه ای که از طریق دویچه ویله به نشر رسیده است آورده که "خانم مرکل و نخست وزیران ۱۶ ایالت آلمان شام پنجشنبه در برلین روی طرح ۱۶ فقره‌ای اخراج پناهجویان رد شده توافق کردند. یکی از مواد این طرح، ایجاد مرکز همآهنگی اخراج در برلین است که نماینده‌گان همه ایالت‌ها در آن شامل اند. در این طرح افزایش مشوق‌های مالی برای بازگشت داوطلبانه پناهجویان نیز در نظر گرفته شده است."آنچه روشن است این می باشد که از میان هزاران تن از افغان‌هایی که همین اکنون در کشور آلمان به سر می برند، شاید کمتر کسی حاضر به برگشت به افغانستان در شرایط کنونی باشد ولی آلمانی ها می خواهند روند برگشت افغان ها به کشور شان تسریع شود. توافقی که در این زمینه روز پنجشنبه صورت گرفته است، نشانگر آن است که این کشور می خواهد هر چه زودتر این آواره گان را به خانه های شان برگرداند و این یک معضل بزرگ ه


!افغانستان ميدان بازي خونين

پس حالت اضطرارچه است؟

!افزايش تلفات غير نظاميان جداً نگران كننده است

!بارنده‌گی‌هایی که غم هم می‌آفرینند



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

نامه ای به جناب رئیس جمهور آقای اشرف غنی: سخنان جنرال جان نیکلسون تشویش آور است

جناب رئیس جمهور!مردم افغانستان طی اضافه تر از شانزده سال حضور قوت های خارجی را در کشور خود تجربه کرده اند اگر از این جنرال جان نیکلسون پرسیده شود زمانیکه اضافه تر از 120 هزار قوت های خارجی  با همه ساز و برگ و  در حدود 40 کشور در افغانستان حضور فعال داشتند آیا تروریزم سرکوب شد،مشکل افغانستان حل گردید؟ که حالا با آوردن پنج یا ده هزار قوت های خارجی شما بتوانید افغانستان را از این بحران فراگیر نجات دهید.

به باور من ازدیاد حضور قوت های خارجی باعث تشدید جنگ گردیده و جنگ افغانستان را طولانی و طولانی‎تر و ویرانی ها را ویرانه تر خواهد ساخت و حضور قوت های خارجی زمینه سرباز گیری را برای مخالفین دولت افغانستان نسبت به گذشته ده چند زیادتر می سازد، به خصوص سیاست های ضد اسلامی دونالد ترامپ و حضور عساکر امریکایی در افغانستان بحران های فراگیری را خلق خواهد کرد.

نمی دانم چرا امریکا و ناتو به جای ازدیاد قو ت های نظامی خارجی  بیشتر در افغانستان، اردو و پولیس و سایر نهادهای امنیتی افغانستان را تجهیز و تقویه نمی کنند؛ اگر می‌خواهند در جنگ افغانستان بازنده نشوند  لازم نیست به خود زحمت دهند و سال های بیشتری را از خانه و کاشانه شان دور باشند؛  فقط در راه حکومتداری خوب، تقویه نیرو های مسلح و فشار بر پاکستان می تواند خیلی از مشکلات را که در حال حاضر همه به آن دچار ایم از سر راه بردارد.

به عقیده من استمرار حضور نظامی راه حل ختم جنگ نیست، بلکه سناریوی تشدید جنگ است؛  امریکا باید مانع مداخلات دیگران درافغانستان شود و باید به پاکستان فشار وارد گردد تا از حمایت و تمویل تروریستان دست بردارد و از سوی دیگر امریکا باید مطابق پیمان امنیتی، به تجهیز و تمویل نیروهای امنیتی افغانستان آنچه که تعهد کرده بدون کم و کاست بپردازد.

جناب رئیس جمهور!  به عقیده من نه تنها کشور های مداخله گر بلکه همه مخالفین دولت افغانستان می خواهند امریکایی‌ها در افغانستان حضور داشته باشند، زیرا ادامه جنگ یعنی ادامه حضور قوت های خارجی در افغانستان است. 
 امریکا اگر واقعاً دوست مردم افغانستان است  اردوی ملی ما را تجهیز و در راه حکومت سازی خوب گام های عملی بردارد. امریکا در افغانستان سیاست کژ دار و مریز را دنبال می کند و اگر امریکا می‌خواهد کمک نماید، راه های دیگری وجود دارد تا مردم افغانستان بهتر بتوانند از خود و از حاکمیت خود دفاع کند، متأسفانه دیده می شود جنرال‌هاي امريكايي همچنان سياست‌هاي غلط خود در عراق را در افغانستان تكرار مي‌كنند.

به رغم افشاي روابط بسياري از فرماندهان و مقامات مسؤول امريكايي با رهبران جنگ طلب عراق جهت كسب ثروت‌هاي نامشروع از اين كشور، اين اقدامات تا به امروز در عراق و افغانستان ادامه يافته است. حتا اگر بخواهيم بعضی از مسؤولان را  از اين معادلات مستثني كنيم، متأسفانه بايد بگوييم كه بسياري از مسؤولان دولت  با رهبران جنگ طلب و تاجران مواد مخدر اين كشور رابطه و همكاري نزديك داشته و از حمايت بسياري از جنرال‌هاي امريكايي برخوردار بوده اند.

متأسفانه پديدة فساد تا اقشار پايين‌تر حكومت نيز رسيده است . شرایط نشان می دهد كه ايالت متحدة امريكا پس از گذشت شانزده سال حضور نظامی تاكنون نتوانسته است هيچ يك از اهداف علني خود در اين جنگ را محقق سازد.

بنابراين بقاي نيروهاي امريكايي در اين كشور با توجه به واقعيت‌هاي موجود تنها منجر به گسترش دامنة شكست امريكا در افغانستان خواهد شد.

جناب رئیس جمهور!  نتیجه اين جنگ با حضور قوت های فراوان خارجی امروز خود را با ادامة فعاليت طالبان در افغانستان نشان داده است. طالبان تا به امروز حتا قدرت‌مند تر از گذشته دراين كشور فعاليت مي كنند و به رغم آن كه نيروهاي امريكايي دايره  رويارويي با گروه طالبان و اعضاي القاعده را تا مرزهاي افغانستان با پاكستان گسترش داده‌اند، اما رهبران اصلي القاعده تا به امروز همچنان زنده‌اند و رهبري اين شبكه را برعهده دارند . واقعيت‌هاي موجود در افغانستان نشان مي‌دهد كه امريكا بايد با اتخاذ يك تصميم عاقلانه و قاطعانه پيش از دست دادن فرصت، عوض نظامیگری رهکار های دیگری را مطرح سازد .

جناب رئیس جمهور! افغان ها فرق میان امریکایی ها  و کشور های دیگر خارجی قایل نیستند، همه را اشغالگر و علیه آن ها دست به اسلحه می زنند، من این کار را در طی دهه ۱۹۸۰ مشاهده کردم که تنفر روز افزون از نیرو های  شوروی موجب شعله ور شدن یک خیزش گردید.  امروز امریکا به نظر  عدة کثیری از افغان ها فقط جای همان شوروی را اخذ نموده است.

این که گفته می شود افغانستان در بحران بالقوه قرار دارد، سخن گزافی نیست؛ چراکه نوع تعارضات امریکا و ناتو (به عنوان بازوی نظامی آن) با کشورهای منطقه، در حوزه مسایل منطقه خاورمیانه و بحران سوریه، حقوق بشر اتهامات به کشور های منطقه تروریسم و افراط گرایی و غیره باعث شده است تا کشورهای منطقه در افغانستان  با چالش هایی نظیر رویارویی با بازیگران رقیب و متخاصم مواجه شوند. حضور قوت های فدراتیف روسیه در مرز های تاجیکستان آماده گی کشور های آسیای میانه علیه داعش یکی پی دیگری چالش زا اند.

قدر مسلم آن که ادامه حضور نظامی کشورهای خارجی در افغانستان همانگونه که در سال های گذشته دارای دستآورد امنیتی منفی بوده، در سال های آینده نیز آثار سوء خود را در آینده امنیتی و اقتصادی افغانستان و پیامدها و تبعات منفی آن بر  کشورهای آسیای مرکزی، چین، روسیه، ایران و پاکستان بر جا خواهد گذاشت.

به باور نویسنده  در واقع امضای  پیمان امنیتی بین امریکا و افغانستان سر آغاز تثبیت جایگاه امریکا در منطقه شده است. حضور پررنگ امریکا در این منطقه نه تنها افغانستان را تحت سلطه خویش قرار داده است، بلکه برای تحت فشار قرار دادن کشورهای همسایه افغانستان، به ویژه ایران در مرحله اول و کشورهای آسیای مرکزی در مرحله دوم و چین و روسیه در مرحله بعد از استراتیژی ایجاد بحران و مدیریت آن بهره خواهد جست.

تروریسم در منطقه به شکل دیگری ادامه خواهد یافت و مبارزه با تروریسم تنها به افغانستان و پاکستان ختم نخواهد شد، بلکه به زودی داعش  آسیای مرکزی و حتا مرزهای شرقی و جنوب شرقی ایران را فرا خواهد گرفت، همچنین اسلامگرایی افراطی چین و روسیه را نا امن خواهد ساخت .

واقعیت آنست که زمان انفعالی عمل کردن کشورهای منطقه در افغانستان به سر رسیده است و نباید منتظر مدیریت تحولات افغانستان توسط امریکا و ناتو  باشند، بلکه بایستی کشورهای منطقه نقش مثبت خود را در استقرار ثبات پایدار در افغانستان، ایفا کنند و لازمه تحقق آن وجود همسویی و همکاری کشورهای منطقه ای با یکدیگر، برگزاری نشست های منطقه ای و ایجاد مناسبات با افغانستان است.

این آرمان زمانی تحقق می یابد که دستان مزدور صفت و اجنت در رده های تصمیم گیری نظام وجود نداشته باشد آنگاه می توان منافع ملی را با اهداف ملی یکجا تعبیر و تفسیر کرد.

جناب رئیس جمهور! امیدوارم بخاطر ازدیاد قوت های خارجی در افغانستان دولتمردان ما عاقلانه فکر کنند و مسؤولانه تصمیم بگیرند ازدیاد قوت ها با در نظرداشت نکات فوق جنگ را تشدید و حاکمیت موجود را به چالش های جدی مواجه می سازد.

به خارجی ها بگوئید ما را در راه تجهیز و تمویل قوت های مسلح خود ما یاری و همکاری کنید دست مداخله گران را از افغانستان کوتاه سازید از این بیش از شما چیزی نمی خواهیم .

 

 

 

 


مقاله های سیاسی

توده جګړه سنګرونه، خو استراتیژیک ارتباطات د خلکو زړونه فتح کوي

2017-Feb-18 ||  تورن جنرال دولت وزیري

جنګ جګړه آسانه کار بللي شو،کله چې وسلې په لاس کې ولرو.د وسلو د کارولو فن مو هم زده کړي وي او دښمن راته معلوم وي، نو بيا د ډير کمال خبره نده چې له دښمن سره د کومو تاکتيکونو پر اساس وجنګيږو. لوي کمال دا دي چې ولس په دې پوه شي چې د افغانستان ملي دفاعي او امنيتي ځواکونه ولي غواړي چې د تروريستانو پر وړاندې له دوي څخه دفاع وکوي او په هيواد کې سوله، پرمختګ او د خلکو سوکالۍ لپاره د افغانستان اسلامي جمهوري دولت څه پروګرامونه لري. بل لوري ته وکولي شو چې د افغانستان د بقا دښمنان خلکو ته ښه وپيژنو او ورته ووايو کوم کسان چې د دولت پر وړاندې جنګيږي، د کوم لورې لخوا او د څه لپاره يې ملاتړ کيږي. د افغانستان په اساسي قانون کې ويل شوي چې ملي واکمني په خلکو پورې اړه لري. وايي هر لورې ته چې د خلکو زړه شو، پر همهغه لوري ټول اغزي به ګلان شي. يوه بله مقوله ده چې وايي «د خلکو زور د خداي زور ...

بازی های تازه را باید آغاز کرد

2017-Feb-15 ||  مهرالدین مشهید

 برای آنکه داستان زنده گی را تازه تجربه کرد، بهتر است تا با کنار گذاشتن بازی های کهنه،بازی های تازه را باید آغاز کرد تا باشد که از معاملۀ باسی و شب ماندۀ دست دوم و سوم رهایی یافت و غذا های جدید سیاسی را نوش جان کرد؛ زیرا هرآنچه ما تا کنون از دست داده ایم و این گونه دستمان شده ایم، گیرماندن در بازی های کهنه است که سبب از دست دادن قاعده های بازی جدید شده است. حال لازم است که برای آموزش قاعده های جدید بازی ها، بازی های کهنه، خسته کن، شب مانده و یک نواخت را کنار نهاد و بازی تازه و رو در روی را آغاز کرد تا باشد که برای همیش از زیر چنگ و دندان کهنه بازیگران بدمعامله گر رهایی پیدا کرد و با این رویکرد،دست کم بر مصداق این شعر "زنده گی بر گردنم بار گرانیبیش نیست"اندکی بتوان این بارگران سنگ زنده گی را از دوش های زخمی مان کنار نهاد و با استفاده از فرصت های جدید برای رفع چالش های ق...

نامه ای به جناب رئیس جمهور آقای اشرف غنی: سخنان جنرال جان نیکلسون تشویش آور است

2017-Feb-15 ||  احمد سعیدی

جناب رئیس جمهور!مردم افغانستان طی اضافه تر از شانزده سال حضور قوت های خارجی را در کشور خود تجربه کرده اند اگر از این جنرال جان نیکلسون پرسیده شود زمانیکه اضافه تر از 120 هزار قوت های خارجی  با همه ساز و برگ و  در حدود 40 کشور در افغانستان حضور فعال داشتند آیا تروریزم سرکوب شد،مشکل افغانستان حل گردید؟ که حالا با آوردن پنج یا ده هزار قوت های خارجی شما بتوانید افغانستان را از این بحران فراگیر نجات دهید. به باور من ازدیاد حضور قوت های خارجی باعث تشدید جنگ گردیده و جنگ افغانستان را طولانی و طولانی‎تر و ویرانی ها را ویرانه تر خواهد ساخت و حضور قوت های خارجی زمینه سرباز گیری را برای مخالفین دولت افغانستان نسبت به گذشته ده چند زیادتر می سازد، به خصوص سیاست های ضد اسلامی دونالد ترامپ و حضور عساکر امریکایی در افغانستان بحران های فراگیری را خلق خواهد کرد. نمی دانم چرا ا...

بارق شفیعی لب از سخن فرو بست!

2017-Feb-13 ||  پرتو نادری

بارق شفیعی با نشر گزینۀ « ستاک» در دهۀ چهل خورشیدی در حلقات فرهنگی کشور نه تنها به حیث یک شاعر نوجوان و مدرن شناخته شد؛ بل‌که او با همین گزینه در ردیف شاعران سیاسی سرای افغانستان نیز جای‌گاهی قابل توجهی یافت. نشر این کتاب در آن روزگار، خود حادثه‌‌یی بود،نه تنها از نظر محتوا؛ بل‌از نظرساختار و تلاش‌های او برای رسیدن به سرزمین‌های گستردۀ شعر آزاد عروصی یا نیمایی نیز. این که در آن روزگار بارق شفیعی و شمار دیگر از شاعران نوجوان در افغانستان در نیمایی سرایی‌هایی خود به چه پیمانه موفق بوده اند، امر دیگری است، اما این نکته روشن است که پس از نشر کتاب « نوی شعرونه» یا « اشعارنو» در 1341، « ستاک» بارق شفیعی در 1342 نخستین گزینۀ شعری مستقلی بود که به نشر رسید. بیشترینه شعرهای آمده در ستاک در عوالم شعر نیمایی سروده شده اند. بدینگونه بارق شفیعی ...

شکست امپراطوری شوروی؛ وارث روسیه تزاری در افغانستان!

2017-Feb-13 ||  محمد علی مهرزاد

فروپاشی تفکر اعتباری وقراردادی اتحاد جماهیر شوروی سابق با پشتیبانی ارتش سرخ باآن همه ساز و برگ نظامی غیر قابل تصور، یاد آور شکست امپراطوران تجاوز گرتاریخ در سرزمین عیاران وجهاد گران راستین وصدیقی که در مکتب آزادی بخش اسلام عزیزپرورده شده بودند؛ در اذهان جهانیان که ارتش سرخ شوروی را شکست ناپذیر می پنداشتند ؛ صفحه جدید و ماندگار از خود به جا گذاشتند و جهانیان را با مبارزه جانانة خود بدهکار ومدیون ساختند؛ آن‌هایی که در برابر این ملت سلحشور دین خودرا ادا نکردند باید بدانند که تاریخ در برابر ناآگاهان وعهد شکن ها سخت کینه توزاست.    در حقیقت می توان ادعا کرد که افغانستان سرزمینی است از یک سلسله رشته هاو وعده های شکسته شده، از پیمان شکنی های انگلیس این استعمارگر کهنه کاربنالیم ، یا از تجاوزخفاش گونة شوروی سابق ویا از فریب کاری های همسایه‌گان چون پاکستان ویا...

جانبازی های مردم افغانستان و شکست قدرت های بزرگ

2017-Feb-13 ||  میرنجیب الله شمس

به شهادت اوراق تاریخ آخرین قطعه قوای نظامی اتحاد شوروی  وقت تحت قیادت دگرجنرال گروموف به تاریخ 15 ماه فبروری سال 1989 میلادی از طریق پل حیرتان خاک افغانستان را ترک کردند. بعد از خروج عساکر شوروی از افغانستان و سقوط حکومت داکتر نجیب الله با تأسف فراوان که: جنگ، خون‌ریزی و برادرکشی در کشور ما خاتمه نیافت، بل رهبران و فرماندهان تنظیم های هفتگانه حنفی تحت حمایه جنرال های پاکستانی و تنظیم های هشتگانه شیعی مورد پشتیبانی آخندهای ایرانی که به شدت درگیر رقابت های تنظیمی، تضادهای قومی، مخالفت های مذهبی، برتری طلبی قدرت نظامی و سخت تشنه قدرت سیاسی در افغانستان جنگ زده بودند، بدبختانه هیچ یکی از آن تنظیم ها نتوانستند تا شالودة یک نظام با ثبات سیاسی و یک رژیم مبتنی بر حاکمیت قانونی، عدالت خداوندی(ج) و مساوات اجتماعی را که طرف قبول اکثریت قاطبه ملت ستم دیده و مورد تأیید جامعه...

برف باری های اخیر بی برنامه گی حکومت را به نمایش گذاشت

2017-Feb-12 ||  سید مصور

در این شکی نیست که برف و باران از جملة نعمت های بزرگ خداوند برای بشریت و به ویژه برای شهروندان کابل است و از همین رو گفته اند که «کابل بی زر باشد و اما بی برف نه» تنها برف و بارنده گی است که زنده گی انسان را در روی کرۀ زمین ضمانت می کند و تنها برف و باران است که از آسمان قطره های حیات بخش را برای انسان ها به ارمغان می آورد ، به طبیعت روح و شکوفایی می بخشد، گل های عشق به انسان را در بوستان سرد و تفتیدۀ حیات به شکوفایی می آورد، رمز و راز عشق، فراتر از دوست داشتن را در نعره های ملکوتی رعد و برق خود با قوت و سربلندی به نمایش می گذارد؛ اما این بار برف با شهپر های سفید و پا های بلورینش با بال افشانی های تمام، رقص رقصان و مست و غلتان، بسان پرنده های مهاجر در آسمان به خون خفتۀ کشور به پرواز درآمد و زمین کشور را آرام آرام با لحاف سفید ابریشمین به آغوش کشیدند؛ اما تأسف بار این که این...

بن بست خواهد شکست؟

2017-Feb-12 ||  احمد سعیدی

اگر خوشبینانه قضاوت کنیم اوضاع سیاسی وامنیتی افغانستان به حالت بن بست رسیده، اما برای مخالفین حالت رشد و بالنده گی وامید به پیروزی را مژده می دهد. از دوسال به این سو وضعیت امنیتی در افغانستان بدتر از قبل دشوار وغیر قابل پیشبینی  شده‌است. اگر دقت نموده باشید  هفته گذشته گزارش تازه دفتر سازمان مللمتحد در افغانستان (یوناما) منتشر شد. در این گزارش تعداد غیرنظامیانی که در سال ۲۰۱۶ در این کشور کشته یا زخمی شده‌اند خیلی  بی‌سابقه بوده است. علاوه از تلفات نیرو های نظامی وافراد ملکی، از رهگذر ساحه حاکمیت هم  دولت تنها بر حدود دو سوم خاک کشور کنترول دارد. تلاش‌های دولت افغانستان برای مذاکره با گروه طالبان هم به جایی نرسیده است و ظاهراً دولت به تنهایی توانایی دگرگون کردن وضعیت کنونی را ندارد. یعنی از هر حیث به بند بست رسیده ایم ، آیا سیاست وتلاش های جدید در ...

Previous   ||   Next