سرمقاله

پاكستان بايد تعهد كند كه دیگر هراس افگنان راحمايت نمی كند

2017-Feb-14  || 

 قرار است امروز نشست چند جانبه پیرامون معضل افغانستان در شهر مسکو، پایتخت کشور روسیه دایر گردد. در این نشست کشور های روسیه، چین، پاکستان، ایران، هند و افغانستان حضور خواهند داشت و در باره آوردن صلح در کشور ما صحبت خواهند کرد. معضل افغانستان یکی از مشکلاتی است که اکنون گریبانگیر کشور های منطقه می باشد و حل آن به همة این کشور های منطقوی ارتباط می گیرد. در این کنفرانس نماینده یی از کشور امریکا حضور ندارد که در حال حاضر نیرو هایش در افغانستان هم سرگرم آموزش نیرو های دفاعی وامنیتی افغانستان است و هم به نحوی در کنار این نیروها قرار دارد و با طالبان و داعشیان در گیر است. این اولین بار است که کشورهای منطقه در باره حل مشکل افغانستان با هم گفتگو می کنند و ما توقع داریم که این آغاز یک روندی باشد تا برقراری صلح در افغانستان و پایان دادن به جنگ چهل ساله در کشور ما، ادامه یابد. ما باور داریم که این گفتگو ها چون پیرامون معضل افغانستان تدویر می یابد باید، در برگیرنده مصالح علیای کشور ما باشد و در آن هیچگونه نفوذی از سوی این کشور ها بالای افغانستان اعمال نگردد. نماینده افغانستان باید در این کنفرانس به گونة فعال از کشور ما نماینده گی کند و در آن مشکلات جاری را با طرف های شامل در این کنفرانس در میان بگذارد. روشن است که صلح زمانی در افغانستان تأمین می گردد که مراکز تروریست ها و اماکن آموزشی آنان در آن سوی سرحد بسته شود و سران طالبان که د


!عزت جهاد را لكه دار كردند

!در برگشت مهاجرين شتاب نكنيد

!افغانستان ميدان بازي خونين

پس حالت اضطرارچه است؟



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

وضعیت فعلی ورزش و مسؤولیت حکومت وحدت ملی

با آن که ورزشکاران، بیش از یک، نیم دهه قهرمانی، خلاقیت ها و ابتکارات زیادی را  با امکانات اندک در عرصه ورزش از خود به نمایش گذاشتند،اما نظام سیاسی کشور و دولتمردان به این قشر سرنوشت ساز و سازنده کار در خور توجهی انجام نداده اند.

و حال هم حکومت وحدت ملی که مانند موتری در گل مانده، فقط گل و لایش بر سر و صورت ورزشکارمی ریزد؛ قدرت را در دست گرفته و فقط به فکر بیرون کردن همدیگر از باز سیاسی می باشند و فشارهای این زور آزمایی سیاسی را در رده های پائین ورزشکاران افغانستان تحمل می کنند . با وجود این که بیشتر عمر حکومت وحدت ملی گذشته است بازهم هیچ گونه برنامه مدونی برای رفع مشکلات صنفی ورزشکاران وجود ندارد. البته از دولتی که فساد در آن داد می زند، توقع آن نمی رود که بتواند برنامۀ مدونی در مورد مشکلات صنفی ورزشکاران روی دست بگیرید. لذا بی توجهی حکومت و نظام سیاسی ورزشکاران را نسبت به آیندة شان مأیوس ساخته است.

نظام سیاسی در برابر این همه حوادث و رویداد ها در ارتباط به ورزشکاران چنان بی تفاوت است  که گویی آبی از آب تکان نخورده است. رفتار و عملکرد دولت و نظام سیاسی از دوحالت خالی نیست،یا این که نسبت به ورزشکاران احساسی ندارند و یا هم در مدیریت شان در این مورد ناکام مانده اند. در هردو حالت همه مسؤولان و دولتمردان هم در برابر خدا و هم در برابر تاریخ و مردم سخت جوابگو اند و به هیچ وجه از نا کارایی شان نمی توانند توجیه منطقی داشته باشند.

چرا با وجود این که بیست فیصد نفوس افغانستان ورزشکار می باشند؛ بازهم هیچ گونه توجهی از طرف حکومت افغانستان نسبت به ورزشکاران وجود ندارد و با تشکیل دو کمیته ملی المپیک و چندین فدراسیون موازی ورزش افغانستان در بحران مدیریتی قرار دارد .چرا در رفع مشکلات،کار بیشتری در این زمینه صورت نمی گیرد؟ زیرا ریشة این مشکل را می توان در عملکرد رؤسای فدراسیون ها و همچنین رهبران حکومت وحدت ملی دید.

فدراسیون های ورزشی(رؤسا ی فدراسیون ها، به نماینده گی از قشر ورزشکار) با آگاهی که از جریان های قومی، مذهبی و ایدئولوژیک به دست آورده اند تنها به عنوان منبع سوخت برای بازیگران سیاسی به شمار می روند. بازیگرانی که در نهایت مافیای اقتصادی را در رأس حکومت افغانستان شکل داده اند و عملکردشان فقط منتج به نفع اقتصادی گروه خودشان می شود.

ورزشکاران فدراسیون های ورزشی( رؤسایفدراسیون ها، به نماینده گی از قشر ورزشکاران) برای وارد شدن به فرایند قدرت نیاز دارند که از فلتر های قومی ، مذهبی یا ایدئولوژیک بگذرند و با این شرایط وقتی به قدرت می رسند؛ به دلیل وضعیت شان دیگر نمی توانند از منافع صنفی خود علیه این مافیای قدرت دفاع کنند. چرا که به ساده گی از سیستم خارج شده و به سطح پائین سقوط می کنند.

اما با وجود این که چندین بار از جریان های موجود قومی و مذهبی که کارکرد سیاسی دارند؛ ضربه خورده اند و حتی یکی از خواسته های صنفی آنها برآورده نشده است؛ چرا بازهم به چنین جریانی می پیوندند. دلیل این موضوع، وضعیت اقتصادی است که در تلاش کسب موقعیت و پول بیشتر می باشند و به همین لحاظ از هیچ گونه رفتاری رو گردان نیستند تا به هدف خود که همانا ثروت و قدرت است برسند و بعد از بدست آوردن حتی ذره ای هم حاضر نیستند از منافع شخصی خود به نفع منافع صنفی شان قربانی دهند.

اما در حکومت افغانستان مافیای ورزش بسیار قوی وجود دارد و برای اعضای این مافیا مهم این است که از طریق دولت منافع اقتصادی آنها تأمین شود. گرچه در ظاهر امر برای به دست آوردن قدرت رقابت های سالم و ناسالمی وجود دارد، اما در دراز مدت ثابت شده که تعداد محدودی از بازیگران همیشه در قدرت سهم داشته اندحالا چه در رأس قدرت بوده اند یا در رده های پائین تر. این مسأله باعث آن شده است که این مافیا در ظاهر تلاش کنند که از کانال های دموکراتیک وارد عرصه شوند.

حال با این شرایط، ورزشکاران و رهبران حکومت وحدت ملی چه می توانند؛ انجام دهند؟

 اول این که عملکرد ورزشکاران برای به دست آوردن منافع صنفی شان یک امر حتمی است؛ حتی اگر چندین بار هم در این زمینه قربانی شوند ولی حداقل تجربة اجتماعی و نوعی آگاهی بهتری از وضعیت خود به دست خواهند آورد.

 و دوم باید در مقابل هر نوع گفتمانی که در تلاش قربانی کردن منافع صنفی ورزشکاران است؛ آگاهانه ایستاد و در برابر  آن مبارزه کنند.

عملکرد رهبران حکومت وحدت ملی نیز  در رفع تبعیض بین ورزشکاران وبازنگری در رهبري فعلي ورزش و طرح یکجاشدن دو کمیتة ملی المپیک موازی و ریاست عمومی تربیت بدنی وسپورت ، مثل گذشته اقدام نمایند.

رهبران حکومت وحدت ملی بیش از این نباید با این قشر بازی های کودکانه انجام بدهد.

یقیناً بازی این چنینی در برابر ورزشکاران نه به نفع رهبران سیاسی است و نه هم به نفع مردم افغانستان، از اینرو با تمام ادب و جوانمردی پیام ما به شما دولتمردان این است که با فرا رسیدن فصل زمستان لباس های گرم را به تن کرده و از خواب زمستانی بیدار شوید؛ زیراصحت وسلامتی جسم (تندرستی) و پرورش روح وروان افراد جامعه بستگی به  فراهم کردن زمینه های مفید به این قشر دارد.


مقاله های سیاسی

تلاش نافرجام حکومت ترکیه برای غصب مکاتب افغان-ترک

2017-Feb-18 ||  کاوه ستیز

حکومت ترکیه در برخی کشورها هیأتی را به منظور مسدود کردن مدارس آموزشیِ متعلق به حرکت خدمت ویا به دست گرفتن مدیریت این مدارس فرستاده است. اِعمال فشار و وعده‌های چرب و دروغین، ابزاری اند که این هیأت برای بدست گرفتن مدیریت این مکاتب بکار می‌گیرند. چندی پیش هیأتی از وزارت معارف ترکیه به منظور تسلیم‌گیری مدیریتِ مؤسسۀ تعلیمی مکاتب افغان-ترک عازم کابل شدند. اقدامِ غیرمنطقیِ که هیچگونه توجیه حقوقی ندارد. مؤسسۀ افغان- ترک یک نهادِ غیردولتیِ افغانی است که اکثریت هیأت اداری و کارمندان آن را افغان‌ها تشکیل می‌دهند. قانون اساسی افغانستان به صراحت بیان داشته است که ملکیت‌های مؤسسات غیردولتی از هر گونه تعرض مصون است. بنابرآن هیچ دولت خارجیِ ویا نهادهای سیاسی حق مداخله در امور همچو نهادها را ندارد. آیا حکومت ترکیه ظرفیت پیشبرد این مکاتب را دارد؟ بنابر آمار منت...

افغانستان و سوالات بی پاسخ

2017-Feb-18 ||  احمد سعیدی

با گذشت اضافه تر از سه دهه مردم افغانستان با آتش و دود و خون خیزان و غلتان دست و پنجه نرم می کنند، اما تا کنون با طرح ها، برداشت ها و باورهایی که ارائه شده روزنه امیدی پیدا نشده که با این بحران فراگیر و این فاجعه جبران ناپذیر مرهمی شود و راه حل بدست آید، هر کس نظر و دیدگاه خود را با در نظرداشت منافع و برداشت های که  خود دارد ارائه می نماید، اما  عوامل فاجعه وبحران را که از سال های زیادی بر این سرزمین ویرانه ما سایه افگنده است شناسایی همه جانبه نتوانسته اند؛ اما با دریغ فراوان که هنوزهم نتوانسته‌ایم ریشه های اصلی این بحران تراژدیک را که در تاریخ و سنت های مردم ما عجین شده و در رگ‎های فرهنگ تاریخی مردم ما جاری است طوری که لازم است دریابیم و شناسایی کنیم. در تصویر چنین تحلیل ها ی وارونه و نگاه های نا عادلانه و نا سنجیده برخی از متفکران و تاریخ نویسان جامعه وکشورما...

جابه‎جایی صدها تروریست با خانواده های شان در سرپل

2017-Feb-18 ||  ناجیه امید

رئیس شورای ولایتی سرپل از احتمال سقوط این ولایت در بهار آینده هشدار می‌دهد! حضور تروریستان خارجی با خانواده‌های شان در شمال افغانستان برای مردم ما مایه نگرانی بوده و نهادهای امنیتی باید هر چه زودتر به این گونه نگرانی ها نقطة پایان گذارند. جنرال بابه جان فرمانده زون 707 پولیس در شمال کشور می گوید که اضافه از ششصد خانواده از افراد مسلح خارجی در شمال افغانستان جابه جا شده اند. وی از برخی ولسوالی های ولایت های فاریاب و سرپل چون کوهستانات، بلچراغ، گرزیوان، غورماچ، دولت آباد و صیاد نام برد که افراد مسلح خارجی در آن ها با خانواده های شان نه تنها زنده گی می کنند بل با نیروهای امنیتی در جنگ مستقیم قرار دارند. در حالی که جنرال بابه جان از حضور اضافه از 600 خانواده افراد مسلح خارجی در ولایت های شمال سخن می گوید، برخی از منابع گفته اند که پسر جمعه نمنگانی رهبر حزب تحر...

جابه‎جایی صدها تروریست با خانواده های شان در سرپل

2017-Feb-18 ||  ناجیه امید

رئیس شورای ولایتی سرپل از احتمال سقوط این ولایت در بهار آینده هشدار می‌دهد! حضور تروریستان خارجی با خانواده‌های شان در شمال افغانستان برای مردم ما مایه نگرانی بوده و نهادهای امنیتی باید هر چه زودتر به این گونه نگرانی ها نقطة پایان گذارند. جنرال بابه جان فرمانده زون 707 پولیس در شمال کشور می گوید که اضافه از ششصد خانواده از افراد مسلح خارجی در شمال افغانستان جابه جا شده اند. وی از برخی ولسوالی های ولایت های فاریاب و سرپل چون کوهستانات، بلچراغ، گرزیوان، غورماچ، دولت آباد و صیاد نام برد که افراد مسلح خارجی در آن ها با خانواده های شان نه تنها زنده گی می کنند بل با نیروهای امنیتی در جنگ مستقیم قرار دارند. در حالی که جنرال بابه جان از حضور اضافه از 600 خانواده افراد مسلح خارجی در ولایت های شمال سخن می گوید، برخی از منابع گفته اند که پسر جمعه نمنگانی رهبر حزب تحر...

توده جګړه سنګرونه، خو استراتیژیک ارتباطات د خلکو زړونه فتح کوي

2017-Feb-18 ||  تورن جنرال دولت وزیري

جنګ جګړه آسانه کار بللي شو،کله چې وسلې په لاس کې ولرو.د وسلو د کارولو فن مو هم زده کړي وي او دښمن راته معلوم وي، نو بيا د ډير کمال خبره نده چې له دښمن سره د کومو تاکتيکونو پر اساس وجنګيږو. لوي کمال دا دي چې ولس په دې پوه شي چې د افغانستان ملي دفاعي او امنيتي ځواکونه ولي غواړي چې د تروريستانو پر وړاندې له دوي څخه دفاع وکوي او په هيواد کې سوله، پرمختګ او د خلکو سوکالۍ لپاره د افغانستان اسلامي جمهوري دولت څه پروګرامونه لري. بل لوري ته وکولي شو چې د افغانستان د بقا دښمنان خلکو ته ښه وپيژنو او ورته ووايو کوم کسان چې د دولت پر وړاندې جنګيږي، د کوم لورې لخوا او د څه لپاره يې ملاتړ کيږي. د افغانستان په اساسي قانون کې ويل شوي چې ملي واکمني په خلکو پورې اړه لري. وايي هر لورې ته چې د خلکو زړه شو، پر همهغه لوري ټول اغزي به ګلان شي. يوه بله مقوله ده چې وايي «د خلکو زور د خداي زور ...

بازی های تازه را باید آغاز کرد

2017-Feb-15 ||  مهرالدین مشهید

 برای آنکه داستان زنده گی را تازه تجربه کرد، بهتر است تا با کنار گذاشتن بازی های کهنه،بازی های تازه را باید آغاز کرد تا باشد که از معاملۀ باسی و شب ماندۀ دست دوم و سوم رهایی یافت و غذا های جدید سیاسی را نوش جان کرد؛ زیرا هرآنچه ما تا کنون از دست داده ایم و این گونه دستمان شده ایم، گیرماندن در بازی های کهنه است که سبب از دست دادن قاعده های بازی جدید شده است. حال لازم است که برای آموزش قاعده های جدید بازی ها، بازی های کهنه، خسته کن، شب مانده و یک نواخت را کنار نهاد و بازی تازه و رو در روی را آغاز کرد تا باشد که برای همیش از زیر چنگ و دندان کهنه بازیگران بدمعامله گر رهایی پیدا کرد و با این رویکرد،دست کم بر مصداق این شعر "زنده گی بر گردنم بار گرانیبیش نیست"اندکی بتوان این بارگران سنگ زنده گی را از دوش های زخمی مان کنار نهاد و با استفاده از فرصت های جدید برای رفع چالش های ق...

نامه ای به جناب رئیس جمهور آقای اشرف غنی: سخنان جنرال جان نیکلسون تشویش آور است

2017-Feb-15 ||  احمد سعیدی

جناب رئیس جمهور!مردم افغانستان طی اضافه تر از شانزده سال حضور قوت های خارجی را در کشور خود تجربه کرده اند اگر از این جنرال جان نیکلسون پرسیده شود زمانیکه اضافه تر از 120 هزار قوت های خارجی  با همه ساز و برگ و  در حدود 40 کشور در افغانستان حضور فعال داشتند آیا تروریزم سرکوب شد،مشکل افغانستان حل گردید؟ که حالا با آوردن پنج یا ده هزار قوت های خارجی شما بتوانید افغانستان را از این بحران فراگیر نجات دهید. به باور من ازدیاد حضور قوت های خارجی باعث تشدید جنگ گردیده و جنگ افغانستان را طولانی و طولانی‎تر و ویرانی ها را ویرانه تر خواهد ساخت و حضور قوت های خارجی زمینه سرباز گیری را برای مخالفین دولت افغانستان نسبت به گذشته ده چند زیادتر می سازد، به خصوص سیاست های ضد اسلامی دونالد ترامپ و حضور عساکر امریکایی در افغانستان بحران های فراگیری را خلق خواهد کرد. نمی دانم چرا ا...

بارق شفیعی لب از سخن فرو بست!

2017-Feb-13 ||  پرتو نادری

بارق شفیعی با نشر گزینۀ « ستاک» در دهۀ چهل خورشیدی در حلقات فرهنگی کشور نه تنها به حیث یک شاعر نوجوان و مدرن شناخته شد؛ بل‌که او با همین گزینه در ردیف شاعران سیاسی سرای افغانستان نیز جای‌گاهی قابل توجهی یافت. نشر این کتاب در آن روزگار، خود حادثه‌‌یی بود،نه تنها از نظر محتوا؛ بل‌از نظرساختار و تلاش‌های او برای رسیدن به سرزمین‌های گستردۀ شعر آزاد عروصی یا نیمایی نیز. این که در آن روزگار بارق شفیعی و شمار دیگر از شاعران نوجوان در افغانستان در نیمایی سرایی‌هایی خود به چه پیمانه موفق بوده اند، امر دیگری است، اما این نکته روشن است که پس از نشر کتاب « نوی شعرونه» یا « اشعارنو» در 1341، « ستاک» بارق شفیعی در 1342 نخستین گزینۀ شعری مستقلی بود که به نشر رسید. بیشترینه شعرهای آمده در ستاک در عوالم شعر نیمایی سروده شده اند. بدینگونه بارق شفیعی ...

Previous   ||   Next