سرمقاله

!برنامه هاي اقتصادي با جديت دنبال شوند

2017-Jan-16  || 

سرانجام مجلس نماینده گان کشوربودجه مالی سال١٣٩٦ را دیروز تصویب کرد. این کار می تواند آغاز روند کار وتلاش دم و دستگاه دولت برای عمران و آبادی کشور با عملی شدن برنامه هایتوسعه يي باشد که هم از سال پار بازمانده است و هم در سالی که در پیش روست،رویدست گرفته می شود. هر چند بودجه دولت در گذشته نیز متوازن نبوده استو امسال نیز قناعت بخش نخواهد بود، ولی مردم آرزو دارند که وزارتخانه ها ودیگر نهاد های دولتی در سالی که در پیش رو دارند، دست به کار شده و روندتازه یی از کار و فعالیت های سازنده را برای توسعه کشور عزیز مان آغازکنند. درسالی که در پیش رو داریم توجه وزارت خانه ها چنان باشد کهبرنامه های مدون مد نظر گرفته شده را باید با جدیت تمام دنبال کنند. شایدادامه جنگ و بد امنی سبب شود که برخی از این برنامه ها در برخی از ولایت هایکشور عملی نگردند ولی بسیاری از ولایت های کشور می توانند زمینه تطبیق اینبرنامه ها را فراهم کنند. از یاد نبریم که توسعه كشوربه خودی خود فراهمنمی گردد و این وزیران محترم اند که زمینه ساز چنین کاری می شوند وسبب میشوند که کشور آبادان گردد و فرصت های شغلی برای شهروندان کشور فراهم گردد. تغييرزیر ساخت های اقتصادی در کشور در تمام بخش ها بیگمان می توانند راه ها يتوسعه را درکشور هموار سازند. ما تا وقتی دست به اینکار نزنیم، قدمی هم نمیتوانیم در راه نوسازی و شکوفایی کشور  بگذاریم و برآورده شدن این مأمولنیاز به درنگ، برنامه و حرک


!فرمان ماتم ملی پسندیده است، اما بسنده نیست

!بدبختي بيكاري ،جوانان را رنج مي دهد

!مجاهد تروریست مجازات شود

!مردم از سربازان بي قانون حمايت نمي كنند



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

وضعیت فعلی ورزش و مسؤولیت حکومت وحدت ملی

با آن که ورزشکاران، بیش از یک، نیم دهه قهرمانی، خلاقیت ها و ابتکارات زیادی را  با امکانات اندک در عرصه ورزش از خود به نمایش گذاشتند،اما نظام سیاسی کشور و دولتمردان به این قشر سرنوشت ساز و سازنده کار در خور توجهی انجام نداده اند.

و حال هم حکومت وحدت ملی که مانند موتری در گل مانده، فقط گل و لایش بر سر و صورت ورزشکارمی ریزد؛ قدرت را در دست گرفته و فقط به فکر بیرون کردن همدیگر از باز سیاسی می باشند و فشارهای این زور آزمایی سیاسی را در رده های پائین ورزشکاران افغانستان تحمل می کنند . با وجود این که بیشتر عمر حکومت وحدت ملی گذشته است بازهم هیچ گونه برنامه مدونی برای رفع مشکلات صنفی ورزشکاران وجود ندارد. البته از دولتی که فساد در آن داد می زند، توقع آن نمی رود که بتواند برنامۀ مدونی در مورد مشکلات صنفی ورزشکاران روی دست بگیرید. لذا بی توجهی حکومت و نظام سیاسی ورزشکاران را نسبت به آیندة شان مأیوس ساخته است.

نظام سیاسی در برابر این همه حوادث و رویداد ها در ارتباط به ورزشکاران چنان بی تفاوت است  که گویی آبی از آب تکان نخورده است. رفتار و عملکرد دولت و نظام سیاسی از دوحالت خالی نیست،یا این که نسبت به ورزشکاران احساسی ندارند و یا هم در مدیریت شان در این مورد ناکام مانده اند. در هردو حالت همه مسؤولان و دولتمردان هم در برابر خدا و هم در برابر تاریخ و مردم سخت جوابگو اند و به هیچ وجه از نا کارایی شان نمی توانند توجیه منطقی داشته باشند.

چرا با وجود این که بیست فیصد نفوس افغانستان ورزشکار می باشند؛ بازهم هیچ گونه توجهی از طرف حکومت افغانستان نسبت به ورزشکاران وجود ندارد و با تشکیل دو کمیته ملی المپیک و چندین فدراسیون موازی ورزش افغانستان در بحران مدیریتی قرار دارد .چرا در رفع مشکلات،کار بیشتری در این زمینه صورت نمی گیرد؟ زیرا ریشة این مشکل را می توان در عملکرد رؤسای فدراسیون ها و همچنین رهبران حکومت وحدت ملی دید.

فدراسیون های ورزشی(رؤسا ی فدراسیون ها، به نماینده گی از قشر ورزشکار) با آگاهی که از جریان های قومی، مذهبی و ایدئولوژیک به دست آورده اند تنها به عنوان منبع سوخت برای بازیگران سیاسی به شمار می روند. بازیگرانی که در نهایت مافیای اقتصادی را در رأس حکومت افغانستان شکل داده اند و عملکردشان فقط منتج به نفع اقتصادی گروه خودشان می شود.

ورزشکاران فدراسیون های ورزشی( رؤسایفدراسیون ها، به نماینده گی از قشر ورزشکاران) برای وارد شدن به فرایند قدرت نیاز دارند که از فلتر های قومی ، مذهبی یا ایدئولوژیک بگذرند و با این شرایط وقتی به قدرت می رسند؛ به دلیل وضعیت شان دیگر نمی توانند از منافع صنفی خود علیه این مافیای قدرت دفاع کنند. چرا که به ساده گی از سیستم خارج شده و به سطح پائین سقوط می کنند.

اما با وجود این که چندین بار از جریان های موجود قومی و مذهبی که کارکرد سیاسی دارند؛ ضربه خورده اند و حتی یکی از خواسته های صنفی آنها برآورده نشده است؛ چرا بازهم به چنین جریانی می پیوندند. دلیل این موضوع، وضعیت اقتصادی است که در تلاش کسب موقعیت و پول بیشتر می باشند و به همین لحاظ از هیچ گونه رفتاری رو گردان نیستند تا به هدف خود که همانا ثروت و قدرت است برسند و بعد از بدست آوردن حتی ذره ای هم حاضر نیستند از منافع شخصی خود به نفع منافع صنفی شان قربانی دهند.

اما در حکومت افغانستان مافیای ورزش بسیار قوی وجود دارد و برای اعضای این مافیا مهم این است که از طریق دولت منافع اقتصادی آنها تأمین شود. گرچه در ظاهر امر برای به دست آوردن قدرت رقابت های سالم و ناسالمی وجود دارد، اما در دراز مدت ثابت شده که تعداد محدودی از بازیگران همیشه در قدرت سهم داشته اندحالا چه در رأس قدرت بوده اند یا در رده های پائین تر. این مسأله باعث آن شده است که این مافیا در ظاهر تلاش کنند که از کانال های دموکراتیک وارد عرصه شوند.

حال با این شرایط، ورزشکاران و رهبران حکومت وحدت ملی چه می توانند؛ انجام دهند؟

 اول این که عملکرد ورزشکاران برای به دست آوردن منافع صنفی شان یک امر حتمی است؛ حتی اگر چندین بار هم در این زمینه قربانی شوند ولی حداقل تجربة اجتماعی و نوعی آگاهی بهتری از وضعیت خود به دست خواهند آورد.

 و دوم باید در مقابل هر نوع گفتمانی که در تلاش قربانی کردن منافع صنفی ورزشکاران است؛ آگاهانه ایستاد و در برابر  آن مبارزه کنند.

عملکرد رهبران حکومت وحدت ملی نیز  در رفع تبعیض بین ورزشکاران وبازنگری در رهبري فعلي ورزش و طرح یکجاشدن دو کمیتة ملی المپیک موازی و ریاست عمومی تربیت بدنی وسپورت ، مثل گذشته اقدام نمایند.

رهبران حکومت وحدت ملی بیش از این نباید با این قشر بازی های کودکانه انجام بدهد.

یقیناً بازی این چنینی در برابر ورزشکاران نه به نفع رهبران سیاسی است و نه هم به نفع مردم افغانستان، از اینرو با تمام ادب و جوانمردی پیام ما به شما دولتمردان این است که با فرا رسیدن فصل زمستان لباس های گرم را به تن کرده و از خواب زمستانی بیدار شوید؛ زیراصحت وسلامتی جسم (تندرستی) و پرورش روح وروان افراد جامعه بستگی به  فراهم کردن زمینه های مفید به این قشر دارد.


مقاله های سیاسی

لنگ لنگان گام برداشتن امریکا ، دشواری های کابل را بیشتر می سازد

2017-Jan-21 ||  مهرالدین مشید

بدون تردید افغانستان از چهاردهه به اینسو درگیر جنگ ویرانگری است که با وجود خساره های هنگفت معنوی و مادی و نابودی زیر ساخت های اقتصادی و فرهنگی آن پس از سقوط رژیم نجیب و از پی آن، ادامه درگیری های گروهی که منجر به شهادت شصت هزار شهروندان کابلی شد؛ هنوز هم از سر تا پای آن خون و آتش فواره می کند.  این در حالی است که پس از شکست ارتش سرخ که 37سال از آن می‌گذرد، حالا هم ده هزار سرباز امریکایی در افغانستان موجود اند و این کشور هنوز هم نه تنها درگیر یک جنگ ویرانگر است؛ بلکه با به وجود آمدن گروه داعش جنگ در افغانستان پیچیده و صف آرایی های جهانی در پیوند به افغانستان دچار دگرگونی های جدی نیز شده است. چنان‎که معادله های جدید در سطح منطقه و جهان در پیوند به افغانستان در حال شکل گیری هستند و دورنمای این معادله ها افغانستان را تنها و در معرض هجوم نشان می‎دهد که لنگ لنگان گام برد...

چشم انداز اقتصاد تركيه

2017-Jan-17 ||  فرزاد رمضاني بونش پژوهشگ

گذشته اقتصاد ترکیه  اقتصاد ترکیه در دهه پایانی قرن بیستم وضعیت مبهم و بسیار شکننده ای داشت و دولت های شکننده و ناپایدار وضعیت اقتصادی را بسیار نابسامان تر کردند، اما حضور حزب عدالت و توسعه در قدرت موجب توجه جدی به مسأله اقتصاد شد و ترکیه تا سال 2012 رشد اقتصادی بسیار خوبی داشت به گونه یی که برخی ترکیه را نه به عنوان کشور در حال توسعه به عنوان کشور تازه صنعتی شده تلقی کردند. در این میان موقعیت ژئواستراتیژیک ترکیه، فرصت ها و ظرفیت های زیادی برای رشد و توسعه اقتصادی،  دسترسی به بازارهای بزرگ در منطقه و اصلاحات بنیادین در عرصه های گوناگون اقتصاد ترکیه را با رشد اقتصادی و افزایش صادرات و درآمد سرانه دگرگون و شمار گردشگران خارجی و سرمایه گذاری خارجی را بسیار بالا برد. در این بین عوامل گوناگونی در تحقق رشد اقتصادی و تغییر راه اقتصاد ترکیه نقش داشت. چنانچه ثبات مدیریت...

ایدئولوژی صهیونیزم اسرائیل؛ فروپاشی کامل انسانیت!؟

2017-Jan-17 ||  محمد علی مهرزاد

فاشیست های قرن بیست ویک اسرائیل آخرین میخ را برتابوت آزادی، حقوق بشروازهمه مهمتربرفیصله سازمان ملل متحد مبنی برمنع شهرک سازی درسرزمین های فلسطین کوبید وهمه افکارجهانیان را به مسخره گرفت. اگرچه حامیان اسرائیل به تاریخ پانزده ماه می سال ۱۹۴۸میلادی روزنکبت برای مردم فلسطین رابا انتقال یهودان از سراسر کشورهای اروپا وجا به جایی آنها به اطراف اولین قبلة مسلمانان یعنی بیت ا لمقدس مهر تأیید گذاشتند. اسرائیل فیصله های سازمان ملل متحدرا نه تنها امروز، بلکه درگذشته گستا خانه وبا غرور وبرتریت تبارگرایی یهودیت نیز بی ارزش تلقی نموده است. البته این دهن کجی اسرائیل درمقابل فیصله های ملل متحد نه اولین ونه هم آخرین هشداریست برا ی جامعه جهانی ؛ که اگرجلو این خشونت گستاخانه را نگیرند، شاید این گلیم ماتم مردم مظلوم فلسطین روزی درخانه‌های هرفرد از کشورهایی که در ظاهر ادعای آزا...

تا چه وقت قربانی بدهیم؟

2017-Jan-17 ||  عبدالحمید مبارز

69 سال می شود که انگلیس، پاکستان را در قسمتی از پیکر هند و حصه‌یی از خاک افغانستان تشکیل نمود و در همین مدت امریکا یک اول قدرت نظامی و اقتصادی جهان، آن را تحت پوشش نظامی، اقتصادی و امنیتی خود محافظت کرد. برای حل اختلاف سیاسی با افغانستان، پاکستان راه مذاکره را قبول نکرد و امریکا و شوروی سابق راه نظامی را مانع شدند و افغانستان حرکتی کرده نتوانست و امروز از این رهگذر مورد انتقاد سیاستمداران و جوانان قرار گرفته که رژیم های سیاسی سابق چرا برای اعاده حقوق افغانستان کاری نکرده‌اند؟ پاکستان که تحت حمایت امریکا، انگلستان به یک قدرت ذروی تبدیل شده دیگر برای رسیدن به مقاصد سیاسی نامشروع خود تروریزم را وسیله گرفته ، در برابر هند و افغانستان استعمال می نماید؛ هر روز در نقاط مختلف افغانستان انفجار و انتحار صورت می گیرد و در چهارده ولایت افغانستان تروریست های طالب جنگ ر...

د افغانستان خلـک دسـولـى تـږي دي

2017-Jan-16 ||  عبدالرازق وطنپال فروتن

 په دى ټول پوهيږوچې زموږ په هيواد کې دسرتاسري سولى منځ ته راتلل زموږ دټولو افغانانو لوى او سپيڅلي آرمان دي اوپهدي هم پوهيږوچې زموږ سياستوالان اوسياست پوهان سوله په هيواد کې استراتيژيکموخه بولى ترڅوددغه استراتيژي موخي په ړناکې زموږ په ګران هيواد افغانستان کې امنيت،ثبات اوسراسرى پرمختګ منځ ته راشي ګرانوهيوادوالو! ۳۸کاله کيږى چې زموږ په هيواد کې جګره روانه دهاو په دى جګروکې بهرنيوهيوادونوپه ځانګري توګه زموږ ګاونډيان خورا لاس لري او خپل ملى ګتيدافغانستان په جګړوکې لټوى چي دغه جګره زموږدهيواد،ملى شتمني، اقتصادى او عامه تأسيسات يې ويجاړاو زموږ دهيواد ډېر خلک  يي بهرنيوهيوادونوته اړ کړ ترڅوکډوال شي اوپه دى توګه سوله زموږ په هيواد کي يوداسى پديدي ته بدله شويي  چې ټول افغانان دهغه دراتلو لپاره انتظارباسي ، خو له بده مرغه چېسوله نه راځي اوداچې ولې سوله نه...

صلح؛ رویای دست نیافتنی و اما یگانه بدیل برای محو جنگ و تأمین وحدت ملی

2017-Jan-16 ||  مهر الدین مشید

در این شکی نیست که صلح نیاز اصلی و حیانی یک کشور است و از همین رو است که در قرآن، صلح خیر کثیر خوانده شده است. هرچند صلح برای هر کشوری ضروری است؛ اما صلح و ثبات برای کشور جنگ زده یی چون افغانستان که از چهاردهه به این سو در یک جنگ ویرانگر و خانمانسوز مشتعل است، بیش از هر کشوری اهمیت دارد. بدبختی ها و سیاه روزگاری های این جنگ را هر شهروند کشوربا گوشت و پوست خود لمس کرده است و زخم های ناسور آن هنوز هم بر پشت و پهلوی آنان سنگینی دارد.در این تردیدی وجود ندارد که جنگ افغانستان خیلی پیچیده و هر روز دشوار تر شده و ابعاد آن گسترده تر می شود که دخالت کشور های گوناگون و مداخلۀ آشکار پاکستان در این جنگ بر پیچیده گی آن افزوده است. این مداخله ها با ایجاد سناریو های جدید تحت عنوان ظهور داعش بر این پیچیده گی ها افزوده و نزدیک است که جنگ سرد دهه های گذشته به جنگ گرم قدرت های کلان فراتر از افغا...

قانون اساسی مقصر است یا تخطی کننده گان آن؟

2017-Jan-15 ||  عبدالحمید مبارز

در این روزها از هر طرف صدا برای تعدیل قانون اساسی بلند است، مخصوصاً از همان کسانی که خود و دارو دسته‌شان در تسوید، ترتیب و تصویب قانون اساسی در لویه جرگه اشتراک و شریک بودند. بعضی ها که به وزارت نرسیده اند از هر طرفی که شده حکومت را انتقاد کرده به تعدیل قانون اساسی تأکید می دارند و حکومت را نسبت تعلل آن ملامت می سازند، مختصر این که، هر یک تعدیل قانون را که اولتر از همه جان‌کری وزیر خارجه امریکا در توافقنامه سیاسی ذکر کرده می خواهند. بسیاری فکر می کنند که اگر قانون اساسی تعدیل شود و پست صدارت تأسیس گردد دیگر تمام مشکلات حل می گردد و داکتر عبدالله به حیث صدراعظم قدرت را به دست می گیرد و می تواند که آزادتر عمل نماید. تعدیل قانون اساسی در بسیاری کشورها صورت گرفته  و در کشورما هم مانعی ندارد، راه تعدیل قانون اساسی در خود قانون اساسی روشن گردیده است، لویه جرگه می ت...

دکترین نظامی سردمداران قصر سفید امریکا در قبال کشورهای مستضعف دنیا

2017-Jan-15 ||  میر نجیب الله شمس

اوراق تاریخ معاصر جهان گویای این واقعیت و گواه این حقیقت انکار ناپذیر است در هر مملکت دنیا که پاهای منحوس نظامیان لجام گسیخته امریکای جهانخوار برسد، بدون شک و تردید مردم آن مملکت جز اسارت، حقارت، ذلت، دهشت و اهانت هرگز روی سعادت، حریت، مسرت، موفقیت و مدنیت را نخواهد دید. نمونه های زنده و انموذج برجسته آن، کشورهای بخت برگشته افغانستان، عراق، لیبیا و... می باشد. از یک و نیم دهه به این طرف مملکت عقب مانده، ملت گرسنه و دولت بی کفایت درمانده افغانستان به مثابة یک کشور کاملاً پروتکتورات، وابسته و به منزله یک اقمار به دور مدار و محور کشور امریکای جهانخوار در چرخش می باشد. از 15 سال به این طرف سردمداران قصر سفید، سیاستمداران کهنه کار وزارت خارجه، نظامیان عنان گسیخته و از کوره برآمده کاخ پنتاگون و تئوری‌سنان و پژوهشگران آب دیده کانگرس امریکا همه‌گی آن‌ها افغانستا...

Previous   ||   Next