سرمقاله

!فساد، لکه ی ننگ برپیشانی حکومت

2017-Apr-18  || 

در نشست هاي بين المللي و در ملاقات مقامات بلند پايه کشورهاي خارجي با رهبران حکومت افغانستان، نخستين موضوع که مطرح و به بحث گرفته مي شود، گسترش فساد اداري و تعهد رهبران حکومت در امر مبارزه بر ضد اين مرض مزمن است. پس از شکست طالبان و تشکيل اداره موقت و با توجه به کمک هاي جهاني که در افغانستان سرازير شد، باندهاي مافيايي فساد در سطح ملي و بين المللي فعال شدند و در اين شبکه ها برخي از مقامات بلند پايه دولت افغانستان و کشورهاي بيروني هم شامل گرديدند و سرانجام بيشتر مساعدت هاي بين المللي حيف و ميل شد. با پايان يافتن دوره رياست جمهوري حامدکرزي و شکل گيري حکومت به اصطلاح وحدت ملي و شعار هايي که در دوران کارزارهاي انتخاباتي سر داده مي شد فکر مي گرديد گراف فساد در کشور سير نزولي را طي خواهد کرد ولي با توجه به چند سالي که از عمر حکومت مي گذرد و تجربه نشان داده است نه تنها که فساد کاهش نيافته است بل دامنه يي گراف فساد هم گسترش يافته است. به هيمن منظور است هر زماني که يک مقام کشور بيروني به افغانستان سفري مي داشته باشد خبر مبارزه برضد فساد بالا مي گيرد. در ديدار مک مستر مشاور امنيت ملي امريکا با رهبران حکومت نيز موضوع گسترش فساد در کشور مطرح شد. حال پرسشي است  که چرا با وجود نهادهاي متعدد مبارزه بر ضد فساد و تعهد مقامات حکومت و وعده هاي آنها، هنوزهم موضوع فساد لکه ننگي به پيشاني حکومت است؟ در بسياري از نهادهاي دولتي و قرارداد هايي که ص


امریکا متعهد به همکاری با افغانستان است

!درنگی به گفته های دیروز کرزی

!از نابود سازی پایگاه های تروریستان استقبال می کنیم

!شهر کابل بسیار وحشتناک شده است



3
H: 3°
L: -2°
Kabul
Saturday, 14 January
See 7-Day Forecast
Sun Mon Tue Wed Thu Fri
           
-9° -9° -11° -11° -12° -9°

SUBSCRIBE TO RSS

وضعیت فعلی ورزش و مسؤولیت حکومت وحدت ملی

با آن که ورزشکاران، بیش از یک، نیم دهه قهرمانی، خلاقیت ها و ابتکارات زیادی را  با امکانات اندک در عرصه ورزش از خود به نمایش گذاشتند،اما نظام سیاسی کشور و دولتمردان به این قشر سرنوشت ساز و سازنده کار در خور توجهی انجام نداده اند.

و حال هم حکومت وحدت ملی که مانند موتری در گل مانده، فقط گل و لایش بر سر و صورت ورزشکارمی ریزد؛ قدرت را در دست گرفته و فقط به فکر بیرون کردن همدیگر از باز سیاسی می باشند و فشارهای این زور آزمایی سیاسی را در رده های پائین ورزشکاران افغانستان تحمل می کنند . با وجود این که بیشتر عمر حکومت وحدت ملی گذشته است بازهم هیچ گونه برنامه مدونی برای رفع مشکلات صنفی ورزشکاران وجود ندارد. البته از دولتی که فساد در آن داد می زند، توقع آن نمی رود که بتواند برنامۀ مدونی در مورد مشکلات صنفی ورزشکاران روی دست بگیرید. لذا بی توجهی حکومت و نظام سیاسی ورزشکاران را نسبت به آیندة شان مأیوس ساخته است.

نظام سیاسی در برابر این همه حوادث و رویداد ها در ارتباط به ورزشکاران چنان بی تفاوت است  که گویی آبی از آب تکان نخورده است. رفتار و عملکرد دولت و نظام سیاسی از دوحالت خالی نیست،یا این که نسبت به ورزشکاران احساسی ندارند و یا هم در مدیریت شان در این مورد ناکام مانده اند. در هردو حالت همه مسؤولان و دولتمردان هم در برابر خدا و هم در برابر تاریخ و مردم سخت جوابگو اند و به هیچ وجه از نا کارایی شان نمی توانند توجیه منطقی داشته باشند.

چرا با وجود این که بیست فیصد نفوس افغانستان ورزشکار می باشند؛ بازهم هیچ گونه توجهی از طرف حکومت افغانستان نسبت به ورزشکاران وجود ندارد و با تشکیل دو کمیته ملی المپیک و چندین فدراسیون موازی ورزش افغانستان در بحران مدیریتی قرار دارد .چرا در رفع مشکلات،کار بیشتری در این زمینه صورت نمی گیرد؟ زیرا ریشة این مشکل را می توان در عملکرد رؤسای فدراسیون ها و همچنین رهبران حکومت وحدت ملی دید.

فدراسیون های ورزشی(رؤسا ی فدراسیون ها، به نماینده گی از قشر ورزشکار) با آگاهی که از جریان های قومی، مذهبی و ایدئولوژیک به دست آورده اند تنها به عنوان منبع سوخت برای بازیگران سیاسی به شمار می روند. بازیگرانی که در نهایت مافیای اقتصادی را در رأس حکومت افغانستان شکل داده اند و عملکردشان فقط منتج به نفع اقتصادی گروه خودشان می شود.

ورزشکاران فدراسیون های ورزشی( رؤسایفدراسیون ها، به نماینده گی از قشر ورزشکاران) برای وارد شدن به فرایند قدرت نیاز دارند که از فلتر های قومی ، مذهبی یا ایدئولوژیک بگذرند و با این شرایط وقتی به قدرت می رسند؛ به دلیل وضعیت شان دیگر نمی توانند از منافع صنفی خود علیه این مافیای قدرت دفاع کنند. چرا که به ساده گی از سیستم خارج شده و به سطح پائین سقوط می کنند.

اما با وجود این که چندین بار از جریان های موجود قومی و مذهبی که کارکرد سیاسی دارند؛ ضربه خورده اند و حتی یکی از خواسته های صنفی آنها برآورده نشده است؛ چرا بازهم به چنین جریانی می پیوندند. دلیل این موضوع، وضعیت اقتصادی است که در تلاش کسب موقعیت و پول بیشتر می باشند و به همین لحاظ از هیچ گونه رفتاری رو گردان نیستند تا به هدف خود که همانا ثروت و قدرت است برسند و بعد از بدست آوردن حتی ذره ای هم حاضر نیستند از منافع شخصی خود به نفع منافع صنفی شان قربانی دهند.

اما در حکومت افغانستان مافیای ورزش بسیار قوی وجود دارد و برای اعضای این مافیا مهم این است که از طریق دولت منافع اقتصادی آنها تأمین شود. گرچه در ظاهر امر برای به دست آوردن قدرت رقابت های سالم و ناسالمی وجود دارد، اما در دراز مدت ثابت شده که تعداد محدودی از بازیگران همیشه در قدرت سهم داشته اندحالا چه در رأس قدرت بوده اند یا در رده های پائین تر. این مسأله باعث آن شده است که این مافیا در ظاهر تلاش کنند که از کانال های دموکراتیک وارد عرصه شوند.

حال با این شرایط، ورزشکاران و رهبران حکومت وحدت ملی چه می توانند؛ انجام دهند؟

 اول این که عملکرد ورزشکاران برای به دست آوردن منافع صنفی شان یک امر حتمی است؛ حتی اگر چندین بار هم در این زمینه قربانی شوند ولی حداقل تجربة اجتماعی و نوعی آگاهی بهتری از وضعیت خود به دست خواهند آورد.

 و دوم باید در مقابل هر نوع گفتمانی که در تلاش قربانی کردن منافع صنفی ورزشکاران است؛ آگاهانه ایستاد و در برابر  آن مبارزه کنند.

عملکرد رهبران حکومت وحدت ملی نیز  در رفع تبعیض بین ورزشکاران وبازنگری در رهبري فعلي ورزش و طرح یکجاشدن دو کمیتة ملی المپیک موازی و ریاست عمومی تربیت بدنی وسپورت ، مثل گذشته اقدام نمایند.

رهبران حکومت وحدت ملی بیش از این نباید با این قشر بازی های کودکانه انجام بدهد.

یقیناً بازی این چنینی در برابر ورزشکاران نه به نفع رهبران سیاسی است و نه هم به نفع مردم افغانستان، از اینرو با تمام ادب و جوانمردی پیام ما به شما دولتمردان این است که با فرا رسیدن فصل زمستان لباس های گرم را به تن کرده و از خواب زمستانی بیدار شوید؛ زیراصحت وسلامتی جسم (تندرستی) و پرورش روح وروان افراد جامعه بستگی به  فراهم کردن زمینه های مفید به این قشر دارد.


مقاله های سیاسی

سیاست نامۀ بی ثبات افغانی

2017-Apr-19 ||  عبدالناصر نورزاد

چيستي شناسي سياسي: در بحث سياسي بودن و سياست شناس شدن، ما افغان ها ماشاالله کمبود کادر نداريم. هر گوشه و کنار کشور و ولايت و ولسوالي را بگذاريد، اگر به محلة که خود در آن زنده گي مي کنيد، برويد، نه تنها از طبقه تحصيل يافته و چيز فهم بل از کسبه کار و افراد عادي آن جامعه بپرسيد، ساعت ها براي تان، در مورد سياست جهان و افغانستان معلومات ارايه خواهد کرد. اين هم از برکت چهل سال خشونت و دگرگوني هاي خشن سياسي است که افراد جامعه افغاني را اگر از يک طرف متفرق و پيرو ايده هاي مختلف ايدئولوژيک، فکري و تباري و مذهبي ساخته از طرف ديگر درک سياسي مردم را بلند برده است. شعور سياسي موضوع کاملاً مجزا و تافتة جدا بافته از درک سياسي است که در قدم اول مستلزم داشتن درک سياسي است. يعني تا زماني که شما درک سياسي نداشته باشيد، شعور سياسي نخواهيد داشت. شعور سياسي اساساً به ملزمات همچو درک سياسي و د...

«ما زمانی می توانیم آینده را به آغوش بکشیم که جامعۀ خردمند بار آییم»

2017-Apr-19 ||  ترجمه: سهراب عمر نويسنده:

اهميت علم، حقيقتي است که از گذشته ها به اينسو در کانون توجه انسان‌ها بوده است. اين علم است که انسان را از ساير موجودات متمايز ساخته و به آن برتري داده است. سجده کردن فرشته‌گان به حضرت آدم  چه به معناي انقياد از او و چه به معناي پذيرفتنِ بزرگي و برتري اش؛ بر مبناي همين حکمت است. خداوند  با آموختنِ «اسماي الهي» به حضرت آدم، او را فضيلت و برتري بخشيده بود. از آنجا که اسماء را نمي توان جدا از مُسَمّا تلقي کرد، پس آنچه خداوند به آدم  آموخته بود، حقيقتِ اشيا بود. از جهتي، عينِ مظهريت به حضرت محمد(ص) نيز داده شده بود. ولي با يک فرق: چيزهايي که اجمالاً به حضرت آدم داده شده بود، به حضرت محمد(ص)  به تفصيل داده شده بود. حضرت آدم «اسماء» را مطابقِ سوية انسان هاي روزگار خود که رهبريِ آنها را به عهده داشت، ميدانست و به قدري به ترکيبِ دانسته‌هايش مي‌پرداخت که ...

چـه فکـر مـی کنیـد؟ افغانستـان مرکـز تفاهـم، یـا تخـاصـم

2017-Apr-18 ||  احمد سعیدی

چندي قبل بخاطر بحث روي معضله افغانستان نشست يک روزه اي در مسکو با حضور داشت دوازده کشور  (افغانستان، پاکستان چين، ايران، هند، تاجيکستان، ازبيکستان، قزاقستان، قرغيزستان، آذربايجان، ارمنستان)  برگزار گرديده بود، نيرو هاي متخاصم يعني طالبان و امريکايي ها که بايد در اين نشست حضور مي داشتند، نداشتند. قبل از اين نشست اميد برده مي شد که  در نشست مسکو، فرصتي ايجاد خواهد شد تا اين  کشور هاي  مهم منطقه بخاطر  ايجاد امنيت پايدار وبازسازي افغانستان به تفاهم برسند، اما متأسفانه با پرتاب مادر بمب ها آنهم در آستانه برگزاري نشست مسکو، از طرف امريکا در ولايت ننگرهار همه اميد ها به نااميدي تبديل شد. امريکا مي توانست بگويد يک موشک بزرگ بخاطر نابودي داعش استفاده کرده واما نام مادر بمب ها درين مقطع زماني بخاطر خبر ساز بوده تا نشست مسکو را  تحت الشعاع قرار دهد وتحليل...

«بم مادر» یا توپ امیر عبدالرحمان خان!!

2017-Apr-18 ||  مهرالدین مشید

درست زماني امريکايي ها درة اچين را مورد حمله قرار دادند، بم مادر را در مرکز و پناه گاه مهم واستراتيژيک گروه داعش به صدا در آوردند و به شعاع بيشتر از دو کيلومتر منطقه را تکان دادند که به ابتکار روسيه نشستي در پيوند به صلح افغانستان در مسکو آغاز مي شد. اين بم يازده تن وزن و شانزده ميليون دالر قيمت دارد. به گفتة سايت ويکي ليکس، اين تونل ها با پول امريکايي ها با ارزش 316 ميليون دالر در زمان جهاد ساخته شده بود. حکومت افغانستان از اين حمله به عنوان همکاري مشترک نيرو هاي افغان و خارجي ياد کرد و آن را ضربة محکم بر تروريزم و دشمنان مردم افغانستان خواند و سخنگوي رييس جمهور با اين گفته که جريان هاي سياسي به تقاضاي مردم افغانستان که هميشه از رييس جمهور مي خواهند که هراس افگنان را نابود کند، بايد احترام بگذارند، بر تمامي آن سياست مداراني چون آقاي کرزي تاخت که اين حمله را بر رسم همدردي...

جنگ افغانستان ناتوانی قدرت جنگی امریکا و ناتو را به نمایش گذاشت

2017-Apr-17 ||  میر نجیب الله شمس

به گواه تاريخ بعد از ختم جنگ دوم جهاني در سال 1945 ميلادي و سرآغاز جنگ سرد کشورهاي اتحاد شوروي و ايالات متحده امريکا به مثابه دو ابر قدرت با ايدئولوژي هاي کاملاً متضاد در صحنه گيتي ظهور نمودند. دوران 45 سال جنگ سرد که با چالش ها، تنش ها و مدوجذرهاي شديد سياسي، نظامي، اقتصادي، ايدئولوژيکي، فرهنگي، توليد اسلحه تأثير دسته جمعي، هستوي، کيمياوي، باکتريالوژي، مسابقات تسليحاتي، آزمايشات راکت هاي مخرب بالستيکي، صدور انقلابات ايدئولوژيکي، لشکرکشي، تجاوز و اشغال سرزمين کشورهاي ضعيف و تجزيه آنها، فروش و صدور بي حد و حصر سلاح هاي مختلف النوع مخرب به ساير کشورها، بلند بردن گراف ليمت بودجه هاي نظامي کشورهاي گيتي، تقسيم نمودن جهان به 3 بلاک شرقي، غربي و کشورهاي عدم انسلاک و جنگ افروزي هاي استمراري و…توأم بود. در دوران جنگ سرد کشورهاي متخاصم امريکا و اتحاد شوروي دوبار در آس...

داکتر اسپنتا خرد جمعی را اهانت نکند!

2017-Apr-17 ||  محمد صابر فهیم

داکتر رنگين اسپنتا، در يک مقاله به شدت از نظام و از دستگاه دولتي به دليل خاموش بودن دولت در برابر استعمال مادر بم ها در اچين انتقاد کرده است. من بايد اعتراف کنم که در حدي نيستم که مقاله هاي علمي آقاي اسپنتا را نقد کنم، اما مقاله هاي سياسي را که با اغراض شخصي و گروهي آلوده باشند و نويسنده بخواهد فهميده و دانسته يک بخش بزرگ از جامعه را تحميق کند؛ به درستي مي توانم آن را بفهمم و درک کنم. از همين جهت است که بايد به اوشان هشدار داد؛ اگر مي خواهند بيشتر از اين به انزوا نروند، از نوشتن و پرداختن به مطالب اهانت آميز به خرد جمعي بپرهيزند. آقاي اسپنتا خودش نيز در بخشي از اين مقالة که تازه نوشته است به صراحت بيان نموده که"روي سخن من به آناني است که مي دانند، اما خلاف مي گويند." دقيقاً جناب داکتر رنگين سپنتا! روي سخن من هم آناني نيستند که نمي دانند. شما دانسته و فهميده بيشتر...

حامد کرزی حتا از مادر بم ها سوء استفاده می کند

2017-Apr-17 ||  صدیق الله توحیدی

هدف قرار دادن تونل هاي اچين ننگرهار توسط بزرگترين بم غير هستوي زمينه داد وفرياد کرزي و ايادي اورا فراهم کرد. کرزي در يک نشست خبري جهاد عليه امريکا را اعلام کرد در حالي که در سال 2001 با يک پتو ودستار به کشتي نظامي امريکا در بحر هند برده شد واز آنجا در زير حمايت نيروهاي سيا  به ولايت ارزگان ديسانت شد. در اجلاس بن به اثر فشار امريکا ونماينده فوق العاده آن کشور (داکتر زلمي خليل زاد) به رياست اداره موقت رسيد و وارد کابل شد. او در کنار مارشال فهيم و ساير اراکين دولت استاد رباني پايه هاي نظام يک جانبه و قدرتمند رياستي را با حمايت امريکا پايه گذاري نموده سپس آنها را يکي پي ديگر از چرخه قدرت سياسي دور کرد ويا باتطميع و تهديد  رقباي داخل نظام منزوي و بي اعتبار ساخته و با همه بازي موش و گربه را راه انداخت. کرزي، با عمليات ارتش امريکا در داخل کشور موافقت کرد وهمانند برادربو...

چرا مادر بم ها در ننگرهار پرتاب شد

2017-Apr-16 ||  احمد سعیدی

متأسفانه، امريکا بزرگترين بم ساخت خود را بالاي افغانستان استعمال نمود. امريکا و ناتو طي سال هاي حضور شان در افغانستان به بهانه مبارزه با تروريزم که هرگز صادقانه نبوده هر نوع سلاح کشنده اي را عليه مردم ما استعمال کرده است.  به باور من هدف اصلي استعمال اين سلاح تنها از بين بردن لانه هاي داعش در دره اسد خيل ننگرهار نبوده بلکه اهداف ديگري را نيز با خود در بر داشته است. 1-  استعمال مادر بم ها در ننگرهار نشان مي دهد که افغانستان به آزمايشگاه سلاح هاي بزرگ قدرت هاي جهاني تبديل شده مي رود.  2- استعمال اين بم در افغانستان  جنبه آزمايشي نيز داشته است.  3- امريکا با استعمال اين بم خواست قوت خويش را به روسيه و کورياي شمالي و حريفان ديگر خود نشان بدهد. 4- امريکا خواست با استعمال اين بم جلسه اي را که روز گذشته بخاطر آوردن صلح براي افغانستان در مسکو داير شده بود نتاي...

Previous   ||   Next